احمد نادعلیان، هنرمند برجسته کشور در توضیح این نمایشگاه به خبرنگار هنر آنلاین گفت: با توجه به دشواریها و مشکلاتی که در سال گذشته از طرف میراث فرهنگی برای مرکز هنرهای محیطی در هرمز پیش آمد، بخشی از فعالیتها را در سال جاری به تهران منتقل کردیم. هنرمندانی که در این نمایشگاه حضور دارند در سه لایه متفاوت که یکی استفاده از خاکهای رنگی جزیره هرمز برای تولید آثار هنری توسط زنان و دختران جزیره و اشتغال زایی برای آنان است، لایه دیگر معرفی جاذبهها، طبیعت، فرهنگ و آثار محیطی که زنان در آنها نقش داشتهاند، از طریق عکاسی است که تعدادی از آنها توسط خودم و تعدادی دیگر خانم فرزانه سلیمانی نیسیانی تهیه شدهاند، و در بخش تجسمی هم خانمها معصومه ذاکری و فرانه جلالی که در هرمزگان ساکن هستند که یکی ازاینها فارغالتحصیل هنر و دیگری فارغالتحصیل معماری است به عنوان ارائه کننده نقاشی زنان این منطقه در نمایشگاه حضور دارند.
وی افزود: با توجه به جذابیتها و ظرفیتهایی که جزیره هرمز دارد، ولی اشتغال و زمینه گردش اقتصادی در آن جا بسیار کم است، قصد داریم عنوان کنیم که چطور میشود از قابلیتهای بومی برای جلب گردشگر استفاده کرد و همچنین فرآیند اشتغال از طریق تولیدات هنری را به نمایش بگذاریم. همچنین در این نمایشگاه گوشه ای از صنایع دستی منطقه هم ارائه شده است.
نادعلیان اشاره کرد: در جزیره هرمز انواع خاکهای رنگی و انواع کانیهای جواهرگونه وجود دارد که با همین مواد نقاشیها پشت شیشه اجرا میشوند و بیشتر قصد فروش و معرفی زمینه های اشتغال برای زنان هرمز مدنظر بوده است.
وی تاکید کرد: این نمایشگاه دو کلیدواژه دارد. هرمز و زنان. یعنی مسائل مطرح شده یا به ظرفیتها و جذابیتهای هرمز و دیگر به علت نبود اشتغال و پدید آمدن فقر یا بزهکاری و اعتیاد به طرح موقعیت زنان که در چنین شرایطی آسیب پذیر هستند و ارائه راهکاری برای استقلال مالی این قشر پرداخته میشود.
هنرهای دستی زنان جزیره
فاطمه سلامتی از اعضای گروه که بخشی از فعالیتش هدایت گردشگرانی است که به جزیره میآیند در مورد وضعیت اشتغال زنان هرمز میگوید: تعدادی از زنان و دختران در هرمز به تولید صنایع دستی منطقه مثل "خوس دوزی" و "گلابتون دوزی" بر روی لباسهای محلی اشتغال دارند که البته زمینه چندانی برای عرضه و فروش آنها وجود ندارد و بیشتر مصرف شخصی خانواده های هرمز را تشکیل میدهد و تعداد کمی هم توسط گردشگران خریداری میشود. تعداد زیادی از زنان هم در پیشه محلی اهالی جزیره که صید ماهی و میگو و همینطور آماده کردن آن برای عرضه به بازار و نگهداری صید است همکاری دارند. وی استقبال از نقاشیهای پشت شیشه با خاکهای رنگی جزیره را خوب عنوان کرده و میگوید: استفاده از خاکهای رنگی گردشگران را جذب این نقاشیها کرده است.
توسعه و آموزش هنری در هرمز
طیبه منشادی، همسر نادعلیان که هماهنگیهای گروه را بر عهده دارد در خصوص نحوه شکل گیری و فعالیت هنری زنان هرمز میگوید: در اولین سفری که به جزیره هرمز داشتیم، جاذبهها و قابلیتهای زیادی را در طبیعت و فرهنگ آن جا کشف کردیم و این اولین سفر باعث شد به کاربردی کردن این امکانات در یاری رساندن به اشتغال و معیشت مردمان هرمز فکر کنیم و برای این موضوع برنامه ریزی کنیم. با تکرار سفرها به جزیره و گردش در آنجا خاکهای رنگی را شناسایی کردیم و با دیدن زنی از اهالی که با استفاده یکی از همین خاکها روی کوزه ای را تزئین میکرد اما نمیدانست چطور آن را تثبیت کند و به آن دوام بدهد، به فکر توسعه و آموزش این شیوه در میان زنان و دختران هرمز افتادیم.
