به گزارش هنرآنلاین، در بخش پرسش‌وپاسخ نشست خبری هیئت‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر، خبرنگاران پرسش‌هایی درباره وضعیت معیشتی هنرمندان، پیگیری پرونده اعضای بازداشت‌شده جامعه تئاتری، تبلیغات شهری، قیمت‌گذاری بلیت، ایجاد کارگاه‌های ساخت دکور و لباس، توسعه پلاتوهای تمرین و برگزاری جشنواره‌های تئاتری مطرح کردند. علیرضا گیلوری، مدیرعامل خانه تئاتر، مهدی قلعه، بهرام ابراهیمی و محمد بهرامی در پاسخ به این پرسش‌ها، ضمن تشریح اقدامات و برنامه‌های این نهاد صنفی، از موانع اجرایی و محدودیت‌های قانونی پیش روی فعالیت‌های خانه تئاتر گفتند.
گیلوری: سازوکار قانونی نظارت بر قیمت بلیت تئاتر وجود ندارد
علیرضا گیلوری در پاسخ به پرسشی درباره تبلیغات شهری تئاتر توضیح داد که شهرداری منطقه ۶ در این زمینه از خانه تئاتر حمایت کرده است، اما در مقابل، یکی دیگر از بخش‌های شهرداری با تبلیغات تئاتر مخالفت دارد و حتی معتقد است تبلیغات محدودی که در اطراف خانه تئاتر نصب شده نیز باید جمع‌آوری شود.
مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به پیگیری‌های این نهاد برای افزایش امکان تبلیغات نمایش‌ها، گفت در حال حاضر با دشواری‌های متعددی برای معرفی آثار نمایشی به مخاطبان مواجه‌اند.
او با اشاره به درخواست خانه تئاتر برای پخش تیزرهای نمایشی از تلویزیون افزود: خانه تئاتر خواهان پخش تیزر تئاتر از تلویزیون است، اما این درخواست با محدودیت‌هایی روبه‌روست؛ زیرا صداوسیما می‌تواند مجوز پخش تیزرها را صادر نکند، در حالی که مجوز اجرای نمایش‌ها بر عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.
گیلوری همچنین درباره قیمت‌گذاری بلیت تئاتر گفت جلسات تخصصی در این زمینه برگزار شده، اما مسئله اصلی، نبود ابزار نظارتی و سازوکار قانونی مشخص است.
او تأکید کرد حتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در شرایط فعلی امکان نظارت کامل بر قیمت بلیت‌ها را ندارد و سیاست‌گذاری مشخصی در این زمینه شکل نگرفته است.
مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به تلاش برای راه‌اندازی سامانه‌ای با عنوان «سمفاتک» برای حوزه تئاتر و کنسرت، گفت موافقت مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای راه‌اندازی این سامانه جلب شده و انتظار می‌رود این موضوع در آینده نزدیک به نتیجه برسد.
گیلوری در عین حال، درباره راه‌اندازی سامانه فروش بلیت از سوی خانه تئاتر توضیح داد که این نهاد قصد ندارد به رقیبی برای بخش خصوصی تبدیل شود. به گفته او، خانه تئاتر ارتباطات و ظرفیت‌هایی دارد، اما استفاده از آن‌ها نباید به فعالیت بخش خصوصی آسیب بزند.
او افزود برنامه‌هایی در این زمینه در دست پیگیری است، اما برخی مشکلات فنی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی روند اجرای آن‌ها را با مانع مواجه کرده است.
گیلوری: پیگیر وضعیت ۲۲ هنرمند بازداشت‌شده هستیم
مدیرعامل خانه تئاتر در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت اعضای جامعه تئاتری بازداشت‌شده در وقایع دی‌ماه گفت ۲۲ نفر از فعالان این حوزه بازداشت شدند که به گفته او، ۲۱ نفر از آنان با تأمین وثیقه تا زمان تشکیل دادگاه آزاد شده‌اند.
گیلوری با اشاره به پیگیری‌های خانه تئاتر برای رسیدگی به وضعیت این افراد، خواستار فراهم‌شدن زمینه گفت‌وگو با رئیس قوه قضائیه شد و اظهار کرد که به باور او، گفت‌وگو می‌تواند در حل مشکلات و کاهش پیامدهای ناشی از پرونده‌ها مؤثر باشد.
او با بیان اینکه خانه تئاتر همچنان وضعیت این افراد را پیگیری می‌کند، گفت برای برخی از بازداشت‌شدگان احکامی صادر شده و در مواردی نیز زمان اجرای احکام فرا رسیده است. به گفته او، این نهاد صنفی در تلاش است از طریق رایزنی، زمینه بازنگری در احکام را فراهم کند.
گیلوری با اشاره به همکاری برخی مسئولان قضایی در پرونده‌های مرتبط با هنرمندان، بر ضرورت استمرار تعامل و گفت‌وگو تأکید کرد و گفت تجربه‌هایی وجود داشته که در آن‌ها، در مرحله تجدیدنظر، تغییرات قابل توجهی در احکام صورت گرفته است.
او در ادامه، با اشاره به اظهارات خود درباره وقایع دی‌ماه گفت از نگاه او، برخی تصمیم‌ها و احکام صادرشده ممکن است پیامدهای منفی داشته باشند و خانه تئاتر خواهان فراهم‌شدن امکان گفت‌وگو با مسئولان قضایی برای بررسی این مسائل است.
مدیرعامل خانه تئاتر با تأکید بر اینکه پیگیری این موضوع همچنان ادامه دارد، ابراز امیدواری کرد که بتوان با تعامل و رایزنی، زمینه رسیدگی مناسب‌تر به وضعیت هنرمندان مورد اشاره را فراهم کرد.
خانه تئاتر و بخش خصوصی؛ تأکید بر پرهیز از رقابت
گیلوری در پاسخ به پرسشی درباره واگذاری خانه تئاتر به بخش خصوصی گفت این نهاد در عمل در فضایی غیردولتی فعالیت می‌کند، اما قصد ندارد با بخش خصوصی وارد رقابت شود.
او با اشاره به عضویت حدود چهار هزار نفر در خانه تئاتر و ارتباط این نهاد با بخش دولتی، توضیح داد که خانه تئاتر به دلیل برخورداری از ظرفیت‌ها و ارتباطات خاص خود، نمی‌خواهد از این موقعیت برای ایجاد رقابت نابرابر با فعالان بخش خصوصی استفاده کند.
مدیرعامل خانه تئاتر همچنین درباره واگذاری تماشاخانه جوانمرد به بخش خصوصی گفت این تصمیم با هدف جلوگیری از ایجاد چالش و رقابت با فعالان این بخش اتخاذ شده است. به گفته او، افرادی که در حال حاضر اداره این تماشاخانه را بر عهده دارند، خود از اعضای خانه تئاتر هستند.
او تأکید کرد که رویکرد خانه تئاتر در این زمینه، حمایت از فعالیت حرفه‌ای و جلوگیری از ایجاد تعارض با بخش خصوصی است.
کارگاه‌های ساخت دکور؛ از بنیاد رودکی تا پردیس هنرمندان
بهرام ابراهیمی در پاسخ به پرسشی از خبرنگار مهر درباره نبود فضاهای دولتی برای تولید و ساخت دکور آثار نمایشی، گفت امکان استفاده از کارگاه‌های تولید دکور در فضاهای دولتی، مانند گذشته، فراهم نیست و هنرمندان نمی‌توانند مانند گذشته روی این ظرفیت حساب کنند.
او با اشاره به شرایط فعلی، تأکید کرد که هنرمندان برای تأمین امکانات مورد نیاز تولید آثار خود با محدودیت مواجه‌اند و لازم است راهکارهای جایگزین برای این نیاز اساسی در نظر گرفته شود.
گیلوری در ادامه، از چند اقدام در دست پیگیری برای توسعه امکانات ساخت دکور خبر داد.
او گفت کارگاه دکور بنیاد رودکی با پیگیری دکتر شفیعی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، در حال پیگیری است و قرار است به‌زودی به چرخه تئاتر کشور اضافه شود.
مدیرعامل خانه تئاتر همچنین به پروژه پردیس هنرمندان در پارک هنرمندان اشاره کرد و توضیح داد که این مجموعه در ابتدا قرار بود سه تماشاخانه داشته باشد، اما با رایزنی‌های خانه تئاتر، پیشنهاد اختصاص بخشی از فضای پیش‌بینی‌شده به کارگاه ساخت دکور مطرح شد و مسئولان مربوطه با این پیشنهاد موافقت کردند.
گیلوری افزود خانه تئاتر در زمینه تأمین فضای مورد نیاز برای ساخت دکور و لباس نیز با سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران مکاتبه کرده و خواستار واگذاری فضایی مناسب شده است، اما این پیگیری‌ها با شرایط جنگی هم‌زمان شد و ادامه آن همچنان در دستور کار قرار دارد.
او تأکید کرد که در حال حاضر از فضای روبه‌روی تالار وحدت نیز برای فعالیت‌های مرتبط استفاده می‌شود و خانه تئاتر تلاش می‌کند با پیگیری طرح‌های موجود، بخشی از کمبودهای زیرساختی این حوزه را برطرف کند.
توسعه پلاتوهای تمرین؛ استفاده از ظرفیت ساختمان خانه تئاتر
گیلوری در پاسخ به پرسشی درباره فضای تمرین گروه‌های نمایشی، گفت خانه تئاتر از ظرفیت ساختمان شماره ۲ خود برای ایجاد پلاتوهای تمرین استفاده کرده است.
او توضیح داد که در حال حاضر پنج پلاتو در این ساختمان برای استفاده اعضا فراهم شده و امکان تمرین رایگان در اختیار آنان قرار گرفته است.
مدیرعامل خانه تئاتر افزود در صورت تمدید قرارداد مربوط به این ساختمان و رفع موانع احتمالی، این نهاد قصد دارد پنج پلاتوی تخصصی دیگر نیز ایجاد کند.
به گفته او، توسعه فضاهای تمرین می‌تواند بخشی از مشکلات گروه‌های نمایشی را کاهش دهد؛ به‌ویژه گروه‌هایی که برای تولید و آماده‌سازی آثار خود با هزینه‌های بالای اجاره و کمبود فضای مناسب مواجه‌اند.
جشنواره تئاتر دانشگاهی در دستور کار خانه تئاتر
گیلوری در پاسخ به پرسشی درباره پیگیری‌های خانه تئاتر برای احیای جشنواره تئاتر دانشگاهی گفت برگزاری این جشنواره در هیئت‌مدیره مرکزی خانه تئاتر به تصویب رسیده است.
او با اشاره به دشواری برقراری ارتباط و هماهنگی با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اظهار کرد خانه تئاتر در تلاش است زمینه همکاری لازم را فراهم کند، اما در صورت فراهم‌نشدن این همکاری، آمادگی دارد برگزاری جشنواره را با سازوکاری متفاوت بر عهده بگیرد.
او با تأکید بر اینکه خانه تئاتر خود منتقد موازی‌کاری در برگزاری رویدادهای فرهنگی است، گفت هدف این نهاد، احیای جشنواره و استفاده از ظرفیت‌های موجود است، نه تکرار فعالیت‌هایی که پیش‌تر انجام شده‌اند.
مدیرعامل خانه تئاتر همچنین از تصویب برگزاری دو جشنواره در هیئت‌مدیره و پیگیری دریافت مجوزهای لازم خبر داد.
