احسان جانمی در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: تئاتر اصفهان را جزئی از کل می دانم. اکنون وضعیت تئاتر کشور را مثبت ارزیابی نمی کنم و به نظرم آینده روشنی ندارد زیرا سند چشم انداز درست، ردیف بودجه خاص و سازمان دهی ندارد. تئاتر به صورت جشنی، موضعی و موقتی برگزار می شود؛ و مدیران برنامه مشخصی ندارند.
وی ادامه داد: علیرغم آمارهای که ارائه می شود آنچه ما در شهرستان احساس می کنیم چیزی نیست که گفته می شود؛ و هر چه کنکاش می کنیم می بینیم همین حرفا را هنرمندان تهران هم می زنند. فاصله زیادی میان تئاتر تهران و اصفهان نمی بینم. البته ممکن است به دلیل اینکه از پایتخت دور است ممکن است نگاه تبلیغاتی و مطبوعاتی کمتری به آن می شود، یا حضور افراد سرشناس در آن کمتر باشد و جاهایی نقص هایی در آموزش دیده بشود.
وی افزود: مشکل تئاتر ریشه داراست و تئاتر بیشتر از آنکه به هنرش رسیدگی کند در دست اندازهای سیاسی و مالی قرار گرفته است. سلیقه ای است؛ اگر طرح و برنامه خوبی هم بوده است مانند طرح استقرار گروههای نمایشی که طرح بسیار خوبی بوده است اما نتوانسته به درستی اجرا بشود. بسترهای لازم برای آن وجود نداشته است و نهادینه نشده است.
کارگردان "قصه بگو یا بمیر" تصریح کرد: کمیت تئاتر اصفهان زیاد است به گونه ای که تئاترهای اصفهان بعد از تهران در رتبه دوم قرار دارد. مشکل اصلی کیفیت است. مقصودم از کیفیت ارتباط با تماشاگر است. تماشاگر برای دیدن تئاتر ایجاد کنیم حضور همیشگی دو سه هزار نفر تماشاگر تکراری بالیدن ندارد. دلیل آن یک نگاه جامعه شناسی است.
جانمی سه علت را دلیل موفقیت خود در عرصه هنرهای نمایشی و انتخاب شدن در جشن اردیبهشت تئاتر اصفهان به عنوان یکی از فعال ترین افراد حوزه تئاتر اصفهان دانست و گفت: یک مرکز تخصصی خصوصی نمایش دارم که به واسته آن اکثر فعالیت های نمایشی ام را انجام می دهم به نظرم یکی از راه های برون رفت از این شرایط خصوصی سازی تئاتر است. از سمت دیگر سعی در جذب اسپانسر دارم؛ همچنین حضور یک گروه نمایش که اکثر آنها فارغ التحصیلان نمایش و افرادی که خودم به آنها آموزش داده ام در این مسئله ب بسیار تاثیر گذار بوده است.
انتهای پیام/