سمانه مختاری طراح لباس در باره جشنواره مد و لباس فجر به خبرنگار هنرآنلاین گفت: من برای جشنواره دوم چیزی حدود 10 اثر ارسال کردم که برخی از آنها مانتو اجتماع و برخی دیگر مانتو مجلسی بودند و از این 10 اثر 5 اثرم به جشنواره راه پیدا کرد.
وی ادامه داد: رشد جشنواره را به سادگی در محیط مصلی میشد دید و این خوشحال کننده بود. برجستهترین بخش جشنواره هم از نظر من بخش نمایش بود و فکر میکنم بخش فروش از ارزش کار کم کرد. البته این به این معنا نیست که بخش فروش کم ارزش است. بلکه روی حرفم با برخی از غرفههای بخش فروش است. زیرا در این غرفهها اقلامی عرضه میشد که در شان جشنواره نبودند. همچنین قرار گرفتن این غرفهها در کنار غرفههایی که آثار فاخر داشتند کمی بی انصافی بود.
وی افزود: در این جشنواره برای طراحان بخش نمایش امتیاز مثبتی در نظر گرفته نشده بود و ما در این بخش نتوانستیم خودمان را به مخاطب بشناسانیم. همه ما که در بخش نمایش اثر ارائه دادیم خودمان به صورتازاد طراحی میکنیم و اصلا خود من بوتیک دار هستم. اما این امتیاز برای ما در نظر گرفته نشده بود که به رایگان غرفهای در اختیار داشته باشیم و آثارمان را به فروش برسانیم. در مجموع جشنواره برای ما توجیح اقتصادی نداشت.
وی با اشاره به فاصله زیاد بازار نمایش و بازار کار ادامه داد: در حال حاضر بازار کار با بازار نمایش فاصله زیادی دارد و باید کاری کنیم که این زمینهها فراهم شود تا این 2 پدیده به هم نزدیک شوند. در شرایط فعلی هر شاخهای در حوزه مد و لباس حرف خودش را میزند و همه با هم در یک مسیر قرار نمیگیرند که دست آخر به هدف مشخصی برسند.
وی در پایان تصریح کرد: برگزاری نشستهای تخصصی مد و لباس در طول مدت جشنواره اقدام بسیار مثبتی بود. به نظرم برگزاری این نشستها باید در طول مدت سال هم ادامه داشته باشد و محدود به زمان جشنواره نباشد. همچنین همیشه نیاز نیست که نشستها آموزشی باشند. گاهی میشود که همه دور هم جمع شویم و یکدیگر را با بازار کار آشنا کنیم. این هم جنبه آموزشی دارد و هم صرفه اقتصادی طراحان را درپی دارد. زیرا آشنایی با بازار کار ضررهای مالی را در این حوزه کم میکند.
انتهای پیام/31