قلعه: برای برگزاری جشنواره با یکی از شهرها گفت‌وگو کرده‌ایم
مهدی قلعه نیز در پاسخ به پرسشی درباره همکاری با حامیان مالی برای برگزاری جشنواره‌ها گفت برگزاری یک جشنواره در دستور کار خانه تئاتر قرار دارد و در همین زمینه با یکی از شهرها نیز گفت‌وگوهایی انجام شده
است.
او با اشاره به ظرفیت مشارکت نهادهای محلی و حامیان مالی، بر اهمیت برنامه‌ریزی برای برگزاری رویدادهای تئاتری با استفاده از منابع متنوع تأکید کرد.
گیلوری نیز در ادامه، با اشاره به منابع مالی خانه تئاتر گفت از ابتدای سال تا زمان برگزاری نشست، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۵۰۰ میلیون تومان بودجه پرداخت کرده و سایر هزینه‌ها از سوی خانه تئاتر تأمین شده است.
او افزود استفاده از حمایت‌های اسپانسرها در برنامه‌های خانه تئاتر، صرفاً به برگزاری جشنواره‌ها محدود نمی‌شود و این نهاد در تلاش است از ظرفیت‌های مختلف برای تأمین هزینه فعالیت‌های خود بهره بگیرد.
ابراهیمی: در شش دهه فعالیت هنری، تئاتر هرگز شغل من نبوده است.
بهرام ابراهیمی در پاسخ به پرسشی درباره امکان تأمین معیشت از راه فعالیت در تئاتر، گفت در طول شش دهه فعالیت هنری خود، هرگز نتوانسته است تئاتر را به‌عنوان منبع اصلی تأمین معاش در نظر بگیرد.
او توضیح داد که برای تأمین هزینه‌های زندگی، در تلویزیون و رادیو فعالیت می‌کند و با اجرای کتاب صوتی تلاش دارد شرایط لازم برای ادامه فعالیت تئاتری خود را فراهم کند؛ به‌گونه‌ای که بتواند دست‌کم سالی یک اثر نمایشی داشته باشد.
ابراهیمی با اشاره به محدودیت بودجه تولید تئاتر گفت در شرایط فعلی نه‌تنها حمایت کافی از تولید آثار نمایشی صورت نمی‌گیرد، بلکه در سالن‌های دولتی نیز ۲۰ درصد فروش گیشه باید به بخش دولتی پرداخت شود.
او با مقایسه وضعیت کنونی با دوره‌های گذشته توضیح داد که در سال‌هایی، گروه‌های نمایشی به‌صورت مستمر در تئاتر شهر و دیگر سالن‌ها فعالیت می‌کردند و این استمرار، امکان بیشتری برای تأمین معاش هنرمندان فراهم می‌کرد.
به گفته ابراهیمی، در گذشته برخی عوامل تئاتر در ساختار اداری به‌عنوان شاغل شناخته می‌شدند، اما با انحلال اداره تئاتر، آن سازوکار از میان رفت و امنیت شغلی بسیاری از فعالان این حوزه تضعیف شد.
او تأکید کرد که در شرایط کنونی، فعالیت در یک یا حتی سه پروژه نمایشی نیز لزوماً امکان تأمین هزینه‌های زندگی برای یک سال را فراهم نمی‌کند.
محمد بهرامی نیز در ادامه این بحث، تأمین امنیت شغلی هنرمندان تئاتر را یکی از دغدغه‌های خانه تئاتر دانست و گفت بسیاری از مشاغل مرتبط با تئاتر در سال‌های گذشته حذف شده‌اند و با بازنشسته‌شدن نیروهای قدیمی، این مشاغل نیز به‌تدریج از میان می‌روند.
او بر ضرورت توجه به ساختار اشتغال در تئاتر و ایجاد سازوکارهایی برای استمرار فعالیت حرفه‌ای هنرمندان تأکید کرد.
گیلوری: پیگیر ثبت صنوف هنری در چارچوب قانونی هستیم
مدیرعامل خانه تئاتر در پاسخ به پرسشی درباره اختلاف‌ها و مشکلات مربوط به ثبت صنوف هنری در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت از نگاه او، در این زمینه زیربنای قانونی روشنی وجود ندارد و باید مسیر فعالیت صنوف هنری در چارچوب نظام صنفی مشخص شود.
او افزود با توجه به ارتباط این حوزه با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، خانه تئاتر تعاملات خود را برای پیگیری موضوع به سمت این وزارتخانه هدایت کرده است.
گیلوری تأکید کرد که تعیین چارچوب قانونی روشن برای فعالیت صنوف هنری، می‌تواند به رفع ابهام‌ها و تسهیل پیگیری مطالبات حرفه‌ای اعضا کمک کند.
همکاری با آموزش‌وپرورش؛ موافقت مدیران بالادستی و موانع اجرایی
مهدی قلعه در بخش دیگری از پرسش‌وپاسخ‌ها، از برگزاری جلساتی با وزارت آموزش‌وپرورش برای استفاده از ظرفیت اعضای خانه تئاتر خبر داد.
او گفت با وجود موافقت مدیران بالادستی، همکاری لازم در سطوح میانی شکل نگرفته و پیشبرد این برنامه با دشواری‌هایی روبه‌رو بوده است.
گیلوری نیز در تکمیل این توضیحات، به ارتباط اعضای خانه تئاتر با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اشاره کرد و گفت بدنه خانه تئاتر ارتباط خوبی با دفاتر کانون دارد و این ارتباط، زمینه‌ای برای همکاری با حوزه کودک و نوجوان فراهم کرده است.
او با اشاره به ظرفیت‌های موجود، بر ضرورت استفاده از توان تخصصی هنرمندان در فعالیت‌های فرهنگی و نمایشی مرتبط با کودکان و نوجوانان تأکید کرد.
موضع گیلوری درباره طرح موضوع «نفوذ»
گیلوری در پایان نشست، در پاسخ به پرسشی درباره موضع خانه تئاتر نسبت به طرح موضوع «پروژه نفوذ» گفت از نگاه او، گاهی برخی افراد با طرح موضوعات دیگر می‌کوشند مسائل مهم‌تر از دیده‌شدن دور بمانند.
او اظهار کرد که به باورش، نباید فعالیت هنرمندان به‌صورت کلی در معرض چنین اتهام‌هایی قرار گیرد و گفت خانه تئاتر تاکنون مسئله‌ای در زمینه نفوذ از سوی هنرمندان مشاهده نکرده است.
مدیرعامل خانه تئاتر با تأکید بر اینکه این موضوع را در شرایط فعلی در زمره مسائل اصلی فعالیت صنفی خود قرار نداده‌اند، بر اهمیت عقلانیت و پرهیز از تعمیم اتهام‌ها به جامعه هنری تأکید کرد.
پیگیری مطالبات صنفی و توسعه زیرساخت‌های تئاتر
مجموع اظهارات مطرح‌شده در بخش پرسش‌وپاسخ نشست خبری خانه تئاتر، طیفی از مسائل زیرساختی، اقتصادی، حقوقی و صنفی این حوزه را دربرمی‌گرفت؛ از نبود سازوکار قانونی نظارت بر قیمت بلیت و محدودیت‌های تبلیغاتی تا دشواری تأمین معیشت هنرمندان، پیگیری وضعیت اعضای بازداشت‌شده و کمبود فضاهای تمرین و تولید دکور.
مدیرعامل و اعضای هیئت‌مدیره خانه تئاتر همچنین از برنامه‌هایی برای توسعه پلاتوها، ایجاد کارگاه‌های ساخت دکور، پیگیری جشنواره تئاتر دانشگاهی و گسترش همکاری با آموزش‌وپرورش سخن گفتند؛ برنامه‌هایی که تحقق آن‌ها به تداوم رایزنی‌ها، تأمین منابع مالی و همکاری نهادهای مسئول وابسته است.
در این نشست، امنیت شغلی هنرمندان و ضرورت فراهم‌کردن شرایطی برای استمرار فعالیت حرفه‌ای آنان نیز به‌عنوان یکی از مطالبات اصلی خانه تئاتر مطرح شد؛ مطالبه‌ای که از نگاه اعضای این نهاد صنفی، بدون اصلاح ساختارهای حمایتی، تقویت زیرساخت‌ها و تعامل مؤثر میان دستگاه‌های اجرایی و تشکل‌های تخصصی قابل تحقق نخواهد بود.
واسپاری جشنواره‌های تئاتری به خانه تئاتر؛ از وعده‌های وزیر ارشاد تا گلایه از تصمیم‌گیری‌های پشت درهای بسته
اعضای هیئت‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر در نشست خبری خود، ضمن تشریح پیگیری‌ها برای واگذاری مسئولیت برگزاری جشنواره‌های تئاتر کودک و نوجوان و تئاتر خیابانی مریوان به این نهاد صنفی، از محقق‌نشدن وعده‌های واسپاری، ضرورت اصلاح وضعیت بیمه هنرمندان، محدودیت منابع حمایتی و فقدان سیاست‌گذاری تخصصی در حوزه تئاتر سخن گفتند. در این نشست همچنین ظرفیت اقتصادی تئاتر ایران، ضرورت گسترش ارتباط تئاتر با تلویزیون و آموزش‌وپرورش و لزوم حمایت از هنرمندانی که اجرای آثارشان به دلیل شرایط بحرانی متوقف می‌شود، مورد تأکید قرار گرفت.
نشست خبری هیئت‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر صبح روز شنبه در خانه تئاتر برگزار شد. در این نشست، محمد بهرامی، مهدی قلعه، علیرضا گیلوری، مریم رحیمی، بهرام ابراهیمی و مجید قناد، ضمن تشریح مسائل و مشکلات پیش روی جامعه تئاتری، به پرسش‌ها و دغدغه‌های مرتبط با وضعیت جشنواره‌های تئاتری، بیمه اعضا، حمایت‌های دولتی، اقتصاد تئاتر و جایگاه این هنر در نظام فرهنگی کشور پرداختند.
واسپاری جشنواره‌ها؛ موضوعی که از سطح وعده‌های مدیریتی فراتر نرفته است
محمد بهرامی در ابتدای نشست با اشاره به دو موضوع مهم مورد نظر هیئت‌مدیره گفت که در این جلسه درباره مسائل مورد نظر توضیح داده خواهد شد و اعضای هیئت‌مدیره نیز به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ خواهند داد.
او یکی از مهم‌ترین موضوعات را واگذاری بخشی از امور اجرایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به نهادهای تخصصی و صنفی دانست و توضیح داد که این موضوع، به‌ویژه در زمینه برگزاری جشنواره‌ها، از جمله مواردی بوده که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونان هنری نیز با آن موافق بوده‌اند؛ با این حال، این موافقت تاکنون به اجرای عملی طرح منجر نشده است.
بهرامی با اشاره به پیگیری‌های مهدی قلعه درباره این موضوع، ادامه جزئیات و روند مذاکرات را به توضیحات او واگذار کرد.
مهدی قلعه: با وجود موافقت مسئولان، جشنواره کودک و نوجوان به خانه تئاتر واگذار نشد
مهدی قلعه در تشریح روند پیگیری واگذاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان به خانه تئاتر، گفت موضوع واسپاری بخشی از امور اجرایی دولت، در جریان مناظره‌های انتخابات ریاست‌جمهوری نیز مطرح شده بود. به گفته او، پس از آن نیز در جلسه‌ای با وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، سیاست دولت برای واگذاری برخی فعالیت‌هایی که پیش‌تر به‌صورت دولتی انجام می‌شدند، مورد تأکید قرار گرفت.
