به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، احمد نادعلیان یکی از هنرمندان نقاش ایرانی است که در سال‌های گذشته تمام تمرکزش را بر روی هنر محیطی گذاشته است و در 12 سال گذشته به سرزمین‌های مختلفی سفر داشته است و ماهی‌هایش را به طبیعت هدیه کرده است. کانال ونیز، رودخانه راک کراک واشینگتون، رودخانه تایمز لندن، رودخانه سن پاریس، رودخانه لی جینک چین، رودخانه راین آلمان، رودخانه دانوب صربستان، دریای مدیترانه، ... در غربی ترین نقطه جهان (غربی ترین نقطه امریکا امریکا) در خلیج آلاسکا در مجاورت اقیانوس کبیر شمالی، و یا شرقی ترین نقطه جهان در اقیانوس کبیر شمالی و دریای چین شرقی و یا در دریای بارنتز در شمال کشورهای اسکاندیناوی و اقیانونس منجمد شمالی نزدیک به قطب شمال...مهمان ماهی‌های نادعلیان بوده‌اند.

چیدمان‌های نادعلیان همچنین در طبیعت کشورهای فرانسه، امریکا، ایتالیا، آلمان، اسپانیا، انگلستان، اسکاتلند، هلند، چین، سوئد، فنلاند، سوئیس، دانمارک، یونان، روسیه، ازبکستان، بنگلادش، ترکیه ، ازبکستان، تاجیکستان، لبنان، امارات متحده عربی، کویت، قطر، سوریه، آذربایجان، صربستان، آفریقای جنوبی، مجارستان، اسلواکی، اطریش ، قبرس ... و کشورش ایران وجود دارند.

علاوه بر این نادعلیان در سفر به کشورهای بسیاری ،حجاری‌های کوچکش را تحت‌عنوان "گنج‌های پنهان در طبیعت" دفن کرده است و یا اینکه دوستانش حامل این حجاری‌ها بوده‌اند و آنها را در گوشه و کنار زمین به خاک سپرده‌اند.به بهانه برگزاری چیدمان هنر محیطی زمین و زمان که این روزها با مدیریت نادعلیان در خانه هنرمندان برپاست با او به گفت و گو نشستیم.

فلسفه شکل گیری نمایشگاه چیدمان محیطی زمین و زمان چیست؟

با توجه به فعالیت مستمری که درعرصه هنر محیطی دریک دهه اخیر داشته ام و هنرمندان بی شماری نیز به این جریان پیوسته اند، درسال‌های اخیر از سوی نهاد‌های مختلف هنری در شهرستان برای اجرای کار محیطی دعوت شده‌ام، همین موضوع زمینه‌ای را فراهم کرده است که با گروه از هنرمندان محیطی در ارتباط باشم و با توجه به این ارتباط و اهمیت هنر محیطی تصمیم گرفتم که برای نخستین، نمایشگاه منتخبی از آثار هنرمندان محیطی را که فعالیت شان استمرار دارد را گردآوری و در قالب نمایشگاه زمین و زمان در خانه هنرمندان ایران به نمایش بگذارم. ویژگی هنرمندانی که در این نمایشگاه حضور دارند، استمرار کار و پشتوانه فعالیت تجسمی‌ است.

چرا نام این نمایشگاه را زمین و زمان گذاشته‌اید؟

دلیل نام گذاری این نمایشگاه این است که بیشترآثار محیطی در بستر زمین شکل می‌گیرند و زمان نیز نقش کلیدی در آثار محیطی ایفا می‌کند و گذر زمان را با توجه به چهار فصل بودن کشور ما به خوبی می‌توان دراین آثارمشاهده کرد.

با توجه به این که عکس در نمایشگاه زمین و زمان سهم بالایی را به خود اختصاص داده دلیل این انتخاب چیست؟

با توجه به این که هنر محیطی در فضاهای دوردست و بکر خلق می‌شود و دربیشتر مواقع در محیط باقی می‌ماند هنرمندان محیطی با ساخت ویدئو و گرفتن عکس از روند اجرای شان و ارسال آن به رسانه‌ها و سایت‌های هنری؛ اثرهنری شان را مانا می‌کنند از این رو در نمایشگاه‌های هنر محیطی عکس و فیلم‌های ویدئویی سهم بالایی را به خود اختصاص می‌دهند.

با توجه به این که هنر محیطی در محیط طبیعی خلق می‌شود چه ضرورتی دارد که این آثار را بخواهیم در قالب نمایشگاهی در فضای گالری به نمایش بگذاریم؟

همواره در اجرای هنرمحیطی به ارائه آن در فضای نمایشگاهی توجه شده است و باید برای آشنایی مردم با هنرمحیطی ازهر امکانی استفاده کرد.

هنر محیطی نیز علیرغم بکر بودن دارای تحلیل بسیار است. در این نمایشگاه یک درخت وارونه است که آسمانش خاک است و گویا از آسما ریشه داده است. تحلیل خود شما از این چیدمان چیست؟

درخت وراونه ای که در فضای نمایشگاه به نمایشگاه گذاشته است به نظر من اشاره به رویش وراونه به سمت نور دارد و شاخه‌های درخت به سمت مدور به سمت زمین گرایش پیدا کرده اند نیز به نوعی اشاره به دوار بودن زمین دارد.

