بهمن عبدی کاریکاتوریست در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین درباره ساخت فیلم مستند در حوزه هنرهای تجسمی گفت:برای ساخت یک فیلم مستند خوب تجسمی در ابتدا مهمترین نکته نوع نگاه کارگردان و شیوه انتخاب موضوع اوست. متاسفانه بسیاری از فیلمهای مستند همچون گفت وگوهای کلیشهای روزنامهها شدهاند که به نوعی از روی هم کپیکاری میکنند با یک سری سوال کلیشهای.
وی افزود: همچنین دریچه ورود به موضوع، سرنوشت یک فیلم را همچون سایر آثار هنری رقم میزند. ممکن است موضوع مورد نظر کارگردان کلیشهای شده باشد اما نوع برخورد کارگردان با موضوع؛ توان بالقوهایی به فیلم میافزاید.
به گفته عبدی یک کارگردان مستند تجسمی باید از توان بالایی برخوردار باشد و در طول فیلم گرههایی برای مخاطب به وجود بیاورد و سوژه را برای او جالب کند که فیلم را تا پایان دنبال کند و این فیلم سرآغازی برای کشف درباره هنرمند یا هنر مورد نظر در فیلم شود.
وی همچنین ادامه داد: همچنین مخاطب فیلم مستند زیاد حوصله ندارد که 90 دقیقه بنشیند و فیلم ببیند باید فیلم مستند کوتاه باشد و بخش عمده خالیهای این فیلم را موسیقی میسازد.
به گفته این کاریکاتوریست چون هنرمندان تجسمی همچون سینماییها برای مخاطب عادی جذابیت ندارند (چهره نیستند) بیشک مخاطب فیلمهای مستند تجسمی را قشر فرهیخته تشکیل میدهد همین موضوع موجب میشود که بگویم با چنین مخاطبی باید جدیتر برخورد کرد و سرسری به او اطلاعات نداد و باید تخصصی و حساب شده به سراغ ساخت یک فیلم تجسمی رفت.
عبدی با بیان این مطلب که تاکنون فیلمهای متعددی درباره او ساخته شده است گفت: با این همه من هیچ یک از این فیلمها را نمیپسندم و معتقدم هنوز آن فیلمی که دوست دارم دربارهام ساخته نشده است. به این معنا که تخصصی و کارشناسی درباره هنر کاریکاتور و یا معرفی کسی که عمرش را در این عرصه گذاشته باشد.
وی ابراز کرد: دیگر هیچ علاقهای ندارم دوباره فیلمی دربارهام ساخته شود که با سوالهای تکراری درباره جزئیات زندگی خصوصیام رو به رو شوم. ترجیحم این است که درباره کاریکاتور و شیوع خلق یک اثر از من پرسیده شود و فیلم درباره جریان خلق اثر هنری حرفی برای گفتن داشته باشد.
انتهای پیام/32/31