قلعه توضیح داد که در دوره حضور خانم رضایی در معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، او به همراه تیمی از خانه تئاتر در جلسه‌ای با وزیر شرکت کرده و آمادگی خود را برای برنامه‌ریزی و اجرای جشنواره تئاتر کودک و نوجوان اعلام کرده است. به گفته او، خانه تئاتر حتی آمادگی داشته بخشی از منابع مالی مورد نیاز این رویداد را نیز تأمین کند تا فشار کمتری بر منابع دولتی وارد شود.
او ادامه داد پس از تغییر معاونت هنری و حضور دکتر شفیعی، پیگیری‌ها همچنان ادامه یافت. همچنین به گفته قلعه، در این مسیر ارتباطاتی میان آقای گیلوری و آقای انتظامی برقرار شده و خانه تئاتر نامه‌ای رسمی نیز ارسال کرده بود تا آمادگی خود را برای پذیرش مسئولیت برگزاری جشنواره اعلام کند.
قلعه با اشاره به مذاکرات بعدی گفت در جلسه‌ای در تالار وحدت، موضوع واگذاری جشنواره به‌عنوان الگویی برای این دوره مطرح شد و خانه تئاتر بار دیگر آمادگی خود را برای مشارکت در تأمین بخشی از هزینه‌ها اعلام کرد. او همچنین از برگزاری جلسه‌ای با آقای اتابک نادری خبر داد.
به گفته قلعه، با وجود طرح موضوع واگذاری در جلسات و تأکید برخی مسئولان بر انجام آن، خانه تئاتر در ادامه متوجه شد که این تصمیم عملاً در مسیر دیگری قرار گرفته است. او گفت حدود دو تا سه هفته پس از یکی از این جلسات، از انتخاب دبیر جشنواره مطلع شده‌اند؛ در حالی که به گفته او، نه مسئولیت جشنواره به خانه تئاتر واگذار شده بود و نه حتی پیش از انتخاب دبیر، مشورتی با این نهاد صنفی صورت گرفته بود.
قلعه با تأکید بر اینکه اگر قرار نیست مسئولیت جشنواره به‌طور کامل واگذار شود، دست‌کم باید از ظرفیت و نظر نهادهای تخصصی استفاده شود، گفت خانه تئاتر در حوزه تئاتر کودک و نوجوان از توان و تجربه قابل توجهی برخوردار است و انتظار می‌رفت در تصمیم‌گیری‌ها مورد مشورت قرار گیرد.
او همچنین از پیشنهاد تدوین آیین‌نامه‌ای برای جلوگیری از تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای سخن گفت و اظهار کرد که در گفت‌وگو با آقای اتابک نادری، با این پاسخ مواجه شده که او به آیین‌نامه پایبند نیست و کار را بر اساس روابط و رفاقت پیش می‌برد. این موضوع از نگاه قلعه، نمونه‌ای از مشکلات موجود در روند تصمیم‌گیری و انتخاب مسئولان جشنواره‌هاست.قلعه با اشاره به اینکه پیشنهاد واگذاری از سوی وزیر و معاونان و همچنین برخی مدیران فرهنگی مطرح شده بود، گفت نتیجه پیگیری‌های انجام‌شده در دوره دولت دکتر پزشکیان و مسئولان مختلف، از جمله خانم رضایی و دکتر شفیعی، این بوده که نه جشنواره به خانه تئاتر واگذار شده و نه از ظرفیت مشورتی آن به‌درستی استفاده شده است.
او همچنین درباره ساختار اجرایی جشنواره گفت اگرچه نام خانم برومند به‌عنوان دبیر جشنواره مطرح است، به گفته او، برخی افرادی که در سال‌های گذشته در این رویداد حضور داشته‌اند، همچنان در بخش‌های مختلف فعالیت می‌کنند و مسئولیت‌هایی بر عهده دارند.
تأمین بخشی از هزینه‌ها با مشارکت خانه تئاتر
قلعه با تأکید بر اینکه پیگیری‌های خانه تئاتر تنها به طرح یک مطالبه محدود نبوده است، یادآور شد این نهاد صنفی برای پذیرش مسئولیت جشنواره، حتی پیشنهاد مشارکت مالی را نیز مطرح کرده بود.
او گفت سال گذشته خانه تئاتر آمادگی داشت سه میلیارد تومان برای این موضوع تأمین کند و این پیشنهاد با استقبال مواجه شد، اما در نهایت به واگذاری جشنواره منجر نشد.
قلعه تأکید کرد موضوع واسپاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان از نظر خانه تئاتر کاملاً عملیاتی بوده و این نهاد آمادگی لازم را برای برنامه‌ریزی و اجرای آن داشته است. او در کنار این موضوع، به جشنواره تئاتر خیابانی مریوان نیز اشاره کرد و گفت این رویداد نیز از جمله جشنواره‌هایی است که موضوع واگذاری و استفاده از ظرفیت‌های تخصصی در برگزاری آن مطرح بوده است.
گیلوری: با مشارکت حامیان مالی می‌توان بخشی از هزینه جشنواره‌ها را تأمین کرد
گیلوری، مدیرعامل خانه تئاتر، نیز با اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده از زمان آغاز مسئولیت خود گفت در این مدت مکاتبات و ارتباطاتی با مسئولان فرهنگی برقرار شده است.
او اظهار کرد که به باورش، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و برخی مدیران از جمله دکتر شفیعی و آقای انتظامی در موضوع واگذاری جدیت داشته‌اند، اما این اراده در سطوح میانی مدیریتی به نتیجه عملی نرسیده است.
مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به امکان استفاده از حامیان مالی و اسپانسرها گفت در صورت فراهم‌شدن بستر مناسب، می‌توان با جذب حمایت مالی، رقم قابل توجهی از بودجه مورد نیاز برگزاری جشنواره‌ها را تأمین کرد.
او همچنین برگزاری رویدادهای تئاتری در شهرهای مشخص و استفاده از ظرفیت‌های همان مناطق را از جمله موضوعاتی دانست که می‌تواند در برنامه‌ریزی و اجرای جشنواره‌ها مورد توجه قرار گیرد.
گیلوری با اشاره به اینکه بخش بزرگی از مشکلات تئاتر کشور به کمبود بودجه مربوط است، تأکید کرد استفاده از ظرفیت نهادهای تخصصی و مشارکت منابع غیردولتی می‌تواند به کاهش بخشی از این مشکلات کمک کند. او در پایان گفت در صورت نیاز، خانه تئاتر آمادگی دارد مکاتبات رسمی انجام‌شده در این زمینه را نیز ارائه کند.
بیمه اعضای خانه تئاتر؛ از حذف حق درمان تا دشواری بازنشستگی
بخش دیگری از نشست به وضعیت بیمه اعضای خانه تئاتر اختصاص داشت؛ موضوعی که رحیمی با تشریح جزئیات آن، از افزایش هزینه‌ها، حذف برخی خدمات درمانی، مشکلات بیمه بازنشستگی و دشواری ادامه پوشش بیمه‌ای برای بخشی از هنرمندان سخن گفت.
رحیمی با اشاره به سازوکار بیمه اعضا توضیح داد که در مدل مورد بحث، حق بیمه ۱۸ درصدی با مشارکت اعضا و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأمین می‌شود؛ به این صورت که نیمی از هزینه را اعضا و نیم دیگر را وزارتخانه پرداخت می‌کند. به گفته او، این سازوکار سال‌هاست ادامه دارد، اما مشکلات مالی و بدهی‌های مرتبط با سازمان تأمین اجتماعی، وضعیت خدمات بیمه‌ای هنرمندان را دشوارتر کرده است.
او با اشاره به حذف حق درمان، این پرسش را مطرح کرد که چگونه ممکن است بخش مهمی از خدمات بیمه‌ای، یعنی درمان، از پوشش بیمه خارج شود و پرداخت‌های مربوط به آن نیز با مشکل مواجه باشد.
افزایش هزینه درمان و فشار مالی بر خانواده‌های هنرمندان رحیمی با مقایسه هزینه‌های درمان در سال‌های گذشته و سال جاری گفت حق درمانی که در سال ۱۴۰۴ برای هر نفر حدود ۲۶۰ تا ۲۷۰ هزار تومان بوده، به حدود ۴۰۰ هزار تومان رسیده است. او همچنین اظهار کرد از خردادماه، برای افرادی که به‌تازگی تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند، هزینه درمان به حدود یک میلیون و ۹۰۰ هزار تومان برای هر نفر رسیده است.
به گفته رحیمی، با چنین ارقامی، هزینه بیمه یک خانواده سه‌نفره می‌تواند به حدود هفت میلیون تومان در ماه برسد؛ رقمی که برای بسیاری از اعضای جامعه تئاتری، با توجه به شرایط درآمدی و ماهیت ناپایدار اشتغال در این حرفه، سنگین است.
او توضیح داد که خانه تئاتر از سال گذشته این موضوع را پیگیری کرده و در ابتدای زمستان ۱۴۰۴، پس از گذشت چند ماه از آغاز فعالیت هیئت‌مدیره جدید، دیداری با آقای صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، برگزار شده است.رحیمی گفت در آن دیدار این پرسش مطرح شده که چرا حق درمان و حق برخورداری از سلامت حذف شده و چرا پرداخت‌های مربوط به این بخش انجام نمی‌شود؛ زیرا درمان یکی از بخش‌های اساسی هر نظام بیمه‌ای است.
او افزود موضوع بیمه بازنشستگی نیز از دیگر مشکلات جدی اعضاست. به گفته رحیمی، در برخی موارد، دریافتی بازنشستگان حتی از حداقل مورد انتظار نیز کمتر بوده است. او برای نمونه به موردی اشاره کرد که در خردادماه، مبلغ دریافتی یک بازنشسته حدود ۱۳ میلیون تومان بوده است.
رحیمی در ادامه توضیح داد که افزایش حقوق و دستمزدها می‌تواند شرایط ادامه بیمه را برای برخی افراد دشوار کند؛ زیرا در مواردی، برای برخورداری از سطح بالاتری از مستمری، فرد باید سهم بیشتری پرداخت کند. او همچنین به محدودیت‌های مربوط به سابقه بیمه و دشواری تغییر مسیر بیمه‌ای پس از سال‌ها پرداخت اشاره کرد.
به گفته او، برخی اعضا برای ادامه بیمه با محدودیت‌هایی روبه‌رو شده‌اند که امکان تغییر وضعیت یا استفاده از مسیرهای جایگزین را برایشان دشوار می‌کند. رحیمی این شرایط را نگران‌کننده دانست و تأکید کرد بیمه مسئله‌ای اساسی برای هنرمندان است و نمی‌توان از کنار آن به‌سادگی گذشت.
او با اشاره به گفت‌وگوهایی که با آقای شفیعی و برخی دیگر از مدیران انجام شده، گفت خانه تئاتر از مسئولان درخواست کرده است برای حل مشکلات بیمه‌ای هنرمندان اقدام کنند. او همچنین پیشنهاد کرد دولت پرداخت حق بیمه تأمین اجتماعی هنرمندان را دست‌کم برای سه ماه از سال ۱۴۰۵ بر عهده بگیرد تا بخشی از فشار موجود کاهش یابد.
