گروه معماری هنرآنلاین: اولی شیرن(Büro Ole Scheeren)، معمار آلمانی، از طراحی هتلی با بلوکهای افقی در قالب استراحتگاه ساحلی شهر سانیا رونمایی کرد.
این هتل به ارتفاع ۱۶۰ متر در جزیره هاینان در جنوب چین واقع شده و دارای باغهای معلق است که میهمانان میتوانند آن را تجربه کنند. همچنین ساختمان، دو هتل مجزا را در دل خود جای خواهد داد: هتل خلیج ریجنت سانیا و هتل خلیج ایندیگو سانیا.
این استراحتگاه استوایی که در سال ۲۰۲۶ افتتاح میشود و دارای یکی از بزرگترین استخرهای جهان و یک باغ آسمانی در ارتفاع ۷۵ متری از سطح زمین خواهد بود. شرکت معماری اولی شیرن به جای یک جفت برج جدا، دو هتل را در یک ساختار بزرگ ترکیب میکند تا بخشهای بزرگی از چشمانداز طبیعی دست نخورده باقی بماند.
اولی شیرن پیرامون ایده طراحی این هتل گفته است: «در این ایده به جای طراحی دو برج جدا از هم، هتلها بر روی هم چیده میشوند. در نتیجه، ردپای کوچکی از خود روی زمین بر جای خواهند گذاشت و آسیب کمتری به چشم انداز طبیعی وارد خواهند کرد. این ایده استراتژیک سبب میشود تا تودههای ترکیبی، از نظر ساختاری و زیست محیطی کارآمدتر باشند و حجم پروژه نیز همچون یک شبح نمادین در امتداد خط ساحلی سانیا به چشم آید. ما در این پروژه نهایت تلاش خود را بر آن داشتیم که با ادغام فضای سبز در سراسر حجم ساختمان، عملکردی مسئولانه و پایدار را از دیدگاه زیست محیطی در رابطه با کره زمین و طبیعت زیبای پیرامون پروژه ارائه دهیم.»
هتل مرکزی شهر سانیا، با شش بلوک به شکل منحنی به در انحنای خط ساحلی ساخته خواهد شد. بر روی هر بلوکها نیز گیاهانی کاشته خواهند شد که حس یک باغ آسمانی را در ذهن بیننده تداعی میکند.
اتاقهای مهمان دارای منظره دریا و تراس خصوصی خواهند بود. اتاق های منتخب به نام «ویلاهای افقی» نیز دارای استخرهای شنای خصوصی خود هستند که در داخل دهانههای عمودی ساختمان قرار میگیرند. همچنین یک استخر افقی با ۱۵۳ متر عرض در یک سازه کنسولی اجرا خواهد شد.
نماهای ساختمان شامل شبکههای شش ضلعی از بالکنها و راهروهای فرورفته است که با ایجاد سایه به کاهش نیازهای انرژی ساختمان کمک میکند. بازشوهای افقی تأثیر باد بر ساختار ساختمان را کاهش میدهد، در حالی که چیدمانهای داخلی برای تسهیل تهویه متقابل طراحی شدهاند.
اولی شیرن معمار و شهرساز اهل آلمان است. دفتر معماری او دارای شعبههایی در پکن، هنگکنگ، برلین و بانکوک است. او همچنین از سال ۲۰۱۰ استاد مدعو دانشگاه هنگکنگ است. بلوکهای انباشته، نماهای منحنی و باغهای آسمانی موضوعات رایج در میان طرحهای او هستند.
