این اثر به بازخوانی زندگی و مشاهدات فاطمه بهادربیگی میپردازد که چهار برادر او به نامهای شهیدان جعفر، علیاصغر، صادق و محمد بهادربیگی در فاصله سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ در جبهههای دفاع مقدس به شهادت رسیدند. واژه «خامِجی» در گویش سنتی مردم همدان به معنای «خواهر» است و عنوان کتاب نیز با الهام از همین نقش انتخاب شده است.
فاطمه بهادربیگی در این اثر، به بیان مشاهدات بیواسطه خود از وقایع سیاسی و دگرگونیهای اجتماعی چند دهه گذشته پرداخته است. راوی کتاب، دیدهها و تجربههای خود را از مقطع پیش از انقلاب اسلامی آغاز کرده و تا دوره معاصر ادامه میدهد؛ روایتی که تحولات فکری و سیاسی منطقه همدان را در دوران حساس انقلاب و پس از آن تصویر میکند.
بخشی از این کتاب به بستر رشد، حضور در جبهه و شهادت چهار برادر وی اختصاص دارد.
در بخشی از مقدمه کتاب میخوانیم: «جایگاه زنان در رویدادهای سازنده انقلاب اسلامی و همچنین در خلق مفاهیم و ساختارها و نیز تثبیت ارزشها و تداوم کنشهای انقلابی انکارناپذیر است. اما در جریان تاریخ نگاری رویداد محور و شهرتزده و کلیشهای غالبا به سفیدی بین سطور و گاهی هم به تک روزنههای سپرده شده است. خلا خسارت بار این روایت را جریانهای غربزده و فمنیستی به خوبی پر میکنند و در فقدان روایت زنان به معنای واقعی کلمه تاریخساز انقلاب اسلامی به ترویج الگوهای غیر بومی بیگانه با سنت و آیین و فرهنگ و نیر مسحیل در اتوپیای غربی مشغولاند. تلاش برای پر کردن این ظرفیت خالی هم ادای دین به حافظه ملی ایرانیان است برای درک بهتر تاریخ مردمی انقلاب و هم کمک به ترسیم چهره زن انقلابی مسلمان.»
این کتاب در ۲۰۵ صفحه، توسط انتشارات «راهیار» در دسترس علاقهمندان به ادبیات پایداری و تاریخ شفاهی قرار گرفته است.