مانی میرصادقی، مستندساز سینمای کشورمان، که این روزها مشغول ساخت مستند "ژرفا" با موضوع آموزش حفاظت از محیط زیست به کودکان و نوجوانان برای شبکه دو سیما است، در گفتگو با هنرآنلاین، درباره اهمیت نمایش فیلم‌های مستند آموزشی برای افزایش آگاهی عمومی در مواجه با بلایای طبیعی، گفت: متاسفانه برخلاف کشورهای دنیای که در این زمینه تجربه‌های موفقی داشتند، متاسفانه در کشور ما از این مقوله و به طور کلی از مقوله مدیا آنطور که باید و لازم است و به نحوه صحیحی استفاده نمی‌شود.

وی با اشاره به استفاده کشورهای پیشرفته از فیلم و به طور کلی بهره‌گیری از پدیده مدیا برای آموزش و افزایش آگاهی جوامع مختلف شهری و روستایی، به ویژه در خصوص رعایت نکات ایمنی هنگام مواجه با بلایای طبیعی، افزود: متاسفانه در کشور ما با توجه به اینکه جزو کشورهایی هستیم که روی خط زلزله قرار دارد و اصولا حوادث و بلایای طبیعی زیادی در کشورمان روی می‌دهد به این مقوله تا امروز توجه لازم نشده است.

وی ادامه داد: سینمای ما و فیلمسازان مستند ما این پتانسیل را دارند تا فیلم‌هایی بسازند که به راحتی بتوان در سطح جهانی مطرح کرد. اما در این رابطه باید حمایت بیشتری از سوی مسئولان فرهنگی و هنری صورت پذیرد، چراکه فیلمسازان مستند و فیلم‌های کوتاه به تنهایی هیچ وقت و در هیچ جای دنیا این توانایی را ندارند تا برای یک جامعه فرهنگسازی کنند.

این مستندساز موفق سینما با اشاره به استفاده کشور ژاپن از مقوله مدیا برای آموزش نکات ایمنی و فرهنگ‌سازی عمومی برای زمان‌های وقوع زلزله، خاطر نشان کرد: اگر مشاهده می‌کنیم که در ژاپن صدمات و آسیب‌های ناشی وقوع زلزله‌های با ریشتر بالا به کمترین میزان ممکن رسیده است، علاوه بر نوع ساخت و ساز ساختمان‌ها، نتیجه فرهنگ‌سازی عمومی به صورت صحیح و نهادینه از سنین کودکی به تمام ژاپنی‌ها است که در این بین نمایش فیلم‌های مستند و کوتاه داستانی جایگاه ویژه‌ای داشته و دارد.

وی تصریح کرد: اگر این آموزش‌ها در ژاپن نبود به تایید کارشناسان تعداد کشته شدگان سونامی چندی پیش در این کشور قطعا چند برابر بود.

میرصادقی در پایان درباره ویژگی فیلم‌هایی که می‌خواهند تصویگر فجایع حادثه‌هایی مانند زلزله باشند، گفت: مهم این است که عمق فاجعه به بهترین و هنری ترین شکل نشان داده شود ولی چیزی که به شدت باید از آن پرهیز کرد پدیده‌ای است که بعضا شاهیدم که بعضی فیلمسازها از آن بهره می‌گیرند و آن تصویر غلوآمیز از فقر احتمالی افرادی است که دچار حادثه شده اند که به نظر من حتی برای جلب نظر هم واقعیت بهتر از هرچیز دیگر است.