حسن غفاری هنرمند عکاس در گفتگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین درباره حضور عکاسان خبری و مستند که در حال حاضر در آذربایجان حضور دارند تا به ثبت لحظات دردناک و بحرانی پس از زلزله در این منطقه بپردازند گفت: واقعیت این است که عکاسان حرفهای که امروز در صحنه حادثه زلزله وجود دارند آنجا هستند تا به دیگران عمق فاجعه را نشان دهند و دیگران را وادار به واکنش کنند. در حادثهای مانند زلزله قاعدتا همه مردم نمیتوانند به محل وقوع حادثه مراجعه کنند و این کار یک خبرنگار و عکاس است که با مخابره اخبار و تصاویر ما را از عمق حادثه باخبر کند. این اطلاع رسانی به نوعی مخاطب را متاثر کرده و به چارهاندیشی در این زمینه وادار میکند.
وی ادامه داد: حضور این افراد در چنین شرایطی بسیار ازشمند است و میطلبد که نیروهای نظامی و نیروهای خودجوش مردمی با ارائه مدارک به این افراد در جهت اطلاع رسانی کمک کنند، چرا که کمک اصلی را این عکاسان انجام میدهند.
غفاری با اشاره به عدم امنیت برای "عکاسان بحران" اظهار کرد: برای یک عکاس در درجه اول امنیت کار بسیار لازم و مقدم است، چرا که بسیار آسیب پذیر و در خطر هستند. بودن در آن فضا عکاس را متاثر میکند و خود را مسئول و پاسخگو نسبت به اندیشه، اتفاق و جریان میداند و هرگونه کم توجهی و بی احتیاطی شرایطی را فراهم میکند که آثار این عکاس تاثیر گذار نباشد.
در واقع باید گفت: این نوع از عکاسی آدمهای حرفهای را میطلبد و ما آدمهای توانمند در این شرایط بسیار داریم چرا که ما بلایای طبیعی مثل زلزله رودبار، بم را پشت سر گذاشتیم و شاید همین عکاسان ما را با تجربه کرده باشد و حتی عکاسان ما بارها به سفرهای خارجی در کشورهای همجوار رفتهاند و لحظاتی را ثبت کردهاند که تاثیر گذاری فراوانی به همراه داشتهاند.
غفاری تصریح کرد: وقتی یک اتفاق و مصیبت جمعی بوجود میآید فارغ از مسائل قومی، قبیلهای، مکانی و جغرافیایی و نژادی میشود و آدمها اینجا مفهوم مفید بودن را درک میکنند. این اطلاع رسانی برعهده عکاسان است و نقش بزرگی دارند. واقعا در این مورد کارشان ستودنی است و برای این حرکتهای جمعی انسان دوستانه مایه افتخار هستند.
وی ادامه داد: این روزها خبرگزاریها در کنار پوشش اخبار دیگر خود به یمن حضور عکاسان و خبرنگاران خود دراین عرصه خبر رسانی میکنند اما هستند نشریاتی که نه تنها پوششی در این زمینه ندارند بلکه به جای آن اخبار خارجی را پوشش میدهند که بسیار شرم آور است.
غفاری در پایان خاطر نشان کرد: من عکاس شرایط بحرانی نیستم . من یا قبل از این اتفاقات وارد این فضا شدهام و یا بعد از آن وارد میشوم و دوست دارم زندگی آدمهایی را که متاثر از این فضا هستند ببینم و تغییرات زندگی و فرهنگشان را به ثبت برسانم.
انتهای پیام/32/31