راضیه ابراهیمی یکی از طراحان شرکت کننده در دومین جشنواره بین‌المللی مد و لباس در اینباره به خبرنگار هنرآنلاین گفت: در شرایط حاضری که بر وضعیت مد و لباس کشور ما حاکم است تا انتقاد نباشد هیچ اتفاق سازنده‌ای رخ نمی‌دهد و تا با دید مثبت به همان نقاط ضعف نگاه نکرد هیچ روحیه‌ای برای ادامه کار به وجود نمی‌آید. بنابراین باید انتقادپذیر و در عین حال مثبت نگر بود تا بتوان راه به جایی برد.

وی ادامه داد: ما در کشورمان چنین فضایی را کم داشتیم و خوشبختانه همین شروع یعنی یک رشد بزرگ. جشنواره را از هر جهت که نگاه کردم نسبت به سال‌های گذشته چندین گام به جلو جهش داشته است. در اولین نگاه به لحاظ تبلیغات پیشرفتش چشمگیر بود. قبل از برگزاری جشنواره به هر گوشه از شهر که نگاهت می‌افتاد تبلیغات جشنواره به چشم می‌خورد.

وی افزود: بعد از شروع کار دیدیم که وسعت کار نسبت به قبل چیزی دور از انتظار ما بود و همین نکته به آینده این حوزه امیدوارمان کرد. البته مصلی برای برگزاری این جشنواره گزینه مناسبی بود و مسئولان برگزار کننده جشنواره را در رسیدن به این هدف یاری کرد. همچنین در بخش مسابقه هنرمندان نامدار و حرفه‌ای این حوزه شرکت کرده بودند و آثار فاخری را به نمایش گذاشته بودند و همین ارزش کار را چندین برابر کرد.

این هنرمند ادامه داد: در بخش غرفه‌ها هم اتفاقات خوبی افتاد. بسیاری از برندها معرفی شدند و مردم با محصولات آن‌ها آشنا شدند. این اتفاق برای من هم افتاد. من در جشنواره مشتری‌های خوبی به دست آوردم که از کارهایم استقبال کردند و هنوز هم که هنوز است سفارشات کارهای آن ده روز را در دست دارم. اما نکته‌ای که باید به آن توجه ویژه می‌شد یک نظم خاص در چینش غرفه‌ها بود. به نظرم باید غرفه‌هایی در سطح‌های هم سان را کنار هم قرار می‌دادند. این در حالی بود که گاهی دیده می‌شد برندهای مشهور و معتبر و شناخته شده در کنار برندهایی قرار می‌گرفتند که در سطحی بسیار پایین‌تر قرار داشتند.

ابراهیمی در پایان تصریح کرد: یکی دیگر از انتقاداتی که به این جشنواره وارد بود شکل داوری بود. به عقیده من درست ترین روش داوری همان روش داوری به کمک طراحان است. پیشنهاد من به بنیاد ملی مد و لباس این است که به طراحان با سابقه توجه بیشتری شود و در داوری‌ها از آن‌ها کمک گرفته شود.

انتهای پیام/31