حسین اسرافیلی شاعرآیینی درگفت وگو با هنرآنلاین با اعلام این مطلب گفت: اشعار ضعیف بسیاری به چشم می خورد و این ضعف پرداخت درهمه هنرهای ما موجود است.گرچه شعر دراین سال ها، حضور داشته و نسبت به سایر هنرها نقش خودش را بهتر بازی کرده است اما هنوز این ضعف درآن دیده می‌شود.

این شاعر آیینی که سال گذشته آخرین مجموعه شعرش باعنوان "پیشانی صبح" در مدح حضرت امام خمینی(ره) منتشرشد، درباره شعرهای منتشر نشده اش می گوید: مجموعه ای از شعرهای منتشرنشده ام که دربرگیرنده شعرهای ترکی هم است را آماده انتشاردارم؛ شعرهای این مجموعه موضوعی آزاد دارند و ویژگی مشترک این شعرها درکوتاه بودن آنهاست. این شعرها شباهتی نیز با هایکو دارند. این مجموعه، شکار لحظه‌هایی از اجتماع و طبیعت است و مضامینی حسی و عاطفی دارد.

اسرافیلی که یکی ازشاعران پر کار ادبیات جنگ نیز محسوب می شود، درباره فعالیت اش در این حوزه می گوید :وقتی به گذشته می‌نگرم و جریان انقلاب را می‌بینم احساس می‌کنم کم کار کرده‌ام. به جریان جنگ که نگاه می‌کنم نیز همین احساس را دارم و همچنین در مورد جریان ادبیات، احساسم بر این است که باید بیش از این‌ها کار می‌کردم.

او بهترین شعرهایی که در مدت شاعری اش سروده را شعرهایی می داند که پیش از بازگشت امام خمینی(ره) به ایران سروده است و شعرهای که پس از پیروزی انقلاب برای حضرت امام(ره) ،شهدا و ائمه سروده است. او از اشعاری چون " کاروانی همه بارش خورشید"، "بسته قامت به قامتش خورشید" و "می‌برم منزل به منزل چوب دار خویش را"، به عنوان درخشان ترین شعرهایش در این زمینه یاد می کند.

حسین اسرافیلی متولد سال 1330 تبریز است. او مرد جنگ است و سال هاست که شعرمی‌گوید که حاصل آن انتشار چندین دفترشعرشده است که از میان آنها می‌توان به دفترهای "شرحه شرحه آتش" ، "مثل آتش در دل سنگ"، "مردان آتش نهاد" و "آتش در گلو" ااشاره کرد. سال 1366 جزء شاعران برگزیده وزارت ارشاد بوده وهمچنین در سال 1378 به عنوان یکی ازشاعران برگزیده 20 سال انقلاب، انتخاب شده است.