مهدی قلعه: بیمه فعلی پاسخ‌گوی نیاز هنرمندان نیست
مهدی قلعه نیز با اشاره به وضعیت بیمه اعضای خانه تئاتر گفت بیمه مورد استفاده اعضا، بیمه خویش‌فرماست و از نظر او، تفاوت آن با شرایط بیمه‌ای که افراد به‌صورت مستقل تهیه می‌کنند، آن‌قدر نیست که بتواند توجیه‌کننده مشکلات و محدودیت‌های موجود باشد.
او با اشاره به وضعیت مستمری بازنشستگان اظهار کرد فردی با ۳۰ سال سابقه بیمه، در صورت بازنشستگی ممکن است مستمری‌ای کمتر از ۲۰ میلیون تومان دریافت کند و برای برخورداری از مستمری بالاتر نیز باید مبلغ بیشتری بپردازد؛ موضوعی که به گفته او، هزینه قابل توجهی بر دوش هنرمندان می‌گذارد.
قلعه همچنین نسبت به کیفیت خدمات درمانی و سهم پرداختی بیمه‌شدگان انتقاد کرد و گفت اعضا در مراجعه به مراکز درمانی نیز باید بخشی از هزینه‌ها را از جیب خود بپردازند.
او با انتقاد از سازوکار بیمه فرهنگ و هنر، این پرسش را مطرح کرد که آیا پوشش فعلی واقعاً توانسته است نیازهای درمانی و بازنشستگی هنرمندان را برطرف کند یا صرفاً عنوانی متفاوت برای شرایطی است که همچنان مشکلات زیادی دارد.
رحیمی نیز در ادامه، با اشاره به پیامدهای این وضعیت، گفت خانه تئاتر در بررسی‌های خود با ریزش قابل توجه اعضای تحت پوشش مواجه شده است؛ زیرا برخی از اعضا توان پرداخت هزینه‌های بیمه را نداشته‌اند و در نتیجه، بیمه تأمین اجتماعی خود را رها کرده‌اند.
دشواری تأمین بیمه تکمیلی و نبود پوشش پایه برای برخی اعضا
بهرام ابراهیمی نیز با اشاره به جلسات برگزارشده با مدیران بالادستی، از جمله آقای پوراحمدی، توضیح داد که در برخی از این نشست‌ها حضور نداشته و بنابراین اطلاعات کاملی درباره تمام مذاکرات ندارد؛ با این حال، وضعیت بیمه هنرمندان، نویسندگان و اصحاب رسانه را بسیار نگران‌کننده توصیف کرد.
او با اشاره به مشکلات بیمه تکمیلی گفت سهم اختصاص‌یافته به خانه تئاتر برای این بیمه، در مقایسه با سال گذشته، با تغییراتی همراه بوده و افزایش هزینه‌ها خانه تئاتر را ناچار کرده است درباره تعداد افراد تحت پوشش تجدیدنظر کند.
به گفته او، در این میان، تعدادی از اعضایی که متقاضی بیمه تکمیلی بوده‌اند، با وجود قرارداشتن نامشان در فهرست، به دلیل قطع‌شدن قرارداد بیمه پایه نتوانسته‌اند از این امکان استفاده کنند.
او تأکید کرد این وضعیت نشان می‌دهد که مسئله بیمه هنرمندان نیازمند راه‌حلی اساسی است و نمی‌توان صرفاً با تغییر تعداد افراد تحت پوشش یا محدودکردن خدمات، مشکل را برطرف کرد.
وعده پرداخت سه ماه حق بیمه؛ توافقی که هنوز به نتیجه نرسیده است
در ادامه بحث بیمه، رحیمی پیشنهاد کرد سهم حمایت از هنرمندان در این زمینه افزایش یابد و از رقم ۱۰ درصد به ۲۰ درصد برسد.
قلعه نیز با اشاره به توافق‌های مطرح‌شده در شرایط جنگی گفت قرار بوده است حق بیمه تأمین اجتماعی برخی هنرمندان برای سه ماه از سوی دولت پرداخت شود. به گفته او، در ابتدا صحبت از هزار نفر بود، سپس رقم ۶۰۰ نفر مطرح شد و در ادامه، تعداد افراد مورد حمایت به شکل محدودتری، از جمله در گروه‌های صدنفره، مورد بحث قرار گرفت.قلعه توضیح داد بر اساس توافق مطرح‌شده، قرار بوده است هر تعداد هنرمند که معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای حمایت معرفی و تأیید کند، با مشارکت خانه تئاتر تحت پوشش این طرح قرار گیرند؛ برای مثال، اگر معاونت هنری پرداخت حق بیمه ۲۰۰ نفر را بپذیرد، خانه تئاتر نیز برای همان تعداد اقدام کند.
او با انتقاد از اجرا نشدن این توافق گفت تا زمان برگزاری نشست، حتی یک نفر نیز از این طریق سه ماه حق بیمه دریافت نکرده است.
این بخش از نشست نشان داد که از نگاه اعضای هیئت‌مدیره، مشکل بیمه تنها به میزان حق بیمه یا خدمات درمانی محدود نیست، بلکه میان وعده‌های حمایتی، تصمیم‌های اداری و اجرای واقعی آن‌ها نیز فاصله وجود دارد.
۴۲۰۰ عضو خانه تئاتر و ظرفیت اقتصادی چندهمتی این هنر
گیلوری در بخش دیگری از سخنان خود، به معرفی ظرفیت‌های صنفی و اقتصادی خانه تئاتر پرداخت و با ارائه آماری درباره تعداد اعضا، فعالیت‌های تخصصی و اجراهای تئاتری، بر ضرورت بازنگری در سیاست‌گذاری و حمایت از این هنر تأکید کرد.
مدیرعامل خانه تئاتر گفت این نهاد حدود ۴۲۰۰ عضو دارد و در مقایسه با آمار حدود ۱۲ هزارنفری که به گفته او از سوی معاونت هنری برای افراد فعال در سطح کشور مطرح شده، بخش قابل توجهی از جامعه تئاتری را دربرمی‌گیرد. او توضیح داد که تمرکز فعالیت‌های خانه تئاتر در تهران است.
به گفته گیلوری، در سال ۱۴۰۴ حدود ۲۱۰۰ نفر از اعضا تحت پوشش بیمه بوده‌اند و با احتساب خانواده‌های آنان، شمار افراد برخوردار از این پوشش به حدود ۳۷۰۰ تا ۳۸۰۰ نفر می‌رسد.
او همچنین با اشاره به ساختار صنفی خانه تئاتر گفت این مجموعه ۱۷ صنف دارد که هر یک به‌صورت تخصصی درباره مسائل و مشکلات حوزه فعالیت خود جلسه برگزار می‌کنند. به گفته او، در طول سال حدود ۴۰۰ جلسه تخصصی برگزار می‌شود که بخش قابل توجهی از آن‌ها به همت صنوف تخصصی شکل می‌گیرد.
گیلوری یکی از ویژگی‌های خانه تئاتر را سازوکار انتخاب هیئت‌مدیره مرکزی دانست و تأکید کرد که انتخابات این هیئت‌مدیره به‌صورت سراسری و با مشارکت اعضا انجام می‌شود. از نگاه او، این ساختار می‌تواند ظرفیت مناسبی برای انتقال دیدگاه‌ها و مطالبات جامعه تئاتری به مدیران و سیاست‌گذاران فرهنگی باشد.
کاهش شمار هنرمندان فعال و ضرورت بررسی وضعیت اشتغال
مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به مشاهدات میدانی و بررسی اطلاعات منتشرشده در وب‌سایت‌های مرتبط با تئاتر و صندوق اعتباری هنر، به کاهش تعداد افراد فعال در این حوزه اشاره کرد.
او در توضیح این موضوع گفت شمار افرادی که در مقطعی حدود ۲۲۰۰ نفر عنوان شده بود، در ادامه به حدود ۲۰۰۰ نفر رسیده است. با توجه به ابهام در مرجع آماری و تعریف دقیق افراد مورد اشاره، این رقم نیازمند تطبیق با آمار رسمی پیش از انتشار نهایی است.
گیلوری این وضعیت را در کنار مشکلات بیمه، اشتغال و کمبود حمایت‌های مالی قرار داد و تأکید کرد که برای ارزیابی درست شرایط تئاتر، باید تصویری جامع از تعداد فعالان، وضعیت درآمدی آنان، امکان استمرار فعالیت حرفه‌ای و ظرفیت اقتصادی این هنر در اختیار سیاست‌گذاران قرار گیرد.
۱۷۰ اجرای دارای مجوز در یک شب؛ ظرفیت بالقوه فروش ۱۱ میلیون بلیت در سال
گیلوری برای توضیح ظرفیت اقتصادی تئاتر، به آمار اجراهای شب گذشته، ۲۴ مهرماه، اشاره کرد و گفت بر اساس آمار رسمی مورد استناد او، ۱۷۰ اجرای دارای مجوز در آن شب برگزار شده است.
او با در نظر گرفتن ظرفیت حدود ۵۰ هزار صندلی برای فروش در یک شب، به برآوردی از امکان فروش بلیت در مقیاس سالانه پرداخت. به گفته او، اگر تئاتر در طول سال حدود ۲۲۰ شب اجرا داشته باشد، ظرفیت بالقوه فروش به حدود ۱۱ میلیون بلیت می‌رسد.
مدیرعامل خانه تئاتر ارزش اقتصادی این ظرفیت را با فرض میانگین قیمت بلیت در محدوده ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان، حدود هشت همت برآورد کرد.
او در ادامه، این رقم را در کنار بودجه کل تئاتر کشور قرار داد و گفت بودجه عمومی این حوزه، بنا بر برآورد مطرح‌شده در نشست، کمتر از ۱۵۰ میلیارد تومان است.
گیلوری با طرح این پرسش که چه نهادی باید برای استفاده از چنین ظرفیتی برنامه‌ریزی کند، بر ضرورت سیاست‌گذاری اقتصادی برای تئاتر تأکید کرد. از نگاه او، اگر ا
مکان فروش بلیت، ظرفیت سالن‌ها، تعداد اجراها و گردش مالی تئاتر به‌درستی شناسایی و برای آن برنامه‌ریزی شود، می‌توان مسیرهای تازه‌ای برای تقویت اقتصاد این هنر و کاهش وابستگی آن به بودجه محدود دولتی ایجاد کرد.
این برآوردها، ظرفیت بالقوه بازار تئاتر را نشان می‌دهند؛ با این حال، تحقق فروش مورد اشاره به عواملی مانند میزان واقعی اشغال صندلی‌ها، تفاوت قیمت بلیت‌ها، هزینه تولید و اجرا، سهم سالن‌ها و تهیه‌کنندگان و قدرت خرید مخاطبان وابسته است و نباید آن را معادل درآمد قطعی یا سود خالص تئاتر در نظر گرفت.
ضرورت سیاست‌گذاری تخصصی برای تئاترگیلوری با اشاره به پیگیری‌های خانه تئاتر در نهادهای تصمیم‌گیر، گفت در جلساتی با اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس، از جمله آقای آقاتهرانی، این پرسش مطرح شده که چرا با وجود ظرفیت‌های موجود، مشکلات تئاتر همچنان پابرجاست و چرا سیاست‌گذاری تخصصی و متناسب با شرایط این حوزه به‌اندازه کافی شکل نگرفته است.
