سرویس نمایش هنرآنلاین// اسفند، ماه شلوغی است، آئین‌ها، مراسمات، نشست‌های خبری پشت سر هم و بسیاری برنامه‌های دیگر آن هم بدون در نظر گرفتن این مسئله که شاید زمان آنها در یکدیگر تداخل داشته باشد برگزار می‌شوند. در این هیاهوی شتابزده باخبر می‌شویم بنا به ابتکاری برای سلطان سیاه‌بازی ایران آئین بزرگداشتی تدارک دیده شده است.

سعدی افشار پس از بیش از 5دهه فعالیت در عرصه سیاه‌بازی و نمایش تخت حوضی اکنون میراث زنده‌ای از نمایش مطلقاً ایرانی است که باید قدر شناخته شود و این اتفاق شنبه 19 اسفند در باغ موزه قصر رقم خواهد خورد.

هنرمند پیشکسوت تئاتر پس از رهایی از بستر بیماری که مدت‌ها بدان گرفتار بود اکنون این فرصت را برای غنیمت شماردن وجود نازنینش فراهم کرده است که از او قدردانی شود.

البته با نهایت شرمساری و خجالت در این وقت که از معدود زمانی است که سعدی افشار را می‌توانیم سرزنده و شاداب ببینیم و در کنارش اوقات خوشی داشته باشیم باخبر می‌شویم همان روز و همان ساعت منتها در مکانی دیگر به نام خانه هنرمندان ایران و تماشاخانه ایرانشهر مسئولان بی‌شک هنر دوست آئینی ترتیب داده اند تا در آن یاد 77 هنرمند فقید سال 1391 را گرامی بدارند.

درک نمی‌کنیم که این اقدام چه معنا و مفهومی دارد اما شاید می‌شد که تجلیل از یک هنرمند در قید حیات و مستحق مهر و شفقت را قربانی گرامیداشت یاد هنرمندان از دست رفته نکنیم که البته آن نیز در جای خود ستودنی است اما نه به شرط سرد شدن مراسم بزرگداشت سعدی افشار و به واسطه اشتراک زمان برگزاری هر دو مراسم که شاید بدین ترتیب جمع بسیاری از هنرمندان که می‌توانستند مجلس بزرگداشت سلطان سیاه بازی ایران را گرم کنند به اجبار و دعوت ایرانشهر در مراسم گرامیداشت 77 هنرمند فقید حاضر شده و جایشان در صندلی های باغ موزه قصر و در کنار سعدی افشار خالی شود.

تازه آنجا که می‌گویند کاشت نهال به نام برخی از فعالان مطرح عرصه های مختلف هنری کشور که هم اکنون در قید حیات هستند نیز از دیگر برنامه های جنبی این مراسم در خانه هنرمندان خواهد بود بیشتر دلت می‌گیرد که وقتی درختی تنومند از عرصه تئاتر را می‌توانیم با حضور درکنارش شاد کنیم باید کیلومترها آنطرف‌تر برایش درخت بکاریم. به هر تقدیر قضاوت با شما...

انتهای پیام/52/53