به گزارش هنرآنلاین ، کوروش سلیمانی با بیان این که با فضای کار تئاتر و سختی ها و محرومیت هایش آشنایی داریم و این محرومیت ها در شهرستان ها بیشتر است، بیان کرد: این محرومیت ها آموزشی و حمایتی و مالی است. برخی از این محرومیت ها را خود هنرمندان مقصر اند و برخی را مسولان. آن محرومیت هایی که مربوط به هنرمندان است بحث یادگیری است.

وی ادامه داد: این همایش به طور کیفی به غیر از تعداد محدودی از آثار من را راضی نکرد، معمولا تئاتر شهرستان ها تئاتر قوی است و این آثار نیز می توانست بهتر از این اجرا شود. با امکانات و نیروهای جوانی که شهرستان ها دارند، با مدیریتی درست می توانند بهتر نتیجه بگیرند.

سلیمانی با تاکید بر این که دردی که در همایش ها می بینیم مربوط به تئاتر تهران هم می شود، تصریح کرد: در حال حاضر تئاتر مان دچار بیماری هایی است، معتقدم بسیاری از این درد ها را باید از خود اهالی تئاتر جست و جو کرد. از جمله بی تفاوتی به جامعه ای که در آن زندگی می کنیم یعنی به دردهای مردم خودمان کم توجهیم. بوم خودمان را خوب نمی شناسیم. مشکلاتی که در اکثر آثار اینجا دیدم این بود که هنرمندان به معیارهای بومی شهرشان کمتر توجه کرده بودند و اگر هم توجه کرده بودند اغلب این گونه آثار بومی به لحاظ تکنیکی دچار مشکل بودند.

وی گفت: نمایشی که با مردم جامعه اش در ارتباط نباشد تئاتر نیست، متاسفانه دغدغه هنرمندان ما کوچک شده است، و تنها به جشنواره رفتن خلاصه می شود. اگر هنرمندان رویکردی به آثار خارجی داشته باشند خوب است اما این رویکرد باید با تحلیل مناسب از جامعه باشد و وظیفه هنر را انجام دهد. در آثار ارائه شده همچنین به طراحی صحنه و لباس، نور و مسائل از این دست کم توجه شده بود. وقتی هنرمند عاشق کارش باشد برای اثر هزینه می کند، البته حمایت ها باید بیشتر شود اما خلاقیت هم در کنارش باید بالا برود.

این بازیگر تئاتر و سینما با اشاره به این که شهرستان ها تئاتر اصلی کشور را تامین کرده اند، افزود: بدنه اصلی تئاتر که در تهران به نمایش در می آید هنرمندانی هستند که کارشان را از شهرستان ها شروع کردند.

وی خاطرنشان کرد: برگزاری همایش منطقه ای تئاتر سوره ماه می تواند باعث ایجاد انرژی و کنار هم قرار گرفتن آثار مختلف باشد. البته به نظر من مهمترین کار و هدیه به هنرمندان تئاتر اجرای عمومی است. در اجراهای عمومی بازیگران در حین کار آموزش می بینند و مردم نیز با تئاتر بیشتر آشنا می شوند. مردم هنوز تئاتر را جدی فرض نکرده اند و مانند برخی هنرها همچون اپرا غریبه در بین مردم کشورمان است.

انتهای پیام/