به گزارش خبرنگار هنر آنلاین،در سینمای ایران کارگردانان جوانی هستند که حتی اگر ایده های درخشانی هم داشته باشند به دیل جوان و ناشناس بودن،کمتر تهیه کننده ای رغبت کار با آنها را دارد و این دسته از کارگردانان برای ساخت فیلمهای خود باید تلاش بسیاری را برای یافتن تهیه کننده و سرمایه گذار انجام دهند تا بتوانند فیلمهای خود را سازند.اما از سویی کارگردانانی هم در سینمای ایران فعالیت می کنند که با اتکا به کارنامه مفصل فعالیت خود تنها با داشتن یک فیلمنامه،می توانند تهیه کنندگان را با خود همراه سازند و فیلمشان از زمان نوشته شد فیلمنامه،در واقع هم سرمایه دارد و هم تهیه کننده.برای پی گیری این موضوع به سراغ چند تهیه کننده و کارگردان سینما رفتیم تا نظرشان را در این مورد بدانیم.
علی اکبری:رسالت واقعی یک تهیه کننده،وارد کردن جوانان به سینما است
محسن علی اکبری تهیه کننده سینما در گفت و گو با هنر آنلاین،معرفی کارگردانان جوان به سینما را یکی از وضایف تهیه کنندگان دانست و گفت:خود من همیشه به دنبال کارگردانان جدید برای وارد کردنشان به سینما بوده ام و عقیده دارم این بخش مهمی از رسالت یک تهیه کننده است که قسمتی از فعلیتهای خود را به وارد کردن استعدادهای جوان به سینما اختصاص دهد چون انگیزه و ایده ها و تواناییهای موجود در کارگردانان جوان برای سینما لازم است.
این تهیه کننده تصریح کرد:جوانان ایده های نوین دارند و و به خصوص با تکنولوژی های به روز در فیلمسازی مثل جلوه های ویژه رایانه ای آشنایند.این مهمترین مساله است که سینما رشد خوبی داشته باشد و این رشد جز به مدد کارگردانان جوان میسر نیست.
این تهیه کننده در ادامه تصریح کرد:نظر همکران من که فقط دوست دارند با افراد کار آزمده همکاری کنند البته محترم است اما سینما نیاز به خون جدید و دغدغه های تازه دارد و اینها ر جوانان وارد سینما می کنند.قطعایک کارگردان صاحب نام به راحتی می تواند سرمایه و تهیه کننده را به سمت خود جذب کند اما این وظیفه تهیه کننده واقعی است که جوانان را وارد سینما بکند .
قلی پور:این روزها همه تهیه کننده اند
قاسم قلی پور تهیه کننده گزیده کار سینما در مورد ورود جوان سینما و لزوم حمایت تهیه کنندگان از این جوانان گفت:نیازی به حمایت نیست چون این روزها همه خودشان تهیه کننده اند و می توانند فیلمشان را بسازند.
او افزود:خوشبختانه این روزها همه کارگردانها تهیه کننده شده اند و مشکلیدر زمینه ورود به سینما وجود ندارد.اگر هم کسی واقعا بخواهد فیلمی را بسازد و در این راه مصمم باشد،می تواند سرمایه گذار و سرمایه هم بیابد و به نظر من در این زمینه مشکلی وجود ندارد.
فرحبخش:ریسک پذیری در مسئولان سینمایی هم پایین آمده
محمد حسین فرحبخش تیه کننده سینما در مورد اینکه تهیه کنندگان خودشان برای تولید فیلمی به سراغ کارگردان می روند،گفت:این اتفاق معمولا نمی افتد چون تنها در صورتی تهیه کنندگان به سراغ کارگردان می روند که فیلمنامه خوبی داشته باشد و یلمنامه خوب این روزها به شدت کم یاب است.
او در مورد دلایل عدم حمایت تهیه کنندگان از فیلمسازان جوان گفت:متاسفانه ریسک پذیری در بین تهیه کنندگان بسیار کم شده و این به دلیل متخصص نبودن این تهیه کنندگان است.به دلیل اینکه تهیه کنندگان متخصص نیستند و نمی توانند از کارگردانان جوانی که ممکن است نتوانند با مشکلات کار اول کنار بیایند،پشتیبانی کنند.