وی افزود: این جرقه ای بود تا با ایجاد تنوع در تولیدات هنری راهی برای اشتغال و درآمدزایی اهالی پیدا کنیم. به تدریج هم به دنبال پیدا کردن راههایی برای بازاریابی این محصولات بودیم تا زمینه مناسبی برای عرضه و فروش آثار بودیم که اوایل از طریق هنرمندسرای هرمز و تشویق گردشگران به خرید آثار پی گیری میشد و حالا در تهران هم فعالیتهایی را برای معرفی و ارائه این آثار آغاز کردهایم.
نقاشیهایی با فضای بومی
معصومه ذاکری که در بخش تجسمی نمایشگاه با تابلوهای نقاشیاش حضور دارد درباره نحوه پیوستنش به گروه میگوید: من فارغالتحصیل رشته معماری هستم اما در کنار آن همیشه نقاشی را دنبال کردهام. علاوه بر اینها در حیطه آثار محیطی فعالیتهایی داشتم که در جریان همین کارها با آقای نادعلیان آشنا شدم. نقاشیهای من از ابتدا حول موضوع مردم بومی و شرایط زیستی آنها شکل میگرفت. حضور در میان مردم هرمز به من کمک کرد تا آثاری را به وجود بیاورم که برای آنها هم ملموس و قابل درک باشد.
ذاکری افزود: بخش تجسمی نمایشگاه در خدمت معرفی هنر استان هرمزگان شکل گرفته و من در این مجموعه از آثاری که به نمایش درآمده بیشتر به محدودیت های مربوط به زندگی و معیشت زنان هرمزگان در قالب مدرن پرداخته ام.
در هرمزگان همه چیز رنگ است
فرانه جعفرزاده دیگر نقاشی است که در بخش تجسمی نمایشگاه حضور دارد. وی که فارغ التحصیل نقاشی از دانشگاه هنر است در اجراهای هنر محیطی احمد نادعلیان نیز شرکت داشته است. وی معتقد است که هنرمند از هر محیطی که در آن قرار می گیرد تاثیر می پذیرد. جعفرزاده می گوید: پس از حضوردر اجراهای محیطی اله مان هایی از هویت بومی و طبیعی در آثارم راه پیدا کردند.
وی می افزاید: درهرمزگان همه چیز رنگ است. خاک، لباس ها و فضا ها همه رنگی هستند. سادگی، نقش ها و رنگ ها ی این منطقه بیشترین تاثیر را در کارهایم داشته اند. در نقاشی هایم یک حس کلی از این فضا را گرفته ام و با احساسات شخصی خودم آمیخته ام.
نقاشی با خاکهای جزیره
حمیده پورشمال، از زنان بومی جزیره که به همراه همسرش در هنرمندسرای جزیره هرمز مستقر است، در این نمایشگاه به طور متمرکز مشغول تولید نقاشی با استفاده از خاک های رنگی جزیره است.
وی درباره مراحل اجرای نقاشی با خاک های رنگی می گوید: ابتدا طراحی روی کاغذ انجام می شود و در مرحله بعد آن را با استفاده از مرکب سیاه رنگی که از ماهی مرکب تهیه می شود روی شیشه منتقل می کنیم. بعد از خشک شدن مرکب روی آن را با روغن جلا می پوشانیم. در مرحله بعد خاک های رنگی روی شیشه پاشیده می شود و بعد از خشک شدن مجددا با لایه ای از روغن جلا پوشیده می شود.
وی درباره نحوه تهیه خاک های رنگی می گوید: بخشی از این خاک به صورت طبیعی در ساحل پراکنده هستند و تعدادی به صورت کانی های سنگی هستند که پس از خرد شدن به خاک تبدیل و قابل استفاده می شوند.
پورشمال درباره این فعالیت می گوید: حدود یک سال است که با کمک استاد نادعلیان کار اصلی ام همین نقاشی ها است. این نقاشی ها به گردشگرانی که به جزیره می آیند عرضه می شود که از این نقاشی ها استقبال خوبی هم می شود.
انتهای پیام/28