منیژه آرمین در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: راه اندازی تلویزیونی هنر یک ضرورت انکار ناپذیراست و کارکردی کلیدی در جامعه خواهد داشت. تا زمانی که مردم یک جامعه هنر را نشناسند، به آن از جنبه تفننی نگاه می کنند و همین موضوع موجب می شود، هنر در جامعه به جایگاه واقعی خود دست نیابد.

به گفته آرمین یکی راه های اساسی برای مردمی شدن هنر در جامعه؛ راه اندازی شبکه تلویزیونی سراسری هنر است؛ مردمی شدن هنر موجب تلطیف روحیه مردم می شود و زمینه پرداختن به بسیاری از مسائل اخلاقی در جامعه را نیز فراهم می کند و موجب می شود برخی از ناهنجاری های فرهنگی در جامعه دیگر رخ ندهد.

وی با اشاره به پیشینه برنامه هایی که در حوزه تجسمی در صدا و سیما ساخته و پخش شده است، گفت: تعداد این برنامه ها که البته هر کدام شاید به چندین قسمت هم رسیده باشند؛ به تعداد انگشت های دست نمی رسد و این نشان می دهد که مدیران صدا و سیما در طول چند دهه هنوز به نقش و اهمیت کلیدی این موضوع پی نبرده اند.

این سفالگر پیشکسوت ادامه داد: البته اگر مدیران صدا و سیما به ضرورت راه اندازی شبکه سراسری هنر پی ببرند باید از هنرمندان این عرصه نظر خواهی کنند و نظریات آنها را برای ساخت برنامه های هنری از جمله برنامه های تجسمی لحاظ کنند.

به گفته آرمین؛ در گام نخست اصلا ضرورتی ندارد که تمام برنامه های شبکه سراسری هنر بسیار حرفه ای باشد و تنها برای مخاطب خاص ساخته شوند. در گام نخست باید شرایطی را فراهم کرد که این برنامه ها سطوح فرهنگی متنوع جامعه را پوشش بدهد و ایجاد انگیزه و علاقمندی در جامعه کند.

وی افزود: یکی از راه هایی که این شبکه می تواند زمینه آشنایی مردم با هنرهای تجسمی را فراهم کند؛ گزارش های مبسوط از نمایشگاه هایی است که در طول هفته در گالری ها برپا می شود.

او افزود: برنامه های این شبکه باید در ساعاتی پخش شود که مردم رغبتی به تماشای تلویزیون داشته باشند و در گام نخست برخی برنامه ها که می تواند سهمی در جذب مخاطب داشته باشند چندین بار تکرار شوند که رغبت تماشای این شبکه به مرور برای کسانی که اهل هنر نیستند نیز فراهم شود.

این هنرمند پیشکسوت درباره برنامه های آموزش هنر در صدا و سیما گفت: با وجود هنرمندان برجسته ایرانی اما متاسفانه برای بخش آموزش هنر؛ صدا و سیما تاکنون از آنها بهره نگرفته است و تنها یک برنامه به نام لذت نقاشی است که قریب به 15 سال است که هر روز از صدا و سیما پخش می شود.

به گفته آرمین؛ برنامه لذت نقاشی یکی از برنامه هایی است که سهم انکارناپذیری در کج فهمی هنر در کشورما داشته است و اگر قرار است که برنامه آموزش هنر در رشته های مختلف در صدا و سیما داشته باشیم؛ باید به اثرات احتمالی منفی آن در جامعه هم فکر کنیم.

انتهای پیام/

320/32