فرشید مصدق، کارگردان این نمایش به خبرنگار هنرآنلاین گفت: تئاتر "اینجا تهران است" از تاریخ 18 اردیبهشت ماه تا 10 خرداد ماه به مدت 24 شب در تالار فخرالدین اسعد گرگانی اجرا خواهد شد و در صورت موفقیت می‌توانیم مسئولان امر را متقاعد کنیم که سهم تئاتر گرگان می‌تواند بیشتر باشد.

وی توضیح داد: برای اولین بار در تاریخ استان‌ها می‌خواهیم گروه نمایشی‌ای باشیم که روی پای خود می‌ایستیم و به جای اجراهای 4 تا 7 شبه که در شهرستان‌ها متداول است روزهای زیادی نمایش خود را روی صحنه می‌بریم، حتی اگر در راه آن متضرر شویم.

مصدق بیان کرد: ما می‌خواهیم تماشاگر را از تلویزیون جدا کنیم، تا به جای تماشای آثار بعضا سخیفی که تولید آن رایج شده است و یا حتی دیدن فوتبال به دیدن تئاتر خوب روی بیاورند.

وی مفهوم تئاتر خوب را این‌گونه تشریح کرد: به تازگی رایج شده است که تئاترها با جاذبه های فریبنده ای همچون به‌کارگیری بازیگران سینما و یا به هدف درآمدزایی تماشاچیان را به سالن‌های نمایش می کشانند، اما ما می‌خواهیم تئاترمان آکادمیک و اجرایی باشد و تماشاگر برای دیدن یک تئاتر حرفه ای به سالن قدم بگذارد.

کارگردان نمایش "اینجا تهران است" در خصوص این نمایش گفت: در این تئاتر پدیده عشق و انتظار بهانه ای است برای تحلیل جامعه ای که این بانو را از نقطه معصومیت و پاکی روستایی به نقطه اوج جنون و مرگ روحی و سپس مرگ جسمی کشاند و در ضمن آن مقایسه ای هم با مفهوم عشق در دنیای امروز انجام و به بحران‌های امروز جوانان و عشق‌های بیهوده که امروز جامعه ما دچار آن شده پرداخته می‌شود. وی ادامه داد: این نمایش بر اساس تحقیقات میدانی و گفتگو با خانواده و دیگر افراد مرتبط با این زن نوشته شده و شخصیت‌های آن مستند هستند اما در بخشی از کار به منظور پیشبرد اهداف نمایش تخیلات نویسنده نیز دخالت داده شده است.

وی افزود: ممکن است در این نمایش به عشق و انتظار این زن توجه آنچنانی نشده باشد، اما آن را با عشق و انتظار امروزی مقایسه می‌کنیم تا ببینیم چه چیز باعث شد تا آن را به مرگ تدریجی رسانده است؟

بازیگران این تئاتر شامل هدا ناصح، مینا رجب زاده، مهدی کاویان، صمد رحیمی، هادی شیخی، پانیذ برزعلی، پوریا خوش بین هستند و موسیقی کار توسط آقای میدانی اجرا شده و فاطمه احمدی مدیر اجرایی پروژه هستند، طراحی دکور توسط رضا پور تراب زاده انجام شده و مهدی صمدی کارهای عکس و فیلم این نمایش را بر عهده دارند.

انتهای پیام/38