سینا کمال آبادی در گفت وگو با هنرآنلاین گفت: "آن سکستون"، یکی از شاعران مهم مکتب اعتراف است و شاعران این مکتب در واقع در اشعارشان به نوعی به اعتراف گویی درباره خودشان میپردازند و آثار آنها در شمار خود زندگی نامه آنها نیز به شمار میرود و شعر شاعران این مکتب به جای این که به مسائل بیرونی بپردازد به بیان مسائل درونی شاعر میپردازد که از نمونه های شاعران برجسته این مکتب می توان به "سیلویا پلات" و "آن سکستون" اشاره کرد.
وی افزود: با توجه به اهمیت این مکتب شعری و تقریبا ناشناخته بودن این شاعر، تصمیم گرفتم که شعرهای او را انتخاب و ترجمه کنم. پیشتر این شاعر باترجمههایی که توسط خودم و برخی دوستان در مطبوعات منتشر شده ، معرفی و تنها کتابی که از شعرهای این شاعر به فارسی برگردانده شذه است کتاب "آنها مشغول مردن اند" است که ترجمه مشترک من و محسن بوالحسنی بود.
وی افزود: چون سکستون شعرهای فولکوریک که شامل قصه سیندرلا یا افسان پریان می شود نیز سروده است در انتخاب شعرها سعی کردم که شعرهایی را برگزینم که جنبه فولکوریک در آنها به چشم نخورد و نمونه ادبیات اعتراف باشند.
به گفته کمال آبادی ترجمه این شعرها به پایان رسیده است و او این روزها مشغول ویراستاری آنها است و پس از آن قصد دارد این شعرها را در اختیار ناشر بگذارد.
مترجم کتاب "لطفا این کتاب را بکارید" با بیان این مطلب که آن سکستون شاعری بود که از مشکلات روانی رنج می برد و این موضوع در شعر او به خوبی نمود پیدا کرده است، گفت: رابطه سکستون با مرگ موجب جذابیت شعرهای او شده است و در شعرش به گونه ای مشکلات روانی زندگی اش را که در نهایت منجر به خودکشی اش شد را بیان کرده است.
آن سکستون نهم نوامبر 1928 در ماساچوست متولد شد. در سال 1967 برنده جایزه پولیتزر شد و چهلرم اکتبر 1974 خودکشی کرد. "آن سکستون"یکی از شاخصترین چهرههای ادبیات انگلیسی درنحلهای است که آن را "جنبش شعراعترافی" مینامند.
او و چند چهره دیگر مانند الیزابت بیشاپ، بهترین نمونههای گونه شعری مذکور به شمار میروند. گونهای که اکثریت قریب به اتفاق شاعران فعال در آن، زن بودند و رویکردشان تابوشکنی و رفع تبعیض زبانی و هنری بر اساس معیارهای جنسیتی بوده است.
در شعر "آن سکستون" نوعی صراحت و عریانی در بیان دیده میشود که تا پیش از او در شعر انگلیسی کمسابقه است، و از طرف دیگر او کاشف لحظاتی کاملا باورپذیر از زندگی روزمره انسان مدرن قرن بیستم است. نوعی نگاه زیباییشناسانه به کجخوییهای انسانی را میتوان در شعرش دید که میکوشد در عین نقد حرکت بشر به سمت بیهویت شدن، تعریف روابط انسانی را نیز به چالش بکشد، و در این راه از نشانه هایی ازمرگ و انزجاربسیاراستفاده میکند.