او معتقد بود ظرفیت اقتصادی چندهمتی تئاتر، در صورت برخورداری از برنامه‌ریزی، قوانین و سازوکارهای حمایتی مناسب، می‌تواند نقش مهمی در توسعه این هنر ایفا کند.
مدیرعامل خانه تئاتر همچنین از تشکیل شورای عالی هنر و ادب و آغاز فعالیت آن استقبال کرد و از آقای عارف، دکتر شفیعی و دیگر مسئولان مرتبط تشکر کرد. به گفته او، پذیرش یک عضو از خانه تئاتر در این شورا می‌تواند زمینه‌ای برای حضور دیدگاه‌های صنفی در فرایندهای سیاست‌گذاری فراهم کند.
گیلوری در ادامه به تغییر ساختار اداری حوزه تئاتر اشاره کرد و گفت در مقطعی که سال گذشته درباره آن صحبت می‌شد، این حوزه هنوز اداره کل مستقلی نداشت و آن دفتر در ادامه به اداره کل تبدیل شد؛ تغییری که به گفته او، در دوره مدیریت دکتر شفیعی رخ داده است.
او در مجموع تأکید کرد که حل مشکلات تئاتر به مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ در زمینه بیمه، اقتصاد، ساختار اداری، حمایت از هنرمندان و واگذاری مسئولیت‌ها نیاز دارد و پیگیری این مسائل از توان یک نهاد صنفی به‌تنهایی خارج است.
قناد: چرا ظرفیت تئاتر کودک و نوجوان در تلویزیون و آموزش‌وپرورش نادیده گرفته می‌شود؟
مجید قناد در بخش دیگری از نشست، با خوشامدگویی به خبرنگاران و قدردانی از فعالیت آنان گفت اهمیت کار خبرنگاران به روز خبرنگار محدود نیست و تلاش آن‌ها در تمام روزهای سال ارزشمند است.
او در ادامه، با اشاره به بحث واگذاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان، درباره انتخاب دبیران جشنواره‌ها گفت استمرار مدیریت و حضور افراد باتجربه می‌تواند به شناخت عمیق‌تر مشکلات و کاستی‌های یک رویداد کمک کند.
قناد با اشاره به اینکه اگر فردی چندین سال مسئولیت یک جشنواره تخصصی را بر عهده داشته باشد، فرصت بیشتری برای شناسایی اشکالات و اصلاح روندها پیدا می‌کند، این پرسش را مطرح کرد که چرا در برخی دوره‌ها از تجربه‌های انباشته‌شده استفاده نمی‌شود و مسئولیت‌ها به‌گونه‌ای تغییر می‌کنند که بخشی از این تجربه‌ها دوباره باید از ابتدا به دست آید.
تلویزیون می‌تواند بستری برای پیوند تئاتر، کودکان و خانواده‌ها باشد
قناد در بخش مهمی از سخنانش به ضرورت برقراری ارتباط مؤثر میان تئاتر، صداوسیما و آموزش‌وپرورش پرداخت.
او با اشاره به ظرفیت شبکه‌های تلویزیونی، این پرسش را مطرح کرد که چرا مسئولان فرهنگی از امکان پخش آثار نمایشی و اختصاص زمانی مشخص به تئاتر در شبکه‌های تلویزیونی استفاده نمی‌کنند. به گفته او، می‌توان با هماهنگی خانه تئاتر، زمینه‌ای فراهم کرد تا آثار نمایشی مناسب، در قالب برنامه‌ای منظم، در اختیار خانواده‌ها قرار گیرد.
او تأکید کرد تلویزیون می‌تواند با پخش آثار تئاتری، خانواده‌ها را در کنار یکدیگر به تماشای نمایش بنشاند و به گسترش مخاطبان این هنر کمک کند.
قناد با اشاره به تجربه‌های گذشته در زمینه تبدیل محتوای کتاب‌های درسی به آثار تصویری توضیح داد که در چنین رویکردی، خانواده‌ها نیز می‌توانستند در فرایند یادگیری فرزندانشان مشارکت کنند. او با ابراز تأسف از وضعیت کنونی، گفت به باور او، ارتباط میان تلویزیون، آموزش‌وپرورش و ظرفیت‌های نمایشی تضعیف شده و همکاری مؤثری میان این بخش‌ها وجود ندارد.
او در ادامه یادآور شد کودکانی که امروز مخاطب آثار نمایشی‌اند، در آینده معلمان، مدیران و مسئولان جامعه خواهند بود؛ بنابراین سرمایه‌گذاری فرهنگی برای آنان، سرمایه‌گذاری برای آینده کشور است.
تئاتر کودک در دوران جنگ و کرونا؛ چه کسی از هنرمندان حمایت کرد؟
قناد با اشاره به تعطیلی فعالیت‌های تئاتری در دوران جنگ و کرونا، به وضعیت هنرمندان فعال در حوزه کودک و نوجوان پرداخت و این پرسش را مطرح کرد که در زمان تعطیلی اجراها، چه نهادی مسئولیت حمایت از این گروه را بر عهده داشته است.
او با اشاره به تعطیلی برخی مراکز مرتبط با کودکان، از جمله مهدهای کودک، بر ضرورت توجه به شرایط هنرمندانی تأکید کرد که فعالیت حرفه‌ای آنان به ارتباط مستقیم با کودکان، خانواده‌ها و مراکز آموزشی وابسته است.
قناد همچنین به شمار دانش‌آموختگان رشته‌های هنری اشاره کرد و پرسید با وجود فارغ‌التحصیل‌شدن شمار زیادی از دانشجویان در طول سال، چه بسترهایی برای ورود آنان به بازار کار و استمرار فعالیت حرفه‌ای فراهم شده است.
او گفت خانه تئاتر به‌تنهایی نمی‌تواند همه این مشکلات را حل کند، اما تلاش می‌کند با همراهی مسئولان و مدیران دولتی، مسیرهایی برای بهبود شرایط پیدا کند.
ضرورت حمایت از اجراهای تعطیل‌شده و قراردادهای هنرمندانقناد در بخش پایانی سخنان خود، به وضعیت گروه‌هایی پرداخت که برای اجرای نمایش قرارداد بسته‌اند، اما به دلیل وقوع جنگ یا شرایط بحرانی، امکان ادامه اجرا را از دست داده‌اند.
او با اشاره به اینکه تعطیلی یک اجرا لزوماً به معنای از بین رفتن تعهدات مالی نیست، گفت ممکن است گروه نمایشی و هنرمندان قرارداد داشته باشند، اما به دلیل توقف اجرا، تهیه‌کننده نیز نتواند درآمد مورد انتظار خود را کسب کند.
از نگاه او، در چنین شرایطی دولت باید برای حمایت از گروه‌های آسیب‌دیده و انجام تعهدات مالی، سازوکارهای مشخصی در نظر بگیرد و در صورت لزوم از منابع حمایتی خود استفاده کند.
قناد تأکید کرد که حل چنین مشکلاتی نیازمند همکاری جمعی است و خانه تئاتر نیز برای پیگیری مطالبات هنرمندان به همراهی رسانه‌ها، مسئولان و نهادهای دولتی نیاز دارد.
او در پایان با اشاره به تلاش‌های اخیر خانه تئاتر برای ارتباط بیشتر با مردم و حضور مؤثرتر در جامعه، بر اهمیت هم‌افزایی میان هنرمندان، نهادهای صنفی و مسئولان فرهنگی تأکید کرد.
جمع‌بندی؛ از مطالبه واگذاری تا ضرورت حمایت عملی از جامعه تئاتری
مجموع سخنان مطرح‌شده در نشست خبری هیئت‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر نشان داد که مطالبات این نهاد صنفی تنها به واگذاری جشنواره‌ها محدود نمی‌شود. اصلاح وضعیت بیمه و بازنشستگی، تأمین منابع حمایتی، فراهم‌کردن امکان اشتغال پایدار، استفاده از ظرفیت اقتصادی تئاتر، مشارکت‌دادن تشکل‌های تخصصی در تصمیم‌گیری‌ها و گسترش ارتباط تئاتر با تلویزیون و آموزش‌وپرورش، از جمله محورهای اصلی این نشست بود.
در موضوع واگذاری جشنواره‌ها، نمایندگان خانه تئاتر از پیگیری‌های انجام‌شده و آمادگی برای مشارکت در تأمین بخشی از هزینه‌ها سخن گفتند، اما اعلام کردند که این تلاش‌ها تاکنون به واگذاری عملی جشنواره تئاتر کودک و نوجوان منجر نشده است. در حوزه بیمه نیز افزایش هزینه‌ها، مشکلات پوشش درمانی، دشواری بازنشستگی و اجرا نشدن برخی توافق‌های حمایتی، از مهم‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده بود.
در کنار این مسائل، برآورد ظرفیت اقتصادی تئاتر و اشاره به شمار اجراها و صندلی‌های قابل عرضه نشان داد که از نگاه مدیران خانه تئاتر، این هنر علاوه بر جایگاه فرهنگی و اجتماعی خود، از ظرفیت اقتصادی قابل توجهی نیز برخوردار است؛ ظرفیتی که بهره‌برداری از آن به برنامه‌ریزی دقیق، سیاست‌گذاری تخصصی و همکاری میان دولت، نهادهای صنفی، سالن‌ها و بخش خصوصی نیاز دارد.
پیام اصلی این نشست، ضرورت عبور از وعده‌ها و توافق‌های اولیه و رسیدن به سازوکارهای اجرایی روشن برای حمایت از هنرمندان و تقویت جایگاه تئاتر در ساختار فرهنگی کشور بود.
واسپاری جشنواره‌های تئاتری به خانه تئاتر؛ از وعده‌های وزیر ارشاد تا گلایه از تصمیم‌گیری‌های پشت درهای بسته
اعضای هیئت‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر در نشست خبری خود، ضمن تشریح پیگیری‌ها برای واگذاری مسئولیت برگزاری جشنواره‌های تئاتر کودک و نوجوان و تئاتر خیابانی مریوان به این نهاد صنفی، از محقق‌نشدن وعده‌های واسپاری، ضرورت اصلاح وضعیت بیمه هنرمندان، محدودیت منابع حمایتی و فقدان سیاست‌گذاری تخصصی در حوزه تئاتر سخن گفتند. در این نشست همچنین ظرفیت اقتصادی تئاتر ایران، ضرورت گسترش ارتباط تئاتر با تلویزیون و آموزش‌وپرورش و لزوم حمایت از هنرمندانی که اجرای آثارشان به دلیل شرایط بحرانی متوقف می‌شود، مورد تأکید قرار گرفت.
نشست خبری هیئت‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر صبح روز شنبه در خانه تئاتر برگزار شد. در این نشست، محمد بهرامی، مهدی قلعه، علیرضا گیلوری، مریم رحیمی، بهرام ابراهیمی و مجید قناد، ضمن تشریح مسائل و مشکلات پیش روی جامعه تئاتری، به پرسش‌ها و دغدغه‌های مرتبط با وضعیت جشنواره‌های تئاتری، بیمه اعضا، حمایت‌های دولتی، اقتصاد تئاتر و جایگاه این هنر در نظام فرهنگی کشور پرداختند.
