به گزارش هنرآنلاین، کنیز از آن دسته افرادی است که معمولا "هنرمندان خود آموخته" نامیده میشوند. اما ممکن است واژه خود آموخته حداقل برای کنیز زیاد صدق نکند.
وی از جمله افرادی است که با ذوق هستند و بسیار مستعد، و اگر راهنمائی شوند می توانند راهشان را پیدا کنند و پس از مدتی میتوانند به تنهایی کار کنند. شیوه نقاشی و طراحی این نوع افراد مرتبط با فضای کودکی آنها است و می توان آن را هنر فطری محسوب کرد. همه ما این شیوه را در کودکی کم و بیش میدانیم و با دوره بلوغ و عقلانی آن را از دست میدهیم.
کنیز در رنگگذاری از واقعیت پیروی نمیکند. او بسیاری از مردمک چشمها را سبز میکشد. او برای قلمگیری الزاما رنگ تیره استفاده نمیکند. مثلا برای قلمگیری یک پرنده آبی رنگ قرمز روشن را به کار میبرد. اینها مواردی هستند که ما را به فکر می اندازند یاد بگیریم که رنگها را در در دنیای درونیمان جستجو کنیم و به آنچه که در طبیعت پیرامون دیده می شود اکتفا نکنیم.
ابعاد مفهومی و اجتماعی فضایی که در خانه کنیز ایجاد شده است شاید مهم تر از خود نقاشیها باشد. از زمان شروع و تا به حال انگیزه کنیز برای نقاشی تامین درآمد خانواده بوده است.
آنها یک خانواده بیست نفری را تشکیل میدهند. کنیز هنوز با ناملایمات زندگی دست و پنجه نرم می کند. کنیز هنوز کنیز است. برای همه. او چندان اعتراض ندارد که کنیز است و همیشه خنده بر لب دارد.
روی آوردن این هنرمند بومی به نقاشی در اثر پیشنهاد احمد نادعلیان، هنرمند برجسته هنرمحیطی کشور ازحدود 2 سال قبل آغاز میشود. نادعلیان به او پیشنهاد میکند که داستان زندگیش را مصور کند و کنیز هم استقبال میکند.
این تصویر یکی از زوایای زندگی او را نشان میدهد. در تصویر کنیز را در کنار برادری که پس از تزریق اشتباه از ناحیه پا فلج شده و سه خواهرش و یکی دیگراز خواهرانش که از دنیا رفته است میبینیم.
کنیز تا چند سال قبل اصلا قلم مو بهدست نگرفته بوده است. نگاه درونی و بدوی کنیز دوست داشتنی است. اکنون کنیز گاهی اوقات به تنهایی و به طور مستقل هم نقاشی میکند.
این هم نقاشی دیگری است که در آن در سمت راست بالا احمد نادعلیان در حال نقاشی کردن چهره کنیز نقاشی شده و در کنارش آهویی که همراهش بوده هم دیده میشود. سمت راست پائین حسن دریاپیما همسر کنیز و قلعه پرتقالیها نقاشی شده است. در سمت چپ پائین هم حامد کریمی پور نقاشی شده که فیلم مستندی از زنگی کنیز ساخته است.
این هنرمند بومی همیشه موضوعات اطرافش را نقاشی میکند. از خانواده و آشنایان تا طبیعت و محیطی که در آن به دنیا آمده و رشد کرده است. شاید آنچه که نقاشیهای او را تا به این حد دلنشین و سرشار از لطف کرده همین صداقت او در پرداختن به مضمون هایی است که او آنها را با تمام وجود میشناسد. مضامینی که در حقیقت تمام زندگی و تمام احساسات خالصانه اش را تشکیل میدهند.
انتهای پیام