علیرضا نادری در رابطه با اجرای نمایش "پچ پچههای پشت خط نبرد" به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: اجرای عمومی نمایش را ندیدم اما چندین بار در تمرینات نمایش حضور پیدا کردم و از نظرم کار خوبی بود، صحبتهایی هم که از افرادی که نمایش را دیدند، میشنوم صحه بر این میگذارد.
نادری عنوان کرد: این نمایشنامه درستترین و بهترین نمایشنامه در حوزه دفاع مقدس نیست بلکه منحصر به فرد بوده و نمونه دیگری ندارد.تاثیرات جنگ تا پایان زندگی همراه ما خواهد بود در طول سالها کوشیدهام به بررسی بخشی از تاثیرات این واقعه بپردازم و در حد توان تاریخ نمایشی این جنگ را برای آینده بنویسم.
تئاتری که در آن کشمکش بین آدم ها بسیار بطنی و درونی بوده و همزمان با آن کشمکشی بین نویسنده و مخاطب نیز در جریان است. اشیا در آن هویت دارند و تئاتر همراه با تفکر پیوسته است. پچپچهها آغاز طرز تفکری جدید ، جسورانه و آگاهی بخش در تئاتر جنگ است.
نادری در رابطه با شکلگیری ایده نگارش این اثر بیان کرد: ایده کل نمایشنامه در حقیقت عصیان علیه 2 موضوع بود، موضوع تعلیم و آموزش در دانشکدههای آن دوران و جنگ ، "پچ پچههای پشت خط نبرد" علیه تعاریف آن زمان از این دو جریان بود. در واقع ساختار و دیالوگ چیزی نبود که دیده میشد همچنین مفهوم جنگ و متنهایی که تبلیغاتی بودند.
نادری در پاسخ به این پرسش که آیا قصد بازتولید این اثر را دارید گفت: اگر قرار باشد نمایشی را روی صحنه ببرم نمایشنامههای دیگری دارم که آنها را به روی صحنه میبرم. علیرضا نادری در سال 75 نمایش "پچ پچههای پشت خط نبرد" را در تالار مولوی به روی صحنه برد .
انتهای پیام/53/54