فرحبخش تصریح کرد:مهم در این میان تخصص تهیه کنندگان بسیار مهم است چون باید یک کارگردان در صورت کم آوردن سر کار بید بتواند به کمک تهیه کننده کار را جمع کند.ولی در واقع این روزها کلا ریسک کار بالا است و حتی با کارگردانان با سابقه هم نمی توان کار کرد.
این تهیه کننده تصریح کرد:متاسفانه از بخش خصوصی حمایت نمی شود و گاهی فیلم یک دفعه پس از اکران پایین کشیده می شود.عدم ریسک پذیری در مسئولان هم باعث مشکل شده است و این موضوع روی ریسک پذیری تهیه کننده هم تاثیر دارد.
بهزادی:نام فیلمسازان،سرمایه را به آثار می کشاند
بهنام بهزادی کارگردان جوان سینما در گفت و گو با هنر آنلاین در مورد دلیل عدم ریسک پذیری در میان تهیه کنندگان گفت:سینمای ایران دو بخش اصلی دارد.بخش رانت و بخش ارتباطات.رانت متعلق به کارگرانانی است که با ارگانهای دولتی یا نیمه دولتی سر و کار دارند و از طریق آنها پول و ارتباطات می گیرند.با چند برابر هزینه تولید یک فیلم تجربه می کنند و در صورت از بین رفتن سرمایه هم به کسی پاسخگو نیستند.
او افزود:گروهی هم ارتباطات زیادی دارند و می توانند سرمایه های متعددی از جاهای مختلفی جذب کنند چون این کار باعث می شود ریسک سرمایه گذاری ناگهانی کمتر شود و بتوانند اسپانسر هایی بگیرند که فیلم را راحتتر بسازند.البته نباید فراموش کرد که سرمایه اصولا ترسو و فراری است و با ماجراهای پیش آمده در سینما ایران مخصوصا عدم اکران چند فیلم در سینما،سرمایه گذاران می ترسند در سینما ایران سرمایه گذاری کنند و حق هم دارند چون ترس از عدم اکران فیلمها زیاد است و با وجود این ترس سرمایه گذار این سوال منطقی را از خود می کند که چرا باید سرمایه گذاری را انجام دهم و این سوال ساده ای که نمی توان به آن جواب داد.
بهزادی که پنج سال پیش فیلم تحسین شده"تنها دو بار زندگی می کنید"را ساخت و با اقبال گسترده مخاطبان روبرو شد،افزود:فیلمسازان صاحب نام می توانند با اتکا به نام خود اسپانسر بیاورند و ریسک سرمایه گذاری را در سینما کم کنند.راه فیلمسازان جوان در این میان هم یا تن دادن به قواعد بازی و بازار برای ماندگاری در سینمای ایران است یا باید با ترس و هر چند سال یکبار فیلمی بسازند.
کارخانی:تهیه کننده واقعی که فیلمساز را حمایت کند در سینما نداریم
مهرشاد کارخانی کارگردان سینما در گفت و گو با خبرنگار هنر آنلاین در مورد سرمایه گذاری نکردن تهیه کنندگان سینما بر روی کارگردانان جوان گفت:متاسفانه در شرایط فعلی سینما شرایط به نوعی دست به دست هم داده که اگر تهیه کننده ای واقعا هم بخواهد روی جوانی سرمایه گذاری کند این کار را ممکن نمی بیند چون شرایط فعلی سینما از نظر بازگشت سرمایه واقعا اسف بار است.
او افزود:مهمترین مشکل ما در سینما این روزها این است که تهیه کننده واقعی کم داریم و تنها عده ای که از کانالهای مالی و پولی یا با حمایت دولت وارد این کار شده این روزها به عنوان تهیه کننده مشغول کارند.در گذشته تهیه کنندگان واقعی در کار بودند که فیلمهای جدی سینما را تهیه می کردند و این فیلمها در سینمای ایران و جهان جریان ساز بود.ولی با حال و روز فعلی سینمای ما تفاوتی ندارد که کارگردانی بخواهد کار اولش را بسازد یا دهمین فیلم خود را جلوی دوربین ببرد چون در هر حال ریسک سرمایه گذاری بالا است و تهیه کننده گان نیز با این شرایط به سختی به کسی اعتماد دارند.
