رئیس پژوهشکده عفاف با تاکید بر پیشگیری از اقدامات عجولانه در حوزه پوشش بانوان گفت: متاسفانه در نبود فرهنگسازی بار اصلی بر دوش نیروی انتظامی گذاشته شده است که این ارگان نیز به نوعی یک نگاه ناموفق بر مقوله حجاب و عفاف داشته است.

وی در ادامه افزود: حجاب و عفاف تنها به مساله پوشش مربوط نمی شود چرا که در اغلب موارد فشار بر روی این مساله بازخورد نامناسبی در جامعه نشان داده تا جایی که پوشش های گذشته با موردهای نامناسبتر در جامعه تعویض شده است.

سمائی ضمن اظهار نگرانی از اقدامات غیر کارشناسانه اظهار کرد: در بحث حجاب و عفاف باید مقوله های گوناگونی را از نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار داد چرا که نگاه به این مقوله منظومه محور و متصل است در واقع وقتی در جامعه عفت شکم و چشم مورد توجه قرار نمی گیرد، نمی توان از جوان انتظار رعایت پوشش و درک مساله حجاب و عفاف را داشت.

رئیس پژوهشکده عفاف در پاسخ به این سوال که مساله عفت شکم چیست گفت: در نظام بانکداری ربا محور که اغلب لقمه های حلال و حرام دچار شبهه شده است نمی توان بر روی مساله پوشش با این قاطعیت و به صورت سلبی برخورد کرد چرا که این حوزه کاملا متصل و منظومه محور است.

سمائی، بسترسازی برای حل معضلات مربوط به حجاب و عفاف را لازم دانست و بیان کرد: یک برخورد منطقی و منظومه مدار در حوزه پوشش بانوان ضروری است در غیر اینصورت بازخوردهای نامناسبی در جامعه شکل خواهد گرفت.

وی در پاسخ به این سوال که وظیفه پژوهشکده عفاف در این میان چیست اعلام کرد: پژوهشکده حجاب و عفاف نهادی است که موظف به طرح استراتژی و برنامه های مربوط به این حوزه است اما این نهاد نظارتی نیست در واقع پژوهشکده نقش مستشاری و مشاور را برای ارگان های موظف در این عرصه دارد.

رئیس پژوهشکده عفاف خاطر نشان کرد: در این پژوهشکده بر اساس استنباط آماری توسط متخصصان روانشناس و جامعه شناس مقوله عرف و هنجار مبتنی بر یک آمایش میدانی بررسی می شود.

سمائی در پاسخ به این سوال که کدام یک از ارگان های موظف در حوزه حجاب و عفاف فعال یا کند بوده اند گفت: نمی توان به این راحتی به قضاوت در این باره پرداخت اما به نظر می رسد که علی رغم تلاش های شدیدی که در این حوزه در حال شکل گیری است متاسفانه این نگرانی وجود دارد که نهاده و ارگان ها از بحث شرعی و اسلامی کار دور و به ورطه کارهای سلیقه ای نزدیک شوند.

وی افزود: نگاه برخی از نهادها و ارگان ها تنها سنتی و بومی است به طوری که استفاده از طرح های اسلیمی را دلیل بر قابل قبول بودن طرح ها می دانند در حالیکه باید در مورد مبتلا شدن به قشری گری به این نهادها هشدار داد چرا که نباید حد و حدود فدای مقبولیت شود.

انتهای پیام/61