گروه موسیقی هنرآنلاین : فرید الهامی از آهنگسازان جوانی است که تنبورنوازی را به صورت حرفه ای ادامه داده است. او این روزها گرم تمرین برای هرچه بهتر برگزار شدن اجرای سیمرغ کوه قاف گروه فردوسی در شیراز است. او تنبورنوازی را از کودکی در شهرستان "صحنه" در محضر پدربزرگ خود؛ "سیدایاز قزوینهای" وهمچنین "سیدامرالله شاه ابراهیمی" که هر دو از نوازندگان صاحب سبک تنبور بودند، آغاز کرد.
سپس به یادگیری سه تار و موسیقی سنتی نزد "سیدوهاب" و"سیدصفا قزوینه ای" پرداخت. او با تاسیس گروه "فردوسی" در سال 1384 آمد تا حرفهای خود را در قالب موسیقی بزند و بتواند ارتباط تنگاتنگ تری با مخاطب خود بزند.
خبرنگار موسیقی هنرآنلاین با او درباره این اجرا که روزهای 5و 6 مهرماه پرفورمنس "سیمرغ کوه قاف" را با گروه خود اجرا می کند، گفت و گو کرده ایم:
گروه "فردوسی" چه ویژگی خاصی را در عرصه موسیقی دنبال می کند؟
از آنجایی که من در زمینه تلفیق شعر و موسیقی هم از محضر استاد شهرام ناظری بهره بردهام، با رویکردی نو و متفاوت به آثار گذشتگان این عرصه، به اجرای آثار می پردازم. نگاه نو به آثار گذشتگان در کنار اجرای اشعار شعرای نوپردازی همچون نیما، اخوان، شاملو، ابتهاج، مشیری و... با مقامهای تنبور، چهره جدیدتری به موسیقی گروه فردوسی داده است.
آلبومهایی که با آقای ناظری در دست انتشار دارید نیز با همین فرم و مضمون گروه فردوسی خواهند بود؟
بله. آهنگسازی، انتخاب شعر و در واقع مدیریت آلبوم را من به عهده داشته ام. من آلبوم "رستم و سهراب" را بر اساس مقامهای باستانی تنبور با صدای استاد ناظری ساختم. این آلبوم در واقع شاهنامه کردی است که همزمان با آن شاهنامه فردوسی فارسی را نیز آهنگسازی کردم که در کشورهای تونس، فرانسه و شهرهای مختلف ایران اجرا کردیم.
آلبوم شاهنامه کردی یا همان رستم و سهراب را من 7 سال پیش به ایشان دادم و حدود 90 دقیقه موسیقی است که این بخش در حال حاضر آماده انتشار است. در شاهنامه کردی ؛ از سازهای تنبور و کوبهای مختلف استفاده شده است که همایون نصیری نوازندگی آنها را به عهده داشته است.
بخش درفش کاویان که در واقع شاهنامه فارسی است آلبوم دوم من و استاد ناظری است که از ظلم ضحاک می گوید و قیام کاوه آهنگر و برافراشتن درفش کاویان. این آلبوم تلفیقی از موسیقی محلی، شاهنامه خوانی یا همان نقالی است که به موازات آن از آواهای مور و هوره که آواهایی چندهزارساله هستند، در کنار سازهای مقامی و سنتی استفاده شده است.
گویا در این آلبوم از سازهای ابداعی هم رونمایی شده است.
بله و این یکی دیگر از خصوصیت های این آلبوم است. ما در اجرای قطعات آن سازهای ابداعی کوبه ای فرهاد صفری مانند زروان، باژ و بم باژ و کارنگ استفاده کرده ایم که منجر به رنگ آمیزی جدید موسیقایی شده است.
کنسرتی که قرار است اجرا کنید، از چه قرار است؟
قرار است این کنسرت مهرماه در شیراز اجرا شود و پس از آن، آبان ماه در تبریز روی سن خواهیم رفت. این کار تلفیقی از موسیقی مقامی (تنبور، سرنا، شمشال و بالابان)، موسیقی کلاسیک (چنگ، ویلنسل)، موسیقی سنتی (عود و کمانچه) است که در این بخش نیز از سازهای کوبه ای ابداعی استفاده کرده ایم. فضای موسیقی این کنسرت در واقع از این سه فضا تلفیق شده است که فضایی متفاوت است. دو بازیگر هم در این اثر حضور خواهند داشت.
در کل کار، تئاتر فرم، استفاده از سایه ها به کارگردانی فرید طاهری و تلفیقی از موسیقی و گرافیک است . گرافیست این کار سعید خزایی است که برترین تصویرگر دنیا در فستیوال دوسالانه اسپانیا شده بود.
همیشه طرفدار نوگرایی بوده ام و به نوگرایی اهمیت زیادی می دهم. استفاده از اشعار نو و تلفیق آن با موسیقی مقامی و سنتی هم در همین راستا شکل گرفت. این ترکیب تئاتر و موسیقی و گرافیک به اعتقاد من یک کار نو در عرصه موسیقی است که امیدوارم بتوانم در آن گامهای مثبتی بردارم.
گاهی این تجربه ها باعث می شود بسیاری چیزهای دیگر رنگ ببازند. به چه قیمتی دست به این کار زده اید؟ ممکن بود هر بخشی به بخش دیگر لطمه بزند و اصل کار زیر سوال برود.
بخش گرافیک، بخش تئاتر و بخش موسیقی هویت کار را حفظ کرده اند و در واقع به همدیگر کمک می کنند. موسیقی به تئاتر کمک می کند، تئاتر به موسیقی و ... و همدیگر را کامل می کنند و مکمل یکدیگرند.
چنین کارهایی در ایران واقعا جا نیفتاده است. این ریسک پذیری کار را بالا می برد. چگونه این ریسک را پذیرفتید؟ به این دلیل که فرهنگسازی نشده است. این عین واقعیت است که می خواهم مردم موسیقی بدون کلام را هم درک کنند و از شنیدن آن لذت ببرند و موسیقی ای که سخنگو و خواننده نداشته باشد را هم بشنوند.
موسیقی ایرانی چنین چیزی را بر نمی تابد. مردم با کلام در موسیقی ایرانی ارتباط برقرار می کنند. اگر کلام را از موسیقی بگیریم شاید مخاطب موسیقی ریزش پیدا کند.
بالاخره باید از جایی شروع کرد. ضمن اینکه ما مسوول همه سلیقه ها نیستیم. این یک سبک کاری است که سلیقه من است . هر کسی سلیقه ای دارد که باید به آن احترام گذاشت.
زمان دقیق برگزاری کنسرت چه زمانی است؟
روزهای 5و 6 مهرماه در شهر شیراز این کنسرت برگزار می شود و در آبان ماه ان را در تبریز روی سن خواهیم برد که تاریخ دقیق آن را متعاقبا اعلام خواهیم کرد.
گفت و گو از: لیلا رضایی
پایان پیام/43