کارگردان"ریسمان باز"در مورد شرایطی که یک کارگردان جوان می تواند اعتماد تهیه کننده را جلب کند، گفت: کسی که می خواهد اولین فیلم خود را بسازد باید به شکل نظری یا عملی سینما خوانده باشد،چند فیلم کوتاه ساخته باشد،مدتی دستیاری کارگردانان حرفه ای را در کارنامه خود داشته باشد و مهمتر از همه عاشق سینما باشد نه اینکه به خاطر مشهور شدن وارد سینما شود چون بعد از بازیگر،کارگردان مشهورترین شخصیت یک فیلم است و به نوعی او هم در سینما چهره است.متاسفانه کارگردانی که واقعا هنرمند باشد بسیار کم داریم و بیشتر در سینما امروز ما تکنیسینهایی وجود دارند که با کمترین دید اجتماعی و فقط با بلد بودن چند مساله فنی وارد این کار شده اند و در تلویزیون وضعیت از این هم بدتر است و کارگردانان تلویزیونی فقط به پایین آوردن سلیقه مخاطب مشغولند.
سازنده"کوچه ملی"در ادامه با تاکید بر وجود یک فیلمنامه خوب برای ساخت اولین فیلم کارگردانان جوان گفت:به جز ویژگیهایی که ذکر شد یک کارگردان جوان مخصوصا اگر بخواهد با جریان مستقل سینما کار کند باید فیلمنامه نسبتا جذابی داشته باشد تا بتواند حداقل پنجاه درصد اعتماد تهیه کننده برای آغاز کار را جلب کند و فیلم وارد پروسه تولید بشود.متاسفانه این روزها سینما در وضعیت خطرناکی است چون امیدی به بازگشت پولها با نمایش فیلم وجود ندارد و این غم نگیز است که با وجود تاریخ درخشان سینمای ایران،این روزها یک فیلم عروسکی پر فروش ترین فیلم سینما ایران باشد.زمانی در سینمای ما مسائل اجتماعی اهمیت زیادی داشتند و فیلمهای اجتماعی مخاطبان اصلی سینما را به سالنها می کشاند چون مسائل اجتماع کم نیست و همیشه هم می توان در مورد مسائل اجتماعی فیلمهای جذاب ساخت همانگونه که در سینمای دهه پنجاه و شصت این اتفاق می افتاد و آثار اجتماعی هم بسیار پر فروش بودند.اماسینمای ما این روزها به دلایل مختلفی کم مخاطب است و مخاطبان سینما در سینمایی که آرتیست و قهرمان ندارد ترجیح می دهند به دیدن فیلمهای عروسکی بروند. چون سینما از نظر بازیگران جوان ضعیف است و ستارگانش نتوانسته اند فروغ هنرمندان قدیمی را تکرار کنند.
کارخانی با اشاره مجدد به نقش مهم تهیه کننده در ورود کارگردانان جوان به سینما گفت:زمانی تهیه کنندگانی مثل مهدی میثاقیه،علی عباسی و عباس شباویز داشتیم که جوانانی مثل عباس کیارستمی،مسعود کیمیایی و امیر نادری راکشف و روی آثارشان سرمایه گذاری می کردند و این کار را با سرمایه شخصی خود انجام می دادند.ولی این روزها همه تهیه کنندگان فقط به دنبال در آمد هستند و کسی در فکر کشف استعداد های نو نیست.حتی مسئولان سینمایی هم زمانی در پی کشف استعداد بودندو در سینما جریانسازی می کردند ولی این روزها ارگانها هم در کشف استعدادهای جدید،فیلمسازانی بی خاصیت و خنثی را کشف می کنند که پول بیت المال را با ساخته های خود هدر می دهند و آثاری می سازند که به سرعت فراموش می شوند.
کارخانی تصریح کرد:سینمادار هم در این میان نقش مهمی ایفا می کند چون همه تهیه کنندگان می خواهند فیلمشان اکران شود و سینمادارن هم می خواهند که فیلمهای کمدی بفروش اکران کنند و به همین دلیل تمام فیلمها کمدی می شود.تربیت سینما رفتن از بین رفته و حتی سینماهای خاصی مثل سینما عصر جدید که زمانی آثار برتر سینما را اکران می کرد،دیگر چنین کاری نمی کند و همه مثل هم شده اند.این عامل هم بر روی ریسک سرمایه گذاری تاثیر بالایی دارد.
پایان پیام/