عبدالحمید قدیریان، نقاش و طراح صحنه و لباس سینما، درباره حضور هنرمندان در دفاع مقدس به خبرنگار هنرآنلاین گفت: در دوران جنگ تحمیلی، کاروانهای گروهی از هنرمندان از مناطق مختلف کشوربه صورت داوطلبانه تشکیل میشد و هر چند وقت یک بار به مناطق جنگی و حتی خط مقدم اعزام میشدند. خود من هم در گروهی بودم که ازتهران به مناطق جنگی میرفتیم.
قدیریان علت حضور این کاروانها را اینگونه بیان کرد: در طول دوران دفاع مقدس، ما هنرمندان با خود میگفتیم جوانان ما در جایی از ایران در حال شهید شدن هستند و ما نشسته ایم و اثر هنری خلق میکنیم و شعر میسازیم؟ همین باعث میشد برای این که کاری انجام داده باشیم گروههایی تشکیل دهیم و به این مناطق برویم.
وی افزود: در آن زمان رزمندهها در درجات بالایی از معنویت قرار داشتند و هنرمندان فکر میکردند از این نظر از آنها پایینتر هستند. همین سبب میشد برای درک حس خالصانه آنها و رسیدن به درجات بالاتر به آن فضا برویم.
این نقاش از همراهانش که همیشه در این کاروانها حضور داشتند، از قیصر امین پور (شاعر)، رسول ملاقلی پور (کارگردان که در آن زمان به عنوان عکاس حضور پیدا میکرد)، کاظم چلیپا (نقاش)، حسن احمدی (نویسنده و پژوهشگر)، سید حسن حسینی( شاعر و نویسنده) نام برد.
قدیریان در بخشی دیگر از خاطرات خود اظهار کرد: هنرمندان به سختی از تیررس تک تیراندازهای دشمن میگذشتند و خود را به خط مقدم جبهه میرساندند تا در سنگرهای پای صحبت رزمندهها بنشینند و حال و هوای آنها را در چنین وضعیتی درک کنند. پس از آن با الهام از این صحبتها آثاری را خلق میکردند. اگر هنرمندانی امروز به درجات بالای خود رسیدند، حتی اگر قیصر امین پور، قیصر امین پور امروزی شد، به واسطه صحبتهای این افراد بوده است.
قدیریان بیان کرد: هنرمندانی که در آن زمان به این مناطق سفر میکردند دو گروه بودند. عده ای برای خلق اثر به این مناطق و حتی خط مقدم میرفتند. برای مثال فیلم "بلمی به سوی ساحل" اثر رسول ملاقلی پور در حالی ساخته شد که همواره در معرض اصابت گلوله های دشمن بودند. گروه دیگری از هنرمندان هم برای استفاده از فضا و جو خالصانه ای که جبههها در آن زمان داشت به این مناطق سفر میکردند. من یادم است که کمتر از یک هفته از آزادی خرمشهر گذشته بود که ما به این منطقه سفر کردیم و همانجا با استفاده از شور و هیجان موجود و موج احساساتی که وجود داشت آثاری را خلق کردیم و تابلوهایی را کشیدیم که حتی با خود به تهران نیاوردیم و در همان منطقه پخش میکردیم.
این طراح صحنه از شب شعرها و حتی کنسرتهایی که توسط هنرمندان برای رزمنده های جنگ برگزار میشد گفت: در آن زمان رزمندهها خودشان از هنرمندها دعوت میکردند که هر چند وقت یک بار به آنها سر بزنیم تا کمی فضای موجود تغییر کند. در حالی که بسیاری از آنها ذوق و قریحه لازم را هم داشتند و تنها برای هدفشان که دفاع از میهن بود فرصت پرداختن به آن را نداشتند.
وی توضیح داد: در یکی از این سفرها من در حال کشیدن نقاشیای با طرح مادری از پشت جبهه بودم، نقاشی من اثرهنرمندانه ای نبود. اما در بین کار دیدم یکی از رزمندهها به پیش من آمده و در حال گریه است. وقتی علت را از او پرسیدم برایم از انتظار چشمان این مادر و تمام احساساتی که در آن بود گفت و منقلب شده بود، ایندر حالی بود که شاید من که خودم خالق اثر بودن این حجم احساسات را در آن نمیدیدم.
قدیریان در آخر به عنوان تعریفی از هنرمند گفت: هنرمند کسی است که ایجاد حسن و زیبایی میکند. یکی ممکن است از نظر فرم به این خلق برسد و یکی از نظر معنی. اما هنرمندان واقعی کسانی هستند که از نظر معانی هنرمند شدند.
انتهای پیام/