به گزارش هنرآنلاین، دامنههای سفید داستان یک عقاب باستانی است که در دام سارقان اسیر میشود و خانوادهای در تکاپوی نجات این عقاب بر میآیند.
داستان این فیلم که قصد دارد عشق به حیوانات و احترام به طبیعت را به کودکان آموزش بدهد، از دامنههای دماوند آغاز و به جنوب کشور ختم میشود.
* دوست داشتم چشماندازهای زیبا را در فیلمهایم وارد کنم
محمد ابراهیم معیری کارگردان در نشست فیلم خود اظهار کرد: همیشه دوست داشتم چشم اندازهای زیبا را وارد کارهایم کنم و در کنار آن داستان پر ماجرایی را دنبال کنم که برای تمام خانواده جذاب باشد و این گونه بود که طرح اصلی این فیلم شکل گرفت.
وی افزود: این کارها در سینما منحصر به فرد محسوب میشود ضمن اینکه میان نسلهای مختلف دوستی و الفت ایجاد میکند.
این کارگردان با اشاره به اینکه جغرافیا از بخشهای اصلی این داستان بود، تاکید کرد: سعی کردم تفاوت میان شمال و جنوب، دماوند و دریا و برف و باران به طور کامل در فیلم محسوس باشد.
وی اضافه کرد: ایران لوکیشنهای مختلفی دارد و من دوست ندارم فیلم محدود به خانه و خیابان باشد به همین دلیل جغرافیای ایران را وارد کار کردم.
معیری درباره چگونگی نگارش این فیلمنامه گفت: فیلمنامه ای به نام بعد از ظهر داغ تابستان وجود داشت که بخشهایی از آن را برای فیلم استفاده و بخشی را برای گسترده شدن جغرافیا به آن افزودم .
وی ادامه داد: البته همیشه در صحنه نیز اتفاقاتی میافتد، بنابراین با توجه به برف سنگین یک متر و نیم در دماوند شرایط فیلمنامه را هنگام فیلمبرداری تعدیل میکردم، چرا که در سینمای ایران امکانات خاصی برای فیلمبرداری از این نقاط نداریم.
کارگردان فیلم تاکید کرد: فیلم من رئالیستی بود و با وجود اینکه گریمور داشتم کمتر از گریم استفاده کردم، چرا که درباره مردمی بود که ویژگیهای خاص خود را دارند که آنها را تغییر ندادهام.
وی تصریح کرد: شاید شرایط کاری به دلیل کمبود امکانات سخت بود، اما دماوند زیبا به ما انرژی میداد و تلاش جمعی سختیهای کار را آسان میکرد.
* تجربه خوب و لذت بخشی در این فیلم داشتم
بهروز رشاد تهیهکننده فیلم در این نشست با بیان اینکه کار در این فیلم برای من تجربه خوب و لذت بخشی بود، درباره فیلم " دامنههای سفید" اظهار کرد: فیلمنامه این کار بهترین جایزه فیلمنامه نویسی جشنواره کودک 89 را داشت که آقای معیری بخشهای دامنههای سفید دماوند را ایجاد و تغییراتی در بخش جنوب داد که جذابیت فیلمنامه را بیشتر کرد.
وی افزود: کار برای این فیلم چه در دماوند و چه در جنوب با وجود مشکلات، زیبایی خاصی داشت و جذاب بود.
تهیه کننده "دامنههای سفید" تاکید کرد: لوکیشن های فیلم به نظر میرسد همگی در یک نقطه فیلمبرداری شده است، در حالی که هر پلان با دیگری 20 کیلومتر فاصله دارد، چرا که کارگردان بر روی جغرافیای فیلم حساسیت خاصی داشت.
اوسیوند: نیاز به عصر طلایی در فرهنگ خود داریم
علی اوسیند بازیگر فیلم در ابتدا با اشاره به برگزاری جشنواره در اصفهان گفت: تنظیم مهمانی کوچک بسیار سخت است چه برسد به مهمانی عظیمی مانند این جشنواره، ما نیازمند عصر طلایی در فرهنگ خود داریم و این جشنوارهها میتواند آغازی بر آنها باشد.
وی با اشاره به سختیهای کار در این فیلم گفت: با این وجود خوشحالم که تعدادی از هموطنان خود را از مجموعه فرهنگی به نام سینما برای دیدن فیلم جمع کردیم.
اوسیوند تصریح کرد: در دامنههای سفید به دنبال نشان دادن سرقت فرهنگی کشورمان بودیم که در این فیلم کودک و مادر که نماد مام وطن هستند اجازه نمیدهند نظام و هماهنگی طبیعت ما به هم بخورد.
چرخنده: بیشتر دیالوگهای فیلم به صورت بداهه بود
الهام چرخنده بازیگر فیلم نیز درباره فیلمنامه و دیالوگهای آن تاکید کرد: در صحنه چیزی به نام فیلمنامه به شکلی که در روند سینمای ایران شاهدیم نداشتیم، اما طرح پایهای به ما دادند که ابتدا، انتها و اوج و دیالوگهای تأثیرگذار داستان نوشته شده بود.
وی ادامه داد: برخی فکر میکنند کار کردن به این شیوه سخت است، اما ما شاهد بودهایم که بسیاری از کارگردانان معروف ما نیز از همین سبک استفاده میکنند، چرا که داستان در فضا متولد میشود.
این بازیگر سینمای کشورمان تصریح کرد: در این فیلم کارگردان برای دیالوگها از تواناییهای بازیگر استفاده کردند و با توجه به اینکه بچهها و بازیگران بومی در کار حضور داشتند، دیالوگها در صحنه به صورت بداهه در فضای دماوند اتفاق میافتاد.
وی اظهار کرد: تعداد کارهای من از شب یلدا تاکنون به تعداد انگشتان دست است و من تا پیش از این فیلمنامه، با وجود اینکه پیشنهادهایی داشتم، ترجیح دادم در کارهای تجاری بازی نکنم تا اینکه بازی در فیلم هنری به من پیشنهاد شد.
چرخنده ادامه داد: برای من نقش و نزدیک شدن به آن بسیار مهم بود و اگر لازم باشد برای نزدیک شدن به نقش به صورتم قیر بمالم تا به فیلم کمک شود، باز هم حاضر به انجام این کار هستم.
وی تاکید کرد: یک روز پیش از آغاز فیلمبرداری دعوت شوم و از من خواستند لباسهایی که به داستان کمک میکند همراه ببرم و طراح لباس از لابه لای آنها و با مشورت کارگردان، لباسهایم را انتخاب کرده و اظهار نظری درباره لباسها و گریمها نداشتم.
در این نشست احمد میر علایی دبیر جشنواره و مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی نیز حضور داشت و پس از جلسه به صحبتهای حضار گوش سپرد.
انتهای پیام/