آخرین سفر و اجرای محیطی که شما داشتید درکشور ژاپن بود؛ برنامه بعدی شما برای سفر و اجرای اثر محیطی در کدام کشور است؟

من با توجه به سفرهای متعددی که به کشورهای مختلف داشته ام و با توجه به بیماری قلبی که دارم ترجیح می‌دهم که به کشورهای سفر کنم که تاکنون به آن سفر نکرده ام و همان زمان که به ژاپن دعوت شده بودم به کشور آمریکا هم برای اجرای هنر محیطی دعوت شده بودم اما من ژاپن را انتخاب کردم و در برنامه‌های آتی که دارم به این موضوع توجه می‌کنم.اما درسال جاری میلادی دو سفرم قطعی شده است، یکی سفر به کشور کره که در این سفر تمام مدیران هنر محیطی جهان حضور خواهند داشت و دیگری نیز سفر به کشور مالزی و سخنرانی درباره هنر محیطی است.

به نظر شما پیشینه هنر محیطی ایران به چه دوره ای باز می‌گردد؟

بی شک پیشینه هنر محیطی در تمام جهان به دوره پیش از تاریخ باز می‌گردد و تمام غار نوشت‌ها و صخره نگاری‌ها را هنر محیطی می‌توان قلمداد کرد. براین اساس هنر محیطی در ایران نیز از قدمتی طولانی برخوردار است اما در دوران معاصرنخستین کسی که به هنرمحیطی اشاره کرد مارکو گریگوریان بود. البته اگر استفاده از زباله‌ها و دور ریختنی را هم جزیی از هنر محیطی بدانیم مجسمه‌های ژازه طباطبایی هم در شمار هنر محیطی قرار می‌گیرند اما چون خودش هرگز به این موضوع اشاره نکرده است نمی‌توان به این شکل آن را هنر محیطی عنوان کرد. البته محسن وزیری مقدم نیز تجربیاتی درساحل دارد که با استفاده از شن کار کرده است اما در 12 سال گذشته من با راه اندازی هنرمند سرای پلور و شرکت در بیش از 40 جشنواره هنر محیطی در این مورد فعالیت جدی و مستمر کرده ام.

با توجه به استفاده از عناصر و امکانات محیطی در خلق اثر هنری آیا نقاشی‌های پرویز کلانتری با کاه گل را هم می‌توان در شمار هنر محیطی تلقی کرد؟

آقای کلانتری خودشان به این موضوع توجه نکرده اند و یا جایی بیان نکرده اند که هنر محیطی می‌کنند اما می‌توان با قرار دادن تابلوهای کاه گلی اش در طبیعت یک اجرای محیطی از آثارش ارائه داد.

از نظر شما جایگاه هنر محیطی ایران در جهان چگونه است؟

به نظرمن هنر محیطی درایران همسو با غرب درحال گسترش است و هنرمندان ما به خوبی توانسته در جهان هنر محیطی ایران را معرفی کنند و نکته جالب توجه این است که در عرصه هنر محیطی در خاورمیانه کشور ما حرف اول را می‌زند.

برای راه اندازی هنرمند سرای هرمز با چه مشکلاتی روبرو بوده‌اید؟

در تمام این سال‌ها تلاش کردیم چیزهایی را که نشده انجام دهیم و برای دیگران این کارها را نهادینه کنیم ،اما این کار در قلمرویی صورت می‌گیرد که در آن قانونی وجود ندارد و من که هنرمند هستم باید راه خود را بروم. از این رو 10 سال است که با جنگ و ستیز در"پلور" برای حفظ طبیعت حضور داشته‌ام و کار کرده‌ام اما در "هرمز" مشکلات از نوع دیگری است. بی شک نمی‌توان دنیا را درست کرد، اما هر کدام از ما می‌توانیم محیط کوچک اطرافمان را درست کنیم و با آن کنار بیاییم . من هم به عنوان یک هنرمند محیطی با راه اندازی هنرمند سرای پلور و هنرمندسرای هرمز در همین راستا تلاش کردم.

با توجه به این که شما در هفت سال گذشته پاییز و زمستان در جزیره هرمز به سر می‌برید و همراه زنان هرمز به خلق اثر هنری می‌پردازید این حرکت شما چه تاثیری در محیط گذاشته است؟

به نظر من توانسته‌ایم در منطقه تاثیر خوبی بگذاریم ومستنداتی که از منطقه هرمز به جای مانده است گویای این مساله است و هر روز هم به تعداد زنانی که علاقمندان که به گروه ما پیوندد رو به افزایش است.

آیا برای فروش آثار هنرمندان هرمزی در سطح بین الملی هم فکری کرده اید؟ با توجه به مشکلات مالی که در منطقه شاهد آن هستیم هنوزچنین شرایطی فراهم نشده است اما اگر این مشکلات برطرف شود بی شک می‌توان زمینه مناسبی برای ارائه این آثار فراهم کرد.

انتهای پیام/مریم آموسا/31