واسپاری جشنواره‌ها؛ موضوعی که از سطح وعده‌های مدیریتی فراتر نرفته است
محمد بهرامی در ابتدای نشست با اشاره به دو موضوع مهم مورد نظر هیئت‌مدیره گفت که در این جلسه درباره مسائل مورد نظر توضیح داده خواهد شد و اعضای هیئت‌مدیره نیز به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ خواهند داد.
او یکی از مهم‌ترین موضوعات را واگذاری بخشی از امور اجرایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به نهادهای تخصصی و صنفی دانست و توضیح داد که این موضوع، به‌ویژه در زمینه برگزاری جشنواره‌ها، از جمله مواردی بوده که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونان هنری نیز با آن موافق بوده‌اند؛ با این حال، این موافقت تاکنون به اجرای عملی طرح منجر نشده است.
بهرامی با اشاره به پیگیری‌های مهدی قلعه درباره این موضوع، ادامه جزئیات و روند مذاکرات را به توضیحات او واگذار کرد.
مهدی قلعه: با وجود موافقت مسئولان، جشنواره کودک و نوجوان به خانه تئاتر واگذار نشد
مهدی قلعه در تشریح روند پیگیری واگذاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان به خانه تئاتر، گفت موضوع واسپاری بخشی از امور اجرایی دولت، در جریان مناظره‌های انتخابات ریاست‌جمهوری نیز مطرح شده بود. به گفته او، پس از آن نیز در جلسه‌ای با وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، سیاست دولت برای واگذاری برخی فعالیت‌هایی که پیش‌تر به‌صورت دولتی انجام می‌شدند، مورد تأکید قرار گرفت.
قلعه توضیح داد که در دوره حضور خانم رضایی در معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، او به همراه تیمی از خانه تئاتر در جلسه‌ای با وزیر شرکت کرده و آمادگی خود را برای برنامه‌ریزی و اجرای جشنواره تئاتر کودک و نوجوان اعلام کرده است. به گفته او، خانه تئاتر حتی آمادگی داشته بخشی از منابع مالی مورد نیاز این رویداد را نیز تأمین کند تا فشار کمتری بر منابع دولتی وارد شود.
او ادامه داد پس از تغییر معاونت هنری و حضور دکتر شفیعی، پیگیری‌ها همچنان ادامه یافت. همچنین به گفته قلعه، در این مسیر ارتباطاتی میان آقای گیلوری و آقای انتظامی برقرار شده و خانه تئاتر نامه‌ای رسمی نیز ارسال کرده بود تا آمادگی خود را برای پذیرش مسئولیت برگزاری جشنواره اعلام کند.
قلعه با اشاره به مذاکرات بعدی گفت در جلسه‌ای در تالار وحدت، موضوع واگذاری جشنواره به‌عنوان الگویی برای این دوره مطرح شد و خانه تئاتر بار دیگر آمادگی خود را برای مشارکت در تأمین بخشی از هزینه‌ها اعلام کرد. او همچنین از برگزاری جلسه‌ای با آقای اتابک نادری خبر داد.
به گفته قلعه، با وجود طرح موضوع واگذاری در جلسات و تأکید برخی مسئولان بر انجام آن، خانه تئاتر در ادامه متوجه شد که این تصمیم عملاً در مسیر دیگری قرار گرفته است. او گفت حدود دو تا سه هفته پس از یکی از این جلسات، از انتخاب دبیر جشنواره مطلع شده‌اند؛ در حالی که به گفته او، نه مسئولیت جشنواره به خانه تئاتر واگذار شده بود و نه حتی پیش از انتخاب دبیر، مشورتی با این نهاد صنفی صورت گرفته بود.
قلعه با تأکید بر اینکه اگر قرار نیست مسئولیت جشنواره به‌طور کامل واگذار شود، دست‌کم باید از ظرفیت و نظر نهادهای تخصصی استفاده شود، گفت خانه تئاتر در حوزه تئاتر کودک و نوجوان از توان و تجربه قابل توجهی برخوردار است و انتظار می‌رفت در تصمیم‌گیری‌ها مورد مشورت قرار گیرد.
او همچنین از پیشنهاد تدوین آیین‌نامه‌ای برای جلوگیری از تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای سخن گفت و اظهار کرد که در گفت‌وگو با آقای اتابک نادری، با این پاسخ مواجه شده که او به آیین‌نامه پایبند نیست و کار را بر اساس روابط و رفاقت پیش می‌برد. این موضوع از نگاه قلعه، نمونه‌ای از مشکلات موجود در روند تصمیم‌گیری و انتخاب مسئولان جشنواره‌هاست.قلعه با اشاره به اینکه پیشنهاد واگذاری از سوی وزیر و معاونان و همچنین برخی مدیران فرهنگی مطرح شده بود، گفت نتیجه پیگیری‌های انجام‌شده در دوره دولت دکتر پزشکیان و مسئولان مختلف، از جمله خانم رضایی و دکتر شفیعی، این بوده که نه جشنواره به خانه تئاتر واگذار شده و نه از ظرفیت مشورتی آن به‌درستی استفاده شده است.
او همچنین درباره ساختار اجرایی جشنواره گفت اگرچه نام خانم برومند به‌عنوان دبیر جشنواره مطرح است، به گفته او، برخی افرادی که در سال‌های گذشته در این رویداد حضور داشته‌اند، همچنان در بخش‌های مختلف فعالیت می‌کنند و مسئولیت‌هایی بر عهده دارند.
تأمین بخشی از هزینه‌ها با مشارکت خانه تئاتر
قلعه با تأکید بر اینکه پیگیری‌های خانه تئاتر تنها به طرح یک مطالبه محدود نبوده است، یادآور شد این نهاد صنفی برای پذیرش مسئولیت جشنواره، حتی پیشنهاد مشارکت مالی را نیز مطرح کرده بود.
او گفت سال گذشته خانه تئاتر آمادگی داشت سه میلیارد تومان برای این موضوع تأمین کند و این پیشنهاد با استقبال مواجه شد، اما در نهایت به واگذاری جشنواره منجر نشد.
قلعه تأکید کرد موضوع واسپاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان از نظر خانه تئاتر کاملاً عملیاتی بوده و این نهاد آمادگی لازم را برای برنامه‌ریزی و اجرای آن داشته است. او در کنار این موضوع، به جشنواره تئاتر خیابانی مریوان نیز اشاره کرد و گفت این رویداد نیز از جمله جشنواره‌هایی است که موضوع واگذاری و استفاده از ظرفیت‌های تخصصی در برگزاری آن مطرح بوده است.
گیلوری: با مشارکت حامیان مالی می‌توان بخشی از هزینه جشنواره‌ها را تأمین کرد
گیلوری، مدیرعامل خانه تئاتر، نیز با اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده از زمان آغاز مسئولیت خود گفت در این مدت مکاتبات و ارتباطاتی با مسئولان فرهنگی برقرار شده است.
او اظهار کرد که به باورش، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و برخی مدیران از جمله دکتر شفیعی و آقای انتظامی در موضوع واگذاری جدیت داشته‌اند، اما این اراده در سطوح میانی مدیریتی به نتیجه عملی نرسیده است.
مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به امکان استفاده از حامیان مالی و اسپانسرها گفت در صورت فراهم‌شدن بستر مناسب، می‌توان با جذب حمایت مالی، رقم قابل توجهی از بودجه مورد نیاز برگزاری جشنواره‌ها را تأمین کرد.
او همچنین برگزاری رویدادهای تئاتری در شهرهای مشخص و استفاده از ظرفیت‌های همان مناطق را از جمله موضوعاتی دانست که می‌تواند در برنامه‌ریزی و اجرای جشنواره‌ها مورد توجه قرار گیرد.
گیلوری با اشاره به اینکه بخش بزرگی از مشکلات تئاتر کشور به کمبود بودجه مربوط است، تأکید کرد استفاده از ظرفیت نهادهای تخصصی و مشارکت منابع غیردولتی می‌تواند به کاهش بخشی از این مشکلات کمک کند. او در پایان گفت در صورت نیاز، خانه تئاتر آمادگی دارد مکاتبات رسمی انجام‌شده در این زمینه را نیز ارائه کند.
بیمه اعضای خانه تئاتر؛ از حذف حق درمان تا دشواری بازنشستگی
بخش دیگری از نشست به وضعیت بیمه اعضای خانه تئاتر اختصاص داشت؛ موضوعی که رحیمی با تشریح جزئیات آن، از افزایش هزینه‌ها، حذف برخی خدمات درمانی، مشکلات بیمه بازنشستگی و دشواری ادامه پوشش بیمه‌ای برای بخشی از هنرمندان سخن گفت.
رحیمی با اشاره به سازوکار بیمه اعضا توضیح داد که در مدل مورد بحث، حق بیمه ۱۸ درصدی با مشارکت اعضا و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأمین می‌شود؛ به این صورت که نیمی از هزینه را اعضا و نیم دیگر را وزارتخانه پرداخت می‌کند. به گفته او، این سازوکار سال‌هاست ادامه دارد، اما مشکلات مالی و بدهی‌های مرتبط با سازمان تأمین اجتماعی، وضعیت خدمات بیمه‌ای هنرمندان را دشوارتر کرده است.
او با اشاره به حذف حق درمان، این پرسش را مطرح کرد که چگونه ممکن است بخش مهمی از خدمات بیمه‌ای، یعنی درمان، از پوشش بیمه خارج شود و پرداخت‌های مربوط به آن نیز با مشکل مواجه باشد.
افزایش هزینه درمان و فشار مالی بر خانواده‌های هنرمندان
رحیمی با مقایسه هزینه‌های درمان در سال‌های گذشته و سال جاری گفت حق درمانی که در سال ۱۴۰۴ برای هر نفر حدود ۲۶۰ تا ۲۷۰ هزار تومان بوده، به حدود ۴۰۰ هزار تومان رسیده است. او همچنین اظهار کرد از خردادماه، برای افرادی که به‌تازگی تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند، هزینه درمان به حدود یک میلیون و ۹۰۰ هزار تومان برای هر نفر رسیده است.
به گفته رحیمی، با چنین ارقامی، هزینه بیمه یک خانواده سه‌نفره می‌تواند به حدود هفت میلیون تومان در ماه برسد؛ رقمی که برای بسیاری از اعضای جامعه تئاتری، با توجه به شرایط درآمدی و ماهیت ناپایدار اشتغال در این حرفه، سنگین است.
او توضیح داد که خانه تئاتر از سال گذشته این موضوع را پیگیری کرده و در ابتدای زمستان ۱۴۰۴، پس از گذشت چند ماه از آغاز فعالیت هیئت‌مدیره جدید، دیداری با آقای صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، برگزار شده است.رحیمی گفت در آن دیدار این پرسش مطرح شده که چرا حق درمان و حق برخورداری از سلامت حذف شده و چرا پرداخت‌های مربوط به این بخش انجام نمی‌شود؛ زیرا درمان یکی از بخش‌های اساسی هر نظام بیمه‌ای است.
او افزود موضوع بیمه بازنشستگی نیز از دیگر مشکلات جدی اعضاست. به گفته رحیمی، در برخی موارد، دریافتی بازنشستگان حتی از حداقل مورد انتظار نیز کمتر بوده است. او برای نمونه به موردی اشاره کرد که در خردادماه، مبلغ دریافتی یک بازنشسته حدود ۱۳ میلیون تومان بوده است.
