امیر احمد فلسفی؛ خوشنویس نامدار کشورمان در گفت‌وگو با خبرنگار بخش هنرهای تجسمی هنرآنلاین گفت: یکی از مهمترین هنرهایی که در کشور ما وجود داشته خوشنویسی قرآن بوده است و همواره، هم برای بهره‎مندی روزمره مردم و هم به عنوان آثار هنری نفیس، هزاران قرآن‌‌ در ایران کتابت و تذهیب شده است. به یقین می توان گفت که از زمان ظهور اسلام تا یکصد سال پیش، بیشترین قرآن‌های نفیس جهان در ایران خلق شده است به نحوی که در هر موزه و کلکسیون معتبر هنر اسلامی در هر جای دنیا می توان دید که اغلب قرآن‌های نفیس به هنرمندان ایرانی تعلق دارد.

وی ادامه داد: این واقعیت نشان می‎دهد که در قرون گذشته تا چه میزان در این زمینه سرمایه‎گذاری شده و بازده این تلاش چه اندازه بوده است. درواقع اعتقاد و ارادت عمیق هنرمندان ایرانی به قرآن عظیم و تلاش مستمر آنان موجب ماندگاری این همه اثر نفیس و ارزش و اعتبار و سربلندی وافتخار برای هنرمندان ایرانی شده است.

خوشنویس با سابقه کشورمان همچنین در مورد رسم‌الاملا و شیوه نوشتن در میان ملل مختلف مسلمان و نابسامانی این مسئله در ایران نیز اظهار کرد: در همه کشورهای جهان اسلام از مراکش تا اندونزی، شیوه‎های مختلفی برای نوشتن وجود دارد و هرکشور با شیوه خود از الفبای عربی برای نوشتار و کتابت قرآن استفاده کرده است.

فلسفی افزود: رسم‎الخطی که ایرانیان قرن‎هاست از آن برای کتابت قرآن استفاده می‎کنند با شیوه مسلمانان آفریقا یا هند متفاوت است اما مسلمانان ملل مختلف در این مورد با یکدیگر مشکلی نداشته اند. با این حال پس از انقلاب مسئولان فرهنگی ما رسم‎الاملایی را ملاک قرار دادند که با روشی که قرن هاست در ایران رواج دارد متفاوت است و با نوع گویش ایرانیان هم سازگار نیست. نمونه بارز آن قرآن عثمان طه است؛ در این قرآن مثلا کلمه "رب‎العالمین" به شکل "رب العلمین" نوشته می‌شود در حالی که شیوه نوشتار ما اینگونه نبوده و نیست.

این خوشنویس و کاتب قرآن افزود: زمانی که در شورای طبع و نشر قرآن بودم همه این موارد را یادآور شده ام زیرا کار تا جایی پیش رفته بود که می‏ خواستند رسما قرآن عثمان طه را به عنوان خط رسمی و ملی ما معرفی کنند؛ چنین کاری فرهنگ و تاریخ 1400 ساله خوشنویسی ما را نادیده می انگارد. گویی ما تا کنون کتابت قرآن را اشتباه انجام داده ایم و حالا آنچه باید در کشور ما چاپ شود قرآن خوشنویسی شده در کشورهای دیگر است.

فلسفی با بیان اینکه رسم‎الخط مذکور، مقبول خوشنویسان ایرانی نیست و شأن هنرمندان ایرانی - اعم از قدما و معاصرین - را نیز زیر سوال می برد، اظهار کرد: درنهایت روزی این ‏خط کنار گذاشته شده و خط ایرانی جایگزین آن خواهد شد؛ اما احساس مسئولیت و توجه مسئولان مربوطه در این زمینه می تواند زودتر این مشکل فرهنگی هنری را مرتفع کند.

وی همچنین اضافه کرد: مسئله مهم دیگر این است که سفارش خوشنویسی قرآن برای ناشرین گران تمام می‎شود بدین سبب آنان نیز از قرآن عثمان طه استفاده و آنرا در ایران منتشر می کنند زیرا برای آن هزینه ای نمی پردازند.

این هنرمند خوشنویس معتقد است مردم عموما" از این تفاوت در رسم‎الخط ها آگاه نیستندو به گفته ی او، نکته اینجاست که در نهایت ذائقه ایرانی به آنچه که در اصل متعلق به اوست باز خواهد گشت.

فلسفی همین ذائقه را موجب اتفاقات موثر در تاریخ خوشنویسی ما دانست و ادامه داد: فهم و پسند ایرانی بعداز خط کوفی،وخطوط ششگانه مانند ثلث و نسخ موجب شد که خط نستعلیق را پدید آورند و به این نتیجه برسند که چنین شیوۀ نگارشی برای آنان مناسب‎تر است. در واقع هنرمند ایرانی از الفبای عربی برای ساختن خطی استفاده کرد که درخارج از ایران به خط فارسی معروف شد. ایرانیان این خط را ابداع کردند چون با فرهنگ آنان سازگار بود؛ رسم الاملاء ما در قرآن نویسی نیز همین‎گونه است و نباید شرایطی پیش آید که روشی که قرن هاست انتخاب شده وسازگار با لهجه مردم ماست، ناگهان به روشی نامانوس تغییر داده شود.

وی افزود: خواسته ما این است که این شیوه بیگانه جایگزین رسم‎الاملای مالوف ایرانی نشود. متاسفانه مسئولان فرهنگی به این نکته ظریف توجه نکرده اند . شاید تفاوت در نوشتن چند کلمه بی اهمیت بنظر بیاید اما این تفاوت نتیجه ی انتخاب جامعه ماست و مردم ما قرن‌هاست با این شیوه قرآن را دیده‌اند و خوانده‌اند .

این هنرمند با بیان اینکه انتشار بسیار زیاد قرآن عثمان طه در ایران، خوشنویسان ما را در میان خوشنویسان جهان اسلام سرافکنده‎ کرده است، اظهار داشت: آن قدر قرآن عثمان طه منتشر شده که جرات نداریم بگوییم ما هم نسخ نویس داریم زیرا می‎پرسند اگر نسخ نویس دارید چرا قرآن را به خط خوشنویسان ایرانی منتشر نمی‎کنید؟

فلسفی با پیشنهاد صادر کردن قرآن نفیس بخط خوشنویسان ایرانی به جای واردات قرآن‌ از خارج گفت: تاریخ و فرهنگ ما آن قدر قوی هست که بتوانیم قرآن صادر کنیم و به جای پذیرش رسم الخط و خوشنویسی بیگانه شیوه و آثار هنرمندان خود را در آن سرزمین‎ها جای دهیم. ای کاش از خیل عظیم خیرینی که هزاران میلیارد صرف امور گوناگون خیر می کنند یک نفر هم هزینه تهیه وچاپ یک قرآن نفیس را بپذیرد .کاری که تا صدسال پیش بسیار معمول بود.انجام این کار برای ما بسیار کم هزینه‌تر از عواقب اتفاقی است که اکنون افتاده است.

انتهای پیام/ 65/