فرهاد خسروی، مدرس و پژوهشگر پارچه های سنتی با تاکید بر نیاز جامعه امروز به شناختن این هنر باستانی در این باره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: پارچه های سنتی ایران دارای تقسیم بندی های متعدد هستند که عمده ترین آنها را می توان در پارچه های نفیس و غیر نفیس دانست.
وی در ادامه افزود: پارچه های نفیس باستانی نظیر زری بافی و ترمه به دلیل قیمت بالا قابلیت استفاده برای تمام اقشار جامعه را ندارد چرا که هر متر این نوع پارچه ها حداقل یک میلیون تومان تمام می شود از طرف دیگر مراکز تولید و عرضه اینگونه طرح ها بسیار کم و مختص به برخی از شهرهای کشور است به همین خاطر نوع سفارش و تهیه این نوع پارچه ها را تحت الشعاع قرار می دهد.
خسروی مشکل هنرمندان حوزه پارچه بافی سنتی را حاد خواند و بیان کرد: هنرمندانی که در این حوزه کار می کنند معمولا به دلیل بالا بودن قیمت ها مشتری های چندانی را نمی توانند جذب کنند و به این سبب بی رغبتی در عرصه تولید پارچه های سنتی گسترده شده است تا جایی که تنها چند کارگاه محدود زیر نظر میراث فرهنگی فعالیت می کنند که عمده کارهای آنها مربوط به تنها حفظ این حوزه است و به تولید در سطح جامعه نمی رسد.
این پژوهشگر حوزه پارچه های سنتی تاکید کرد: افرادی هستند که به صرف داشتن عشق به این حوزه فعالیت می کنند اما قطعا رفتن به روستاهای مختلف و شناسایی کارگاه ها با هزینه شخصی و فردی کار چندان آسانی ن یست و اغلب افراد به سختی می توانند مدت طولانی در این کار دوام بیاورند.
خسروی بیان کرد: مشکل یافتن مشتری در بخش پارچه های سنتی به حدی است که کارگاه ها و سرمایه گذاران در این بخش به سختی می توانند مقاومت کنند به همین خاطر نیاز به حمایت دولتی بیشتر احساس می شود چرا که در صورت سرمایه گذاری درست بازارهای خارجی گسترده ای را می توان در پیش رو داشت.
وی با اشاره به جذابیت لباس اقوام ایرانی گفت: کشور ما یک تنوع گسترده در حوزه پوشش سنتی را دارد به نحوی که یکی از دوستان من در ایتالیا اقدام به فروش لباس قشقایی می کند. این مساله نشاندهنده جذابیت پوشش اقوام ایرانی برای دیگر کشورهاست به این معنا که ما نیز می توانیم این پوشش را با ایدئولوژی های خود به دیگر کشورها صادر کنیم اما قطعا برای رسیدن به این مرحله نیازمند مدیریت مناسب و متخصص هستیم.
این پژوهشگر پارچه و لباس با اشاره به عدم استفاده طراحان از مقوله لباس سنتی اظهار کرد: وقتی در مدارس و دانشگاه ها پیشینه تاریخی و زیبایی های قومی و ملی لباس را معرفی نمی کنیم نمی توانیم انتظار داشته باشیم که از آنها استفاده شود چرا که استفاده از اقوام ایرانی در صدا و سیمای ایران تنها محدود به لهجه ها شده است که آن هم بیشتر دستمایه طنزها بوده در حالیکه صدا و سیما و رسانه های جمعی به راحتی می توانند این فرهنگ غنی را در بطن برنامه های خود بگنجانند.
خسروی ادامه داد: امروز به دلیل تغییر روند پوششی کشور یک زن ترکمن نمی تواند با لباس محلی خود وارد محل کار شود به همین خاطر پوشش در ابعاد گسترده تر نیز دچار تغییراتی شده است به نحوی که به سمت یکسویی و هضم فرهنگ های دیگر رفته ایم.
انتهای پیام/61