گروه موسیقی هنرآنلاین؛ ایلیا منفرد که در پنجمین جشنواره موسیقی مقاومت به صحنه رفت توانست برای مخاطبان لحظات شیرینی را رقم زند. این خواننده معتقد است که موسیقی بی واسطه ترین هنر است و به راحتی می توانیم مقاومت و ایستادگی مردان و زنانی که با جان و دل در مقابل دشمن ایستاده اند را به تصویر بکشیم.

نزدیک به 10 سال است که این خواننده پاپ در انتظار گرفتن مجوز آلبوم خود به سر می برد اما هیچ اثر تازه‌ای از او هنوز وارد بازار موسیقی نشده است. با این حال هنوز خاطره قطعه "گل ارکیده" او برای مخاطبان موسیقی تازگی دارد. به بهانه کنسرت این خواننده در جشنواره موسیقی مقاومت با وی گفتگویی انجام دادیم که از نظرتان می گذرد:

تفسیر شما از موسیقی مقاومت چیست؟

به طور کلی باید کلمه موسیقی و مقاومت را به صورت جداگانه معنی کنیم و سپس در کنار هم قرار دهیم تا به یک معنای واحد و مشخصی برسیم.ما تا پارسال هفت هنر داشتیم که الان هشت هنر شده و هنر دیجیتال هم به این هفت هنر افزوده شده است که موسیقی هنر اول است زیرا بی واسطه ترین هنر است. در هر هنری به ابزار نیاز داریم اما در موسیقی نیازمند ابزار نیستیم زیرا با سکوت هم می توانیم این هنر والا را منتقل کنیم ، همچنین در علامت های نوشتاری موسیقی برای سکوت هم نت نوشتاری داریم پس سکوت هم قسمتی از موسیقی است. یک هنرمند زمانی می تواند موفق باشد که از دل جامعه حرف های جامعه را به گوش همه برساند در نتیجه باید توجه داشته باشیم که جنگ قسمتی از زندگی ما بوده است و ما هشت سال مظلومانه جنگیدیم و هیچ متحدی نداشتیم در حالیکه کشور کوچکی که با ما در حال جنگ بود به کمک کسان دیگری بزرگ شده بود به همین دلیل جنگ ما جنگ 1 به 10 بود و این موضوع روی ذهن مردم این آب و خاک بسیار تاثیرگذاشته است. همچنین به همان اندازه که جنگ بر روی یک معلم تاثیر گذاشته است بر قلب و روح یک هنرمند هم تاثیر گذاشته است در نتیجه جنگ تاثیر شگرفی بر هنر و به ویژه موسیقی گذاشته است و این تاثیر تا به امروز قابل رویت بوده است. به نظر من تا به امروز از واژه های ایثار، مقاومت، جانباز و... به درستی استفاده نشده است به همین دلیل خیلی ها فکر می کنند که این واژه ها حاصل تفکری خاص است که عمومیت ندارد اما اگر به درستی نگاه کنیم متوجه می شویم که نسل جدید یعنی نسل چهارم هم با اعتقاد قلبی از جنگ حرف می زنند پس به این نتیجه می رسیم که به هر زبانی می توانیم از مقاومت صحبت کنیم و مفاهیم مقاومت در کنار موسیقی می تواند راحت تر به مردم منتقل شود.

امسال شاهد بودیم که برای اولین بار موسیقی پاپ به عنوان بخش جنبی در جشنواره حضور داشت به نظر شما این ژانر چقدر در دیده شدن و تاثیر گذاری جشنواره کمک کرده است ؟

متاسفانه در سالهای گذشته از موسیقی پاپ در این جشنواره مردمی بهره مند نشده اند و نمی دانم علت چیست که همیشه از موسیقی پاپ یا اپرا یک غول ساخته ایم در صورتیکه این نوع موسیقی هم یک تعریف مشخصی دارد و اصلا دلیل ندارد که در مقابل آن جبهه گیری کنیم. چون مردم آن را می پسندند پس باید در جشنواره هم حضور داشته باشد. همچنین به نظر من بهتر است از ژانر های دیگر مانند راک، رپ و... نیز در این جشنواره استفاده کنیم زیرا تا زمانیکه کلام مغایر با عرف اجتماعی نباشد و به شعور مخاطب توهین نکند قابل احترام است. همچنین موسیقی پاپ برخلاف ژانر های دیگر مردمی تر است به همین دلیل تاثیر بسزایی داشته است. به عنوان مثال در جشنواره موسیقی مقاومت برای یک کنسرت پاپ شش هزار صندلی از حضور مخاطبان پر شد در صورتیکه شاید اگر ژانر دیگری بود این اتفاق نمی افتاد در نتیجه همه موزیسین ها باید از همه ژانر ها دعوت شوند زیرا وقتی واژه دفاع مقدس به میان می آید بحث ملیت پیش می آید. همچنین هر کاری اگر برای آشنایی مردم با زوایای دفاع مقدس صورت گیرد قابل تقدیر است.

کنسرت شما در حالی برگزار شد که شما سال‌هاست هنوز اثر تازه‌ای وارد بازار موسیقی نکرده اید. چرا بعد از 10 سال آلبوم "برای همه سالهایی که گذشت" مجوز نگرفته است؟

متاسفانه یک روند همیشگی وجود دارد که هر وقت مدیری تغییر می کند همه کارهای قبلی باید دوباره از ابتدا مراحل مختلف را طی کند و این سبب می شود تا هنرمند درجا بزند. این آلبوم سه بار تا مرحله نهایی پیش رفته است اما هر بار به دلایل مختلف معلق ماند و حتی جواب درست و دلیل مشخصی در این زمینه داده نمی شود.

به نظرتان قطعات قدیمی نشده اند و هنوز ثابت قدم هستید که این اثر روانه بازار موسیقی شود؟

من تا به امروز سه بار این اثر موسیقایی را به روز کرده ام و 120 میلیون در این زمینه هزینه کرده ام زیرا من به ارکسترال بودن اثر بسیار اهمیت می دهم و اصلا کارهای الکترونیک را نمی پسندم . متاسفانه من زحمت زیادی کشیدم اما نتوانستم مجوز بگیرم و شرمنده کسانی هستم که تا به امروز همیشه از طریق های مختلف پیگیر این آلبوم بوده اند. من در جشنواره موسیقی مقاومت وقتی قطعه "گل ارکیده" را خواندم در کمال تعجب دیدم که همه مخاطبان با من این قطعه را می خوانند و من تا به امروز ندیدم که یک قطعه بعد از 16 سال در ذهن ها ماندگار شود پس من می توانستم در این چند سال به جایگاهی که مد نظرم بوده است برسم. من تمام تلاشم را کردم که خودم را زیر چتر قانون جا دهم و ادعا می کنم که موسیقی من واقعا نجیب است اما اگر قانون بخواهد بی انصافی های گذشته را تکرار کند عمری برای تلف کردن ندارم.

گفت‌وگو از غزاله سعادتی

گزارش تصویری مرتبط

پایان پیام/