پرویز کلانتری در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: رواج ساخت فیلم‌های مستند درباره هنرمندان و هنرهای تجسمی اتفاق بسیار خوبی است و من همواره از چنین فیلم های استقبال می‌کنم و هربارکه درباره هنرمندی فیلمی ساخته می‌شود و از من برای کمک در این فیلم دعوت می‌شود می‌پذیرم.

این نقاش پیشکسوت با بیان این مطلب که برای ساخت یک فیلم مستند چه در حوزه تجسمی و چه سایر حوزه‌ها باید به نظر کارگردان اهمیت بدهیم گفت: فیلم مستند روایت کارگردان است از موضوعی است که دست مایه کارش قرار داده است و ما با دیدن هرفیلم قراراست که از دریچه کارگردان وارد دنیای یک هنرمند شویم.

کلانتری افزود: یک فیلم مستند دریچه‌ای است که می‌تواند زمینه‌ای را فراهم کند که مخاطب به وسیله آن وارد جهان هنرمند و آثار او شود.

به گفته این نقاش یکی از آسیب های جدی که متوجه فیلم‌های مستند می2شود؛ عدم پژوهش کارگردان‌ها پیش از ساخت فیلم است.او در این باره گفت: متاسفانه بارها شاهد ساخت فیلم‌های مستندی بوده‌ام که کارگردان از دل گفته‌های هنرمند هنگام فیلمبرداری تازه وارد مرحله آشنایی با او می‌شود.

کلانتری افزود: همین موضوع موجب می‌شود که با فیلم‌های مستند کم اهمیت و یک بار مصرفی روبرو شویم که هیچ جذابیتی برای مخاطب ندارد که یک بار دیگر بخواهد آن را ببیند.

به گفته کلانتری برای ساخت فیلم مستند یکی از نکاتی که یک کارگردان باید به آن توجه کند مخاطب شناسی است اگرمخاطب یک فیلم مستند مردم عادی باشند بی‌شک نمی‌توان درباره جزئیات کارهنرمند توضیح اضافه داد و وارد جزئیات شد؛ چرا که مخاطب حوصله دانستن اطلاعات بیشتر را ندارد.

وی خاطرنشان کرد: درباره من تاکنون فیلم‌های مستند متعددی ساخته شده است. من از این فیلم‌های مستند هم راضی‌ام و هم خسته و ترجیح می‌دهم که دیگر در مقابل دوربین کارگردانی که من و کارهایم را سوژه کارش کرده است قرار نگیرم.

انتهای پیام/32/31