سرویس استان‌ها هنرآنلاین//

دستیابی به شعار "تئاتر برای همه" در حقیقت تحقق یک رویا است که رسیدن به آن آرزوی محالی نیست، به ویژه اینکه نمایش در ایران دارای ریشه های کهن است و عموم مردم با شیوه ها، آیین ها و خرده نمایش های ایرانی آشنا هستند.

بدیهی است که تئاتر ملی در هر کشوری بر اساس ریشه های فرهنگی، اعتقادی و اجتماعی آن شکل می گیرد و این که ما بخواهیم صرفا تئاتر به شیوه غربی را به عنوان تئاتر ملی به مخاطبان خود ارائه دهیم، تنها به فاصله گرفتن بیشتر آنها با سالن های نمایش دامن زده‌ایم.

این در حالی است که با شناخت ریشه ها و همت به تولید آثار نمایشی مبتنی بر فرهنگ بومی، ملی و ایرانی می توانیم با تماشاگر ایرانی بیشترین ارتباط را برقرار کنیم و به همین واسطه زمینه آشتی مخاطبان با تالارهای نمایشی را بیش از پیش فراهم کنیم.

در مسیر تحقق شعار "تئاتر برای همه" سرفصل‌هایی را می توان مدنظر قرار داد.

1/ نمایش به عنوان یک کالای فرهنگی جریان‌ساز باید در سبد فرهنگی خانواده ها جا داشته باشد، اما فاصله گرفتن تولیدات نمایشی داخل از داشته های فرهنگی ما و شانه زدن به تئاتر غربی باعث شده نمایش‌ ایرانی جایگاه درخور خود را لااقل در میان مخاطب عام تا حدی از دست بدهد.

2/ با حمایت از هنرمندان خلاق می توان به تولید و اجرای مستمر نمایش های آیینی، سنتی و مورد اقبال مخاطبان در طول سال پرداخت. با استفاده از جذابیت های این گونه نمایشی زمینه آشتی مخاطبان با سالن های نمایشی کشور فراهم می شود.

3/ ریشه های تئاتر ملی ایران از نمایش های آیینی و سنت‌های نمایشی تغذیه می‌کند. به دلیل ظرفیت بالای داستانی و جذابیت‌های روایی این آثار می توان با همت عالی و عزم جدی گام های بزرگی برای گسترش تئاتر آیینی و سنتی در کشور برداشت.

4/ سرمایه گذاری بر روند تولید این دست از آثار می تواند بار دیگر شور و حال گذشته را در عرصه تئاتر حرفه ای کشور زنده کند. این نکته نباید فراموش شود که گسترش مخاطبان هنر نمایش با تلاش برای احیای هویت نمایش ایرانی تحقق می یابد.

5/ نمایش به دلیل زنده بودن و جنس ارتباط پذیری بالای خود لازم است که در روایت داستان ها و قصه های خود تاکید بیشتری بر زندگی فرهنگی و آداب و رسوم منطبق با جامعه ایرانی داشته باشد تا بار دیگر بتواند شاهد اقبال عمومی و گسترده تمامی طیف های جامعه از آثار تئاتری باشد.

6/ دستیابی به شعار تئاتر برای همه با توسعه نمایش های آیینی و سنتی رشد بیشتری به خود می گیرد و این جز در سایه کار کارشناسانه و برنامه ریزی شده جهت تولید آثار نمایش آیینی و تلاش برای جلب اقبال مخاطبان میسر نمی‌شود.

مردم این سرزمین همواره یاری‌گر هنر نمایش و هنرمندان آن بوده‌اند. با اتکا به این موضوع، همچنین پیشینه غنی سنت‌های نمایشی کشور بار دیگر می توان تئاتر ملی را در کشور و عرصه بین المللی بیش از پیش مطرح کرد.