"بهرام کلهرنیا" رئیس انجمن گرافیک و عضو شورای سیاستگذاری جشنواره بصیرت در گفت و گو با خبرنگار تجسمی‌ هنرآنلاین درباره آثار راه یافته به این جشنواره در سال گذشته گفت: سال گذشته در بخش داوری حضور داشتم. کارهایی که رسیده بود کارهای قابل دفاعی بود و هدف گیری‌های دقیقی داشت. به علاوه جشنواره بصیرت نسبت به سایر جشنواره ویژگی‌های خاص خود را داشت؛ به طور مثال بیشتر، جوان ترها شرکت کرده بودند. در آثار تجربه گرایی دیده می‌شد. در برخی آثار دیدگاه‌های نظیر هم بود که نشان دهنده این بود که هنرمندان تلاش دارند به دیدگاه‌های منطقی برسند.

وی در این باره افزود: دیدگاه‌های کلیشه ای رایج را زیاد به کار برده بودند. اما به ندرت کسانی را داشتیم که دیدگاه‌های خلاقه داشتند. آثار از لحاظ نوآوری، ادراک مسئله و زیبایی شناسی تا حدودی قابل قبول بود ولی از لحاظ انتظاراتی که از یک جشنواره وجود دارد به خصوص جشنواره ای که ابعاد ملی و موضوعی دارد انتظارات بیش ازاین است. شاید تبلیغات، سیاستگذاری، اطلاع رسانی و گپی که باید با بزرگترها و پیشگامان هنر زده شود و دعوت از آنها برای حضور بتواند وجوه دیگری از جشنواره را فعال کند.

کلهرنیا گفت: امروز جشنواره‌ها تقریبا اختصاص به جوان‌تر‌ها پیدا کرده است و جوان ترها از طریق دسترسی به اینترنت اطلاعات را سریع تر می‌گیرند، به یکدیگر اطلاع می‌دهند و کسانی که یک مقدار از نظر اندیشه پروزن تر هستند زیاد موافق این ورود و نگاه نیستند. در جشنواره سال گذشته لبه تماس جشنواره با بزرگترها و پیشگامان خاموش بود. به نظرم این مسئله یکی از ضعف‌های جشنواره بود که باید با حل آن به وجوه بهتری از جشنواره بصیرت رسید.

عضو شورای سیاستگذاری اظهار کرد: این مسائل را در جلسه سیاستگذاری مطرح خواهم کرد. گاهی اوقات سرمایه ای را که برای تبلیغات یک جشنواره صرف می‌کنیم باید خیلی جدی تر ببینیم. باید تلاش کنیم از رسانه‌های موجود به شکلی واقع بینانه بهره برداری کنیم. نباید این موارد به خاطر نشناختن و نادیده گرفتن اهمیت رسانه‌ها باقی بماند. در شورای سیاستگذرای این مسائل باید یک به یک مورد بحث قرار بگیرد و نقاط ضعف برطرف شود.

او در این باره ادامه داد: موضوع اول اینکه باید لبه تماس خود را با جامعه هنری افزایش دهد. نکته دیگر اینکه باید تلاش شود یک فعالیت عام را در جشنواره ببینیم. جشنواره‌ها فقط به هنرمندان مربوط نیست که یک گروه آرتیست جمع شوند، سیاستگذاری کنند، یک گروه از هنرمندان هم شرکت کنند و بعد کارها روی دیوار رود و یک گروه از هنرمندان هم این کارها را ببینند. آثار هنری به روزگار و جامعه تعلق دارند به خصوص در این جشنواره خاص قطعا باید کاری کرد که بخش‌ها و فعالیت‌های مردمی‌وارد کار شوند. موضوعاتی مطرح شود که مردم عادی و غیر هنرمند مشتاق شوند و آثارشان را بفرستند. قطعا کار سختی است.

کلهرنیا همچنین گفت: در این بخش از جشنواره با توجه به اینکه این گروه از جامعه به لحاظ فنی و مهارت خلاقه اعتباری ندارند ولی به لحاظ ایده پردازی، اجتماعی کردن مفاهیم می‌توانند بسیار فعالیت جالب و مثمرثمری داشته باشند از این رو قطعا مشتاق هستم که بخش مردمی‌به جشنواره اضافه شود. نه تنها درباره این جشنواره که درباره سایر جشنواره‌ها هم این نظر را دارم. از برپا کردن جشنواره به شکل اختصاصی برای جوانان بیزارم. جشنواره‌ها وجه فرهنگی دارند و باید فرهنگسازی کنند. باید زبان مشترک اجتماعی بیابند و بین مردم وارد شوند هر راهی که به سود این مسئله تمام شود قطعا من در کنارش می‌ایستم. برای انجام این کار می‌توان به صورت تلاش اجتماعی، ورک شاپ، یا برپایی پنل دیواری بسیار بزرگ عمل کنیم و مردم در چند روز زیر نظر هنرمندان کار گرافیک انجام دهند، نقاشی بکشند و.... این فعالیت بسیار زیبا خواهد بود نتیجه اجرایی کار به صورت جداگانه به نمایش گذاشته می‌شود.

این هنرمند گفت: موضوع دیگر اینکه وقتی اختتامیه انجام می‌شود کار را تمام شده تلقی می‌کنیم و تا سال بعد آن را به فراموشی می‌سپاریم در صورتی که باید در طول سال هم تلاش کرد. آیا نمی‌توانیم سایتی برای جشنواره برپا کنیم تا امکان گفتگو با مخاطبان را داشته باشد. امکان رفع نقایص را داشته باشد. در این صورت هم کارها را به نمایش می‌گذارد و هم به نقد و بررسی می‌پردازیم. در مجموع هر چیزی راه حلی دارد اگر بکوشیم.

انتهای پیام/31/34