به گزارش خبرنگار سرویس استان‎ها هنرآنلاین، مسعود نکویی، سرپرست گروه کُر "مهر وطن" که از استان کرمان در بخش رقابتی گروه های آواز جمعی بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر شرکت کرده است، در مورد کار خود گفت: این گروه با 22 عضو، اولین گروهی است که آثار پولی فونیک، به معنای آواز جمعی چند صدایی کورال را اجرا می‌کند.

وی توضیح داد: ما در کار خود تقلید صدای سازهای مختلف را در نمی‌آوریم، بلکه با استفاده از اشعار، ساختار آهنگ‌ها را می‌سازیم.

نکویی در مورد آثار ارائه شده در جشنواره بیان کرد: 13 اثر را در این جشنواره اجرا کردیم که 5 قطعه کلاسیک و 8 قطعه دیگر آثار جدیدی مربوط به جنوب شرق ایران هستند.

وی افزود: در بخش کلاسیک دو اثر از عصر رنسانس، دو اثر از عصر باروک و یک اثر کلاسیک است.

سرپرست گروه "کُر مهر وطن" با بیان این که تمامی آثار در بخش آثار جنوبی شرقی منحصر به فرد هستند گفت: اولین قطعه "بادو" است که ماجرایی همچون قصه شیرین و فرهاد است که قصه جنوب شرق کرمان است. بعضی از کلمات در این اثر قدمتی 5 هزار ساله دارند و با ریتم بستکی و اساطیری بدون دخالت هرگونه ساز اجرا می‌شود.

دومین اثر این بخش "مفشو" است. مفشو نام محلی کیسه ای است که در طی هزاران سال نقش کمک‌های اولیه را ایفا می‌کرده. این اثر به گونه ای است که وارد کیسه اصلی می‌شویم و تک تک اجزای آن را معرفی می‌کنیم که هر کدام چیست و به چه دردی می‌خورد.

قطعه سوم "دوتو" است. دوتو به معنای دودی است. این بخش اولین کار طنز کرال است که با کلمه "ولش کن" اجرا می‌شود. داستان به این صورت است که دو برادر چوپان گله خود را به صحرا می‌برند و برادر برگ‌تر از برادر کوچک می‌خواهد چای بریزند و بخورند. در همین حین نصف گله به دره می‌افتد و این چوپانان می‌مانند که جواب صاحب‌هایشان را چه بدهند. در همین بحبحه آهنگ با انواع و اقسام تکنیک‌های موسیقی اجرا می‌شود، به طوری که در آن تمرکز کردن، مدلاسیون، تغییر ریتم‌های ناگهانی و خیلی سخت صورت می‌گیرد.

وی بیان کرد که در کنار این‌ها حرکات بسیار جزیی فرمیک هم اتفاقا می‌افتد که در آن خواننده‌ها همانطور که در جای خود ایستاده‌اند حرکاتی که حالت‌های مختلف متن را نشان دهد اجرا می‌کنند.

نکویی اشاره کرد که این اثر با جزییاتی کار شده است که حتی این دو چوپان لکنت زبان هم دارند و این نکته در اجرا رعایت شده است.

چهارمین قطعه "لالایی کرمانی" است و صحبت‌های مادر با فرزندی است که در قسمتی از این شعر مادر در زمان قحطی رو می‌کند به فرزندش و می‌خواهد دست او را بگیرد و به بازار ببرد و مادر را به قیمت گوشت و نان بفروشد تا در قحطی زنده بماند.

سپس قطعات کلاسیک اجرا می‌شود که یک قطعه از اورلاندو دی لاسسو (Orlando di Lasso) با نام "اوکی مانزا میا" (occhi, manza mia) است، قطعه ای اسپانیایی از آیرین دا (Ayrin Da)، قطعات 53 و 52 باخ و همچین قطعه ای از موتزارت هستند.

پس از بخش کلاسیک باز 4 قطعه سنتی اجرا می‌شود که اولین آن اثری با عنوان "صبح بازار" است. در این اثر صداهای بازار به آهنگ در آمده است، به طوری که صدای چکش زدن، پنبه زنی و صدای اجزای مختلف بازار اجرا می‌شود.

قطعه دوم در این بخش "گیسه گل" است که قصه جوانی چوپان است و راهزن‌ها می‌خواهند، گله‌اش را بزنند و او با نی زدن خود از راه دور به همسرش در روستا می‌فهماند که دزد آمده و کمک می‌طلبد.

قطعه سوم "مهر وطن" است که از آن به عنوان آرم گروه استفاده می‌شود و کاری سنگین و با چند صدا است.

آخرین قطعه بخش دوم اجرا "لیلا اُ لیلا" است که اولین اثر کرال سیستان و بلوچستانی است که به زبان همان محل هم اجرا می‌شود و در بروشور ترجمه آن را آورده‌ایم.

سرپرست گروه "کُر مهر وطن" توضیح داد که در بروشور این گروه نقشه کرمان جنوب شرق کشیده شده و هر کار که برای هر محل است نشانه گزاری شده و اثر با محل برگرفته از آن نوشته شده است.

انتهای پیام/38