رحیمی در ادامه توضیح داد که افزایش حقوق و دستمزدها می‌تواند شرایط ادامه بیمه را برای برخی افراد دشوار کند؛ زیرا در مواردی، برای برخورداری از سطح بالاتری از مستمری، فرد باید سهم بیشتری پرداخت کند. او همچنین به محدودیت‌های مربوط به سابقه بیمه و دشواری تغییر مسیر بیمه‌ای پس از سال‌ها پرداخت اشاره کرد.
به گفته او، برخی اعضا برای ادامه بیمه با محدودیت‌هایی روبه‌رو شده‌اند که امکان تغییر وضعیت یا استفاده از مسیرهای جایگزین را برایشان دشوار می‌کند. رحیمی این شرایط را نگران‌کننده دانست و تأکید کرد بیمه مسئله‌ای اساسی برای هنرمندان است و نمی‌توان از کنار آن به‌سادگی گذشت.
او با اشاره به گفت‌وگوهایی که با آقای شفیعی و برخی دیگر از مدیران انجام شده، گفت خانه تئاتر از مسئولان درخواست کرده است برای حل مشکلات بیمه‌ای هنرمندان اقدام کنند. او همچنین پیشنهاد کرد دولت پرداخت حق بیمه تأمین اجتماعی هنرمندان را دست‌کم برای سه ماه از سال ۱۴۰۵ بر عهده بگیرد تا بخشی از فشار موجود کاهش یابد.
مهدی قلعه: بیمه فعلی پاسخ‌گوی نیاز هنرمندان نیست
مهدی قلعه نیز با اشاره به وضعیت بیمه اعضای خانه تئاتر گفت بیمه مورد استفاده اعضا
، بیمه خویش‌فرماست و از نظر او، تفاوت آن با شرایط بیمه‌ای که افراد به‌صورت مستقل تهیه می‌کنند، آن‌قدر نیست که بتواند توجیه‌کننده مشکلات و محدودیت‌های موجود باشد.
او با اشاره به وضعیت مستمری بازنشستگان اظهار کرد فردی با ۳۰ سال سابقه بیمه، در صورت بازنشستگی ممکن است مستمری‌ای کمتر از ۲۰ میلیون تومان دریافت کند و برای برخورداری از مستمری بالاتر نیز باید مبلغ بیشتری بپردازد؛ موضوعی که به گفته او، هزینه قابل توجهی بر دوش هنرمندان می‌گذارد.
قلعه همچنین نسبت به کیفیت خدمات درمانی و سهم پرداختی بیمه‌شدگان انتقاد کرد و گفت اعضا در مراجعه به مراکز درمانی نیز باید بخشی از هزینه‌ها را از جیب خود بپردازند.
او با انتقاد از سازوکار بیمه فرهنگ و هنر، این پرسش را مطرح کرد که آیا پوشش فعلی واقعاً توانسته است نیازهای درمانی و بازنشستگی هنرمندان را برطرف کند یا صرفاً عنوانی متفاوت برای شرایطی است که همچنان مشکلات زیادی دارد.
رحیمی نیز در ادامه، با اشاره به پیامدهای این وضعیت، گفت خانه تئاتر در بررسی‌های خود با ریزش قابل توجه اعضای تحت پوشش مواجه شده است؛ زیرا برخی از اعضا توان پرداخت هزینه‌های بیمه را نداشته‌اند و در نتیجه، بیمه تأمین اجتماعی خود را رها کرده‌اند.
دشواری تأمین بیمه تکمیلی و نبود پوشش پایه برای برخی اعضا
بهرام ابراهیمی نیز با اشاره به جلسات برگزارشده با مدیران بالادستی، از جمله آقای پوراحمدی، توضیح داد که در برخی از این نشست‌ها حضور نداشته و بنابراین اطلاعات کاملی درباره تمام مذاکرات ندارد؛ با این حال، وضعیت بیمه هنرمندان، نویسندگان و اصحاب رسانه را بسیار نگران‌کننده توصیف کرد.
او با اشاره به مشکلات بیمه تکمیلی گفت سهم اختصاص‌یافته به خانه تئاتر برای این بیمه، در مقایسه با سال گذشته، با تغییراتی همراه بوده و افزایش هزینه‌ها خانه تئاتر را ناچار کرده است درباره تعداد افراد تحت پوشش تجدیدنظر کند.
به گفته او، در این میان، تعدادی از اعضایی که متقاضی بیمه تکمیلی بوده‌اند، با وجود قرارداشتن نامشان در فهرست، به دلیل قطع‌شدن قرارداد بیمه پایه نتوانسته‌اند از این امکان استفاده کنند.
او تأکید کرد این وضعیت نشان می‌دهد که مسئله بیمه هنرمندان نیازمند راه‌حلی اساسی است و نمی‌توان صرفاً با تغییر تعداد افراد تحت پوشش یا محدودکردن خدمات، مشکل را برطرف کرد.
وعده پرداخت سه ماه حق بیمه؛ توافقی که هنوز به نتیجه نرسیده است
در ادامه بحث بیمه، رحیمی پیشنهاد کرد سهم حمایت از هنرمندان در این زمینه افزایش یابد و از رقم ۱۰ درصد به ۲۰ درصد برسد.
قلعه نیز با اشاره به توافق‌های مطرح‌شده در شرایط جنگی گفت قرار بوده است حق بیمه تأمین اجتماعی برخی هنرمندان برای سه ماه از سوی دولت پرداخت شود. به گفته او، در ابتدا صحبت از هزار نفر بود، سپس رقم ۶۰۰ نفر مطرح شد و در ادامه، تعداد افراد مورد حمایت به شکل محدودتری، از جمله در گروه‌های صدنفره، مورد بحث قرار گرفت.قلعه توضیح داد بر اساس توافق مطرح‌شده، قرار بوده است هر تعداد هنرمند که معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای حمایت معرفی و تأیید کند، با مشارکت خانه تئاتر تحت پوشش این طرح قرار گیرند؛ برای مثال، اگر معاونت هنری پرداخت حق بیمه ۲۰۰ نفر را بپذیرد، خانه تئاتر نیز برای همان تعداد اقدام کند.
او با انتقاد از اجرا نشدن این توافق گفت تا زمان برگزاری نشست، حتی یک نفر نیز از این طریق سه ماه حق بیمه دریافت نکرده است.
این بخش از نشست نشان داد که از نگاه اعضای هیئت‌مدیره، مشکل بیمه تنها به میزان حق بیمه یا خدمات درمانی محدود نیست، بلکه میان وعده‌های حمایتی، تصمیم‌های اداری و اجرای واقعی آن‌ها نیز فاصله وجود دارد.
۴۲۰۰ عضو خانه تئاتر و ظرفیت اقتصادی چندهمتی این هنر
گیلوری در بخش دیگری از سخنان خود، به معرفی ظرفیت‌های صنفی و اقتصادی خانه تئاتر پرداخت و با ارائه آماری درباره تعداد اعضا، فعالیت‌های تخصصی و اجراهای تئاتری، بر ضرورت بازنگری در سیاست‌گذاری و حمایت از این هنر تأکید کرد.
مدیرعامل خانه تئاتر گفت این نهاد حدود ۴۲۰۰ عضو دارد و در مقایسه با آمار حدود ۱۲ هزارنفری که به گفته او از سوی معاونت هنری برای افراد فعال در سطح کشور مطرح شده، بخش قابل توجهی از جامعه تئاتری را دربرمی‌گیرد. او توضیح داد که تمرکز فعالیت‌های خانه تئاتر در تهران است.
به گفته گیلوری، در سال ۱۴۰۴ حدود ۲۱۰۰ نفر از اعضا تحت پوشش بیمه بوده‌اند و با احتساب خانواده‌های آنان، شمار افراد برخوردار از این پوشش به حدود ۳۷۰۰ تا ۳۸۰۰ نفر می‌رسد.
او همچنین با اشاره به ساختار صنفی خانه تئاتر گفت این مجموعه ۱۷ صنف دارد که هر یک به‌صورت تخصصی درباره مسائل و مشکلات حوزه فعالیت خود جلسه برگزار می‌کنند. به گفته او، در طول سال حدود ۴۰۰ جلسه تخصصی برگزار می‌شود که بخش قابل توجهی از آن‌ها به همت صنوف تخصصی شکل می‌گیرد.
گیلوری یکی از ویژگی‌های خانه
تئاتر را سازوکار انتخاب هیئت‌مدیره مرکزی دانست و تأکید کرد که انتخابات این هیئت‌مدیره به‌صورت سراسری و با مشارکت اعضا انجام می‌شود. از نگاه او، این ساختار می‌تواند ظرفیت مناسبی برای انتقال دیدگاه‌ها و مطالبات جامعه تئاتری به مدیران و سیاست‌گذاران فرهنگی باشد.
کاهش شمار هنرمندان فعال و ضرورت بررسی وضعیت اشتغال
مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به مشاهدات میدانی و بررسی اطلاعات منتشرشده در وب‌سایت‌های مرتبط با تئاتر و صندوق اعتباری هنر، به کاهش تعداد افراد فعال در این حوزه اشاره کرد.
او در توضیح این موضوع گفت شمار افرادی که در مقطعی حدود ۲۲۰۰ نفر عنوان شده بود، در ادامه به حدود ۲۰۰۰ نفر رسیده است. با توجه به ابهام در مرجع آماری و تعریف دقیق افراد مورد اشاره، این رقم نیازمند تطبیق با آمار رسمی پیش از انتشار نهایی است.
گیلوری این وضعیت را در کنار مشکلات بیمه، اشتغال و کمبود حمایت‌های مالی قرار داد و تأکید کرد که برای ارزیابی درست شرایط تئاتر، باید تصویری جامع از تعداد فعالان، وضعیت درآمدی آنان، امکان استمرار فعالیت حرفه‌ای و ظرفیت اقتصادی این هنر در اختیار سیاست‌گذاران قرار گیرد.
۱۷۰ اجرای دارای مجوز در یک شب؛ ظرفیت بالقوه فروش ۱۱ میلیون بلیت در سال
گیلوری برای توضیح ظرفیت اقتصادی تئاتر، به آمار اجراهای شب گذشته، ۲۴ مهرماه، اشاره کرد و گفت بر اساس آمار رسمی مورد استناد او، ۱۷۰ اجرای دارای مجوز در آن شب برگزار شده است.
او با در نظر گرفتن ظرفیت حدود ۵۰ هزار صندلی برای فروش در یک شب، به برآوردی از امکان فروش بلیت در مقیاس سالانه پرداخت. به گفته او، اگر تئاتر در طول سال حدود ۲۲۰ شب اجرا داشته باشد، ظرفیت بالقوه فروش به حدود ۱۱ میلیون بلیت می‌رسد.
مدیرعامل خانه تئاتر ارزش اقتصادی این ظرفیت را با فرض میانگین قیمت بلیت در محدوده ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان، حدود هشت همت برآورد کرد.
او در ادامه، این رقم را در کنار بودجه کل تئاتر کشور قرار داد و گفت بودجه عمومی این حوزه، بنا بر برآورد مطرح‌شده در نشست، کمتر از ۱۵۰ میلیارد تومان است.
گیلوری با طرح این پرسش که چه نهادی باید برای استفاده از چنین ظرفیتی برنامه‌ریزی کند، بر ضرورت سیاست‌گذاری اقتصادی برای تئاتر تأکید کرد. از نگاه او، اگر امکان فروش بلیت، ظرفیت سالن‌ها، تعداد اجراها و گردش مالی تئاتر به‌درستی شناسایی و برای آن برنامه‌ریزی شود، می‌توان مسیرهای تازه‌ای برای تقویت اقتصاد این هنر و کاهش وابستگی آن به بودجه محدود دولتی ایجاد کرد.
