به گزارش هنرآنلاین، رابرت دووال، بازیگر برنده اسکارگرفته که بیشتر برای بازی در فیلم های «پدرخوانده» و «اینک آخرالزمان» شناخته میشود، در ۹۵ سالگی درگذشت. همسرش این خبر را در پستی فیسبوکی اعلام کرد.
لوسیانا دووال، همسر او، در بیانیهای گفت: «برای دنیا، او یک بازیگر برنده جایزه اسکار، یک کارگردان، یک قصهگو بود. برای من، او به ساده گی همه چیز بود. اشتیاق او به حرفهاش تنها با عشق عمیقش به شخصیتها، یک وعده غذایی عالی و برگزاری مراسم قابل مقایسه بود. در هر یک از نقشهای متعددش، همه چیز را به شخصیتهایش و به حقیقت روح انسانی که آنها نمایندگی میکردند، بخشید. با انجام این کار، او چیزی ماندگار و فراموشنشدنی برای همه ما به جا میگذارد. از شما به خاطر سالها حمایتی که از باب کردید و به خاطر اینکه این زمان و حریم خصوصی را به ما دادید تا خاطراتی را که او پشت سر میگذارد، جشن بگیریم، سپاسگزاریم.»
از برجسته ترین نقش های او میتوان به نقش شخصیت «تام هیگن»، مشاور و حقوقدان خانواده مافیایی کورلئونه در «پدرخوانده» اشاره کرد.
او همچنین نقش سرهنگ «بول میچام» را در «سانتینی بزرگ» و شخصیت اصلی فیلم «استالین» را بازی کرد، و نیز در فیلم های «بخشش های محبت آمیز» و «حواری» در نقش شخصیت های فروپاشیده و سقوط کرده ظاهر شد.
دووال، پسر یک دریاسالار نیروی دریایی آمریکا و یک بازیگر آماتور، در آناپولیس مریلند بزرگ شد. پس از فارغ التحصیلی از کالج پرینسیپیا در ایلینوی و خدمت در ارتش آمریکا، به نیویورک سیتی نقل مکان کرد، جایی که با داستین هافمن هم اتاق شد و با جین هکمن دوستی نزدیکی پیدا کرد؛ این سه در آن دوران دانشجویان تازه کار بازیگری بودند.
پس از کار در برنامه های تلویزیونی مختلف، دووال با اولین حضور خود در سینما تأثیر قدرتمندی بر جای گذاشت و نقش «بو رادلی» مرموز و منزوی در فیلم «کشتن مرغ مقلد» را ایفا کرد.
دووال این نقش را به پیشنهاد هورتون فوت، فیلمنامه نویس فیلم که از کار او در یکی از نمایشنامه هایش خوشش آمده بود، به دست آورد. فوت بعدها فیلمنامه «بخشش های محبت آمیز» را نوشت؛ فیلمی محصول ۱۹۸۳ که دووال برای بازی در نقش یک خواننده موسیقی کانتریِ رو به زوال، جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای آن دریافت کرد.
دووال برای شش اسکار دیگر نیز نامزد شد، از جمله برای بازی در حماسه ویتنامی فرانسیس فورد کاپولا، «اینک آخرالزمان» (۱۹۷۹). دووال در این فیلم نقش سرهنگ «بیل کیلگور» را بازی کرد.
در مجموع، دووال در نزدیک به ۱۰۰ فیلم ظاهر شد. و هنگامی که از هالیوود خسته میشد، فیلم های خودش را میساخت. او فیلم «حواری» را نوشت، کارگردانی کرد و برای بازی در آن نامزد اسکار شد؛ داستان یک کشیش درگیر با تضادهای درونی.
او در سال های پایانی عمر، زمان خود را بین لس آنجلس، آرژانتین و یک مزرعه در ویرجینیا تقسیم کرد.
انتهای پیام