نام شارل-هنری دو فوشهکور در میان علاقهمندان ادبیات فارسی بیش از همه با ترجمهی فرانسوی دیوان حافظ و پژوهشهای گستردهاش در حوزه شعر و عرفان ایرانی شناخته میشود. او با انتشار نخستین ترجمهی همراه با شرح و تفسیر کامل دیوان حافظ به زبان فرانسه و همچنین مطالعات و مقالاتی در زمینه ادبیات کلاسیک فارسی، جایگاهی مهم در میان ایرانشناسان و پژوهشگران ادبیات فارسی به دست آورد.
دو فوشهکور از چهرههای برجستهی اروپایی در مطالعات زبان و ادبیات فارسی کلاسیک است که سالها در «مؤسسه ملی زبانها و تمدنهای شرقی» تدریس کرده و سپس به عنوان استاد ممتاز دانشگاه پاریس ـ سوربن نوول فعالیت داشته است. او همچنین در دهه ۱۹۷۰ ریاست «مؤسسه فرانسوی پژوهش در ایران» را بر عهده داشت و در سال ۱۹۷۸ مجله تخصصی ابستراکتا ایرانیکا را بنیان گذاشت؛ نشریهای که بهطور منظم پژوهشهای مرتبط با فرهنگ و تمدن ایران را بهصورت انتقادی معرفی و بررسی میکند.
پژوهشهای او، بهویژه در زمینه حافظپژوهی، با استقبال علمی روبهرو شد و برای او جوایزی از جمله «نلی زاکس» در ترجمه شعر (۲۰۰۶)، جایزه کتابخانه ملی ایران (۲۰۰۷) و مدال مرکز پژوهشهای حافظپژوهی شیراز را به همراه داشت.
پدر شارل-هنری دو فوشکور مهندس راهآهن بود و بعدها ریاست کل راهآهن مراکش (در آن زمان مستعمره فرانسه) را بر عهده گرفت. به همین دلیل، او دوران تحصیل ابتدایی و متوسطه خود را در مراکش گذراند و حدود ۱۷ سال نخست زندگیاش را همراه خانواده در این کشور سپری کرد.