گروه موسیقی هنرآنلاین؛ زهره نیلی: سِحر می‌کند و ساحری می داند با سازی که صدای طبیعت را به گوش من و تو می‌رساند؛دیجیدیرو صدای طبیعت است. این بار محسن شریفیان از پیام رونق خواسته تا با ساز جادویی‌اش، او و گروه لیان را همراهی کند و صدای دشت و دریا و کوه و صحرا را به گوش من و تو برساند؛ این دو آمده‌اند تا با تلفیق سازی که از شمال استرالیا آمده و نی جفتی که در خلیج همیشه فارس نواخته می‌شود ما را با طبیعتی آشتی دهند که سال‌هاست از آن دور شده ایم.

"لیان"، چراغ بیست و هشتمین جشنواره موسیقی فجر را روشن می‌کند؛ گروهی که از بوشهر به تهران آمده تا یک شب پرخاطره از موسیقی جنوب ایرن را به هموطنان خود تقدیم کند. برنامه با روایت موسیقایی "فلک ناز" اغاز می‌شود؛ داستانی که در مکتب‌خانه ها گفته و شنیده می‌شده و بعد به محافل شب‌نشینی کشیده شده و بعدتر بر زبان دریانوردان جاری شده است.

"ماهی فروش" به موسیقی کردی و "چهاردستمال" به موسیقی لری در بوشهر طعنه می زند؛ بوشهری که سکونت‌گاه و محل رفت و آمد بسیاری اقوام و فرهنگ‌ها بوده است. چوپی یا دوره چهار دستمال، آهنگی ریتمیک است که با نی انبان و همراهی تنبک و دایره اجرا می‌شود؛ موسیقی و رقصی که مردم را به همبستگی بیشتر با هم فرامی‌خواند؛ از این روست که گروهی از مردان و یا زنان، دستمال به دست می گیرند و با حرکات دایره وار، آمدن یار و دلدار سفرکرده خود را آرزو می کنند.

لیان به اجرای چهار دستمال می پردازد اما نه با حرکتی دایره‌وار؛ سوال اینجاست: چگونه می توان حرکت را از موسیقی مردمی گرفت که تند سخن می گویند و زندگی شان با شور و حرارت و گرما پیوند خورده گرفت؟موسیقی‌ بوشهر، نشان‌دهنده فرهنگ و آداب و رسوم و سبک زندگی مردم این دیار است. مردمی که ریتم زندگی‌شان، به‌خاطر وضعیت آب و هوا و شرایط جغرافیایی، تند است . مگر می‌شودساعت‌ها در گرمای 50 درجه بوشهر ایستاد و از هر دری سخنی گفت؟ مگرنه این‌که موسیقی محلی، آیینه ای است که آداب و رسوم و فرهنگ و غم و شادی مردم یک منطقه را به من و تو نشان می‎‌ دهد؟

"خیام خوانی"، بخش دیگری است که آکا صفوی به خوبی از اجرای آن برمی آید؛ گرچه بعضی شنوندگان به فریاد از جای خالی خدر عزیززاده، یکی از بهترین خیام خوانان بوشهر می گویند. هنرمندی که به همراه گروه لیان در بیست و ششمین جشنواره موسیقی فجر شرکت کرده بود.

خیامی یا خیام خوانی گونه ای موسیقی شهری است برخلاف شروه خوانی که نوعی موسیقی روستایی به شمار می آید که در ان به جز رباعیات خیام از اشعار حافظ و سعدی هم بهره می برند. خیامی ، گونه ای موسیقی محفلی و بیشتر مردانه است و زنان و کودکان در آن جایی ندارند. مراسم خیام خوانی از نیمه های شب آغاز می شود و گاه تا سحر ادامه پیدا می کند. بزرگ ترهای مجلس، آغازگر خیامی هستند؛ ساز اصلی مراسم خیامی فلوت و در بعضی موارد نی جفتی است. خیام خوانی با رقص مردانه و سماع گونه یا خراباتی همراه است رقصی که باز هم به خاطر پاره‌ای محدودیت‌ها نادیده گرفته شد.

روحی سرگردان در میان جمعیت است؛ از این سو به آن سو نمی‌رود؛ گوشه‌ای نشسته و نظاره گر است پس نمی دانم از چه گروه برای او مراسم زار اجرا می کند؟! حمید فرخ‌نژاد مهمان گروه لیان است؛ او "هم از جنوب آمده و "دینگومارو" را می‌شناسد؛ مردم‌ ساحل‌نشین‌ جنوب‌ ایران‌، ارواح‌ و جن‌ها را بە‌ صورت‌ باد مى‌پندارند و معتقدند کە‌ هر بادی،‌ جنى‌ دارد کە‌ با آن‌ بە‌ جسم‌ آدمیزاد مى‌رود و آنها را تسخیر مى‌کند. درمان بیماران اهل هوا بە دست "بابازار" و "ماما زار" ها و راه درمانشان مجلسی است با ساز و آواز و قربانی و حالا محسن شریفیان و پیام رونق در پی درمان ارواح ناآرامی هستند که قرارشان در بی‌قراری است.

گروه لیان از جنوب آمده تا با مردمی که پایتخت نشین شده اند از گستردگی خلیج همیشه فارس بگوید؛ خلیج فارسی که برای همیشه از آن ایرانیان است و ایرانی ترک و فارس و کرد و لر و سگزی و بلوچ ندارد؛ شاید از این‌روست که لیان اجرای خود را به زلزله زدگان آذربایجان پیشکش می‌کند؛ آذری‌هایی که همزبان لیان نیستند اما همدل اویند و "همدلی از همزبانی بهتر است."