به گزارش هنرآنلاین به نقل از ورلد آف ریل، باید پذیرفت که به طور قطع هیچ علاقهای بین استیون اسپیلبرگ و نتفلیکس نمیتواند وجود داشته باشد. سال ۲۰۱۸ او آنقدر قاطع در برابر این پلتفرم نمایش آنلاین ایستاد که گفت فیلمهای نتفلیکس باید برای جایزه امی رقابت کنند نه اسکار و استدلالش هم این بود که یک نمایش کوتاه در سینما که فقط برای رعایت قوانین واجد شرایط بودن اسکار در نظر گرفته شده، یک فیلم را یک فیلم سینمایی واقعی نمیکند.
اکنون اسپیلبرگ در مصاحبهای جدید به صراحت اظهار کرده که هرگز فیلمی برای نتفلیکس نخواهد ساخت، مگر اینکه «کسی باشد که فیلمهایی بسازد که قرار باشد به صورت کاستهای کوچک یا دیویدیهای کوچک برای افراد ارسال کند».
وی گفت: من فیلمسازی هستم که به فیلمهای بزرگ و تجربیات سینمایی ۷۰ میلیمتری اعتقاد دارم.
او بارها گفته به به انرژی یک سینمای پرجمعیت که آدمهای غریبه با هم میخندند یا جیغ میزنند باور دارد و به اعتقاد او بخش اساسی تماشای فیلم همان تجربه سینمایی است که هنگام تماشای فیلم در خانه قابل تکرار نیست.
اسپیلبرگ تاکید کرد اگر قرار بود برای نتفلیکس محتوا تولید کند، میدانست که فقط میلیونها نفر آن را در صفحه نمایش خانگیشان تماشا میکنند که با هدف اصلی او برای ساخت فیلم برای «سالنهای بزرگ» در تضاد است.
نتفلیکس برخلاف رقبایش، اپل و آمازون، که بسیاری از فیلمهایشان را در سینماها اکران میکنند، از پذیرش این مدل خودداری میکند و معمولاً فقط تعداد انگشتشماری از فیلمهایش را که مدعی اسکار میداند، به صورت محدود و اغلب فقط برای یک هفته، در سینماها اکران میکند؛ هرچند به تازگی برای «نارنیا» ساخته گرتا گرویگ استثنا قائل شده و اعلام کرده این فیلم ۴۵ روز در سینماها اکران خواهد شد. تنها چند هفته پس از انتشار این خبر نتفلیکس اعلام کرد با فیلمسازانی که اصرار داشته باشند فیلمهایشان در سینماها نمایش داده شوند، همکاری نخواهد کرد.
در عین حال باید از ساخته شدن پروژههای کارگردانهایی مانند بامباک، فینچر، اسکورسیزی، کوئن، کمپیون، کوارون، هینز، دل تورو و بسیاری دیگر توسط نتفلیکس یاد و اذعان کرد که برخی از این فیلمها بدون تأمین مالی این کمپانی هرگز ساخته نمیشدند.
در هر حال اسپیلبرگ به این زودیها به این فهرست افزوده نخواهد شد و همچنان بر باورهای خود ایستاده و به ساختن فیلمهایی ادامه میدهد که برای نمایش روی پرده بزرگ شکل گرفته باشند.