این برآوردها، ظرفیت بالقوه بازار تئاتر را نشان می‌دهند؛ با این حال، تحقق فروش مورد اشاره به عواملی مانند میزان واقعی اشغال صندلی‌ها، تفاوت قیمت بلیت‌ها، هزینه تولید و اجرا، سهم سالن‌ها و تهیه‌کنندگان و قدرت خرید مخاطبان وابسته است و نباید آن را معادل درآمد قطعی یا سود خالص تئاتر در نظر گرفت.
ضرورت سیاست‌گذاری تخصصی برای تئاترگیلوری با اشاره به پیگیری‌های خانه تئاتر در نهادهای تصمیم‌گیر، گفت در جلساتی با اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس، از جمله آقای آقاتهرانی، این پرسش مطرح شده که چرا با وجود ظرفیت‌های موجود، مشکلات تئاتر همچنان پابرجاست و چرا سیاست‌گذاری تخصصی و متناسب با شرایط این حوزه به‌اندازه کافی شکل نگرفته است.
او معتقد بود ظرفیت اقتصادی چندهمتی تئاتر، در صورت برخورداری از برنامه‌ریزی، قوانین و سازوکارهای حمایتی مناسب، می‌تواند نقش مهمی در توسعه این هنر ایفا کند.
مدیرعامل خانه تئاتر همچنین از تشکیل شورای عالی هنر و ادب و آغاز فعالیت آن استقبال کرد و از آقای عارف، دکتر شفیعی و دیگر مسئولان مرتبط تشکر کرد. به گفته او، پذیرش یک عضو از خانه تئاتر در این شورا می‌تواند زمینه‌ای برای حضور دیدگاه‌های صنفی در فرایندهای سیاست‌گذاری فراهم کند.
گیلوری در ادامه به تغییر ساختار اداری حوزه تئاتر اشاره کرد و گفت در مقطعی که سال گذشته درباره آن صحبت می‌شد، این حوزه هنوز اداره کل مستقلی نداشت و آن دفتر در ادامه به اداره کل تبدیل شد؛ تغییری که به گفته او، در دوره مدیریت دکتر شفیعی رخ داده است.
او در مجموع تأکید کرد که حل مشکلات تئاتر به مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ در زمینه بیمه، اقتصاد، ساختار اداری، حمایت از هنرمندان و واگذاری مسئولیت‌ها نیاز دارد و پیگیری این مسائل از توان یک نهاد صنفی به‌تنهایی خارج است.
قناد: چرا ظرفیت تئاتر کودک و نوجوان در تلویزیون و آموزش‌وپرورش نادیده گرفته می‌شود؟
مجید قناد در بخش دیگری از نشست، با خوشامدگویی به خبرنگاران و قدردانی از فعالیت آنان گفت اهمیت کار خبرنگاران به روز خبرنگار محدود نیست و تلاش آن‌ها در تمام روزهای سال ارزشمند است.
او در ادامه، با اشاره به بحث واگذاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان، درباره انتخاب دبیران جشنواره‌ها گفت استمرار مدیریت و حضور افراد باتجربه می‌تواند به شناخت عمیق‌تر مشکلات و کاستی‌های یک رویداد کمک
کند.
قناد با اشاره به اینکه اگر فردی چندین سال مسئولیت یک جشنواره تخصصی را بر عهده داشته باشد، فرصت بیشتری برای شناسایی اشکالات و اصلاح روندها پیدا می‌کند، این پرسش را مطرح کرد که چرا در برخی دوره‌ها از تجربه‌های انباشته‌شده استفاده نمی‌شود و مسئولیت‌ها به‌گونه‌ای تغییر می‌کنند که بخشی از این تجربه‌ها دوباره باید از ابتدا به دست آید.
قناد با اشاره به اینکه اگر فردی چندین سال مسئولیت یک جشنواره تخصصی را بر عهده داشته باشد، فرصت بیشتری برای شناسایی اشکالات و اصلاح روندها پیدا می‌کند، این پرسش را مطرح کرد که چرا در برخی دوره‌ها از تجربه‌های انباشته‌شده استفاده نمی‌شود و مسئولیت‌ها به‌گونه‌ای تغییر می‌کنند که بخشی از این تجربه‌ها دوباره باید از ابتدا به دست آید.
تلویزیون می‌تواند بستری برای پیوند تئاتر، کودکان و خانواده‌ها باشد
قناد در بخش مهمی از سخنانش به ضرورت برقراری ارتباط مؤثر میان تئاتر، صداوسیما و آموزش‌وپرورش پرداخت.
او با اشاره به ظرفیت شبکه‌های تلویزیونی، این پرسش را مطرح کرد که چرا مسئولان فرهنگی از امکان پخش آثار نمایشی و اختصاص زمانی مشخص به تئاتر در شبکه‌های تلویزیونی استفاده نمی‌کنند. به گفته او، می‌توان با هماهنگی خانه تئاتر، زمینه‌ای فراهم کرد تا آثار نمایشی مناسب، در قالب برنامه‌ای منظم، در اختیار خانواده‌ها قرار گیرد.
او تأکید کرد تلویزیون می‌تواند با پخش آثار تئاتری، خانواده‌ها را در کنار یکدیگر به تماشای نمایش بنشاند و به گسترش مخاطبان این هنر کمک کند.
قناد با اشاره به تجربه‌های گذشته در زمینه تبدیل محتوای کتاب‌های درسی به آثار تصویری توضیح داد که در چنین رویکردی، خانواده‌ها نیز می‌توانستند در فرایند یادگیری فرزندانشان مشارکت کنند. او با ابراز تأسف از وضعیت کنونی، گفت به باور او، ارتباط میان تلویزیون، آموزش‌وپرورش و ظرفیت‌های نمایشی تضعیف شده و همکاری مؤثری میان این بخش‌ها وجود ندارد.
او در ادامه یادآور شد کودکانی که امروز مخاطب آثار نمایشی‌اند، در آینده معلمان، مدیران و مسئولان جامعه خواهند بود؛ بنابراین سرمایه‌گذاری فرهنگی برای آنان، سرمایه‌گذاری برای آینده کشور است.
تئاتر کودک در دوران جنگ و کرونا؛ چه کسی از هنرمندان حمایت کرد؟
قناد با اشاره به تعطیلی فعالیت‌های تئاتری در دوران جنگ و کرونا، به وضعیت هنرمندان فعال در حوزه کودک و نوجوان پرداخت و این پرسش را مطرح کرد که در زمان تعطیلی اجراها، چه نهادی مسئولیت حمایت از این گروه را بر عهده داشته است.
او با اشاره به تعطیلی برخی مراکز مرتبط با کودکان، از جمله مهدهای کودک، بر ضرورت توجه به شرایط هنرمندانی تأکید کرد که فعالیت حرفه‌ای آنان به ارتباط مستقیم با کودکان، خانواده‌ها و مراکز آموزشی وابسته است.
قناد همچنین به شمار دانش‌آموختگان رشته‌های هنری اشاره کرد و پرسید با وجود فارغ‌التحصیل‌شدن شمار زیادی از دانشجویان در طول سال، چه بسترهایی برای ورود آنان به بازار کار و استمرار فعالیت حرفه‌ای فراهم شده است.
او گفت خانه تئاتر به‌تنهایی نمی‌تواند همه این مشکلات را حل کند، اما تلاش می‌کند با همراهی مسئولان و مدیران دولتی، مسیرهایی برای بهبود شرایط پیدا کند.
ضرورت حمایت از اجراهای تعطیل‌شده و قراردادهای هنرمندانقناد در بخش پایانی سخنان خود، به وضعیت گروه‌هایی پرداخت که برای اجرای نمایش قرارداد بسته‌اند، اما به دلیل وقوع جنگ یا شرایط بحرانی، امکان ادامه اجرا را از دست داده‌اند.
او با اشاره به اینکه تعطیلی یک اجرا لزوماً به معنای از بین رفتن تعهدات مالی نیست، گفت ممکن است گروه نمایشی و هنرمندان قرارداد داشته باشند، اما به دلیل توقف اجرا، تهیه‌کننده نیز نتواند درآمد مورد انتظار خود را کسب کند.
از نگاه او، در چنین شرایطی دولت باید برای حمایت از گروه‌های آسیب‌دیده و انجام تعهدات مالی، سازوکارهای مشخصی در نظر بگیرد و در صورت لزوم از منابع حمایتی خود استفاده کند.
قناد تأکید کرد که حل چنین مشکلاتی نیازمند همکاری جمعی است و خانه تئاتر نیز برای پیگیری مطالبات هنرمندان به همراهی رسانه‌ها، مسئولان و نهادهای دولتی نیاز دارد.
او در پایان با اشاره به تلاش‌های اخیر خانه تئاتر برای ارتباط بیشتر با مردم و حضور مؤثرتر در جامعه، بر اهمیت هم‌افزایی میان هنرمندان، نهادهای صنفی و مسئولان فرهنگی تأکید کرد.
جمع‌بندی؛ از مطالبه واگذاری تا ضرورت حمایت عملی از جامعه تئاتری
مجموع سخنان مطرح‌شده در نشست خبری هیئت‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر نشان داد که مطالبات این نهاد صنفی تنها به واگذاری جشنواره‌ها محدود نمی‌شود. اصلاح وضعیت بیمه و بازنشستگی، تأمین منابع حمایتی، فراهم‌کردن امکان اشتغال پایدار، استفاده از ظرفیت اقتصادی تئاتر، مشارکت‌دادن تشکل‌های تخصصی در تصمیم‌گیری‌ها و گسترش ارتباط تئاتر با تلویزیون و آموزش‌وپرورش، از جمله محورهای اصلی این نشست بود.
در موضوع واگذاری جشنواره‌ها، نمایندگان خانه تئاتر از پیگیری‌های انجام‌شده و آمادگی برای مشارکت در تأمین بخشی از هزینه‌ها سخن گفتند، اما اعلام کردند که این تلاش‌ها تاکنون به واگذاری عملی جشنواره تئاتر کودک و نوجوان منجر نشده است. در حوزه بیمه نیز افزایش هزینه‌ها، مشکلات پوشش درمانی، دشواری بازنشستگی و اجرا نشدن برخی توافق‌های حمایتی، از مهم‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده بود.
در کنار این مسائل، برآورد ظرفیت اقتصادی تئاتر و اشاره به شمار اجراها و صندلی‌های قابل عرضه نشان داد که از نگاه مدیران خانه تئاتر، این هنر علاوه بر جایگاه فرهنگی و اجتماعی خود، از ظرفیت اقتصادی قابل توجهی نیز برخوردار است؛ ظرفیتی که بهره‌برداری از آن به برنامه‌ریزی دقیق، سیاست‌گذاری تخصصی و همکاری میان دولت، نهادهای صنفی، سالن‌ها و بخش خصوصی نیاز دارد.
پیام اصلی این نشست، ضرورت عبور از وعده‌ها و توافق‌های اولیه و رسیدن به سازوکارهای اجرایی روشن برای حمایت از هنرمندان و تقویت جایگاه تئاتر در ساختار فرهنگی کشور بود.