نسرین خرمی، دانشجوی رشته طراحی لباس درباره شرایط آموزشی در حوزه پوشاک به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: به جرات می توان گفت که میزان دروس قابل استفاده در حوزه مد و لباس کمتر از 50 درصد است به نحوی که به اغلب مهارت های لازم پرداخته نمی شود و یا به صورت نظری و گذرا به آن پرداخته می شود به نحوی که چنانچه دانشجو بر اساس پشتکار خود به دنبال پر کردن این فضای خالی نباشد عملا دچار مشکل خواهد شد.
وی در ادامه افزود: در مورد دروسی نظیر دوخت و طراحی الگو، ساعات کمی برای آموزش در نظر گرفته شده است که در همان ساعات نیز تعداد بالای دانشجویان و کم بودن اساتید و امکانات باعث می شود که بهره برداری کافی صورت نگیرد.
این طراح لباس تاکید کرد: به نظر می رسد تغییر رویه در آموزش برای آموزشگاه ها و هنرجویان آن راحت تر باشد چرا که این مراکز خصوصی هستند و با شهریه بالاتر و امکانات بهتری فعالیت می کنند به همین خاطر هنرجو راحت تر می تواند در مورد کیفیت آموزش اظهار نظر کند در حالیکه در بخش دانشگاهی حتی اساتید نیز به خاطر سیستم بسته قابلیت ایجاد تغییر را ندارند ضمن اینکه برخی از همین اساتید نیز قابلیت آموزش را ندارند و کسی به دنبال افزایش اطلاعات و به روز کردن سرفصل دروس در این میانه نیست.
خرمی با اشاره به حجم بالای دروس عملی ارائه شده در یک ترم گفت: با توجه به اینکه اغلب دروس رشته طراحی لباس عملی هستند ارائه تعداد بالای دروس در طول یک ترم با توجه به امکانات و تعداد اساتید از جمله مسائلی است که بر کیفیت تاثیر گذار است.
وی افزود: تفاوت سیستم آموزشی در دانشگاه ها و آموزشگاه ها به حدی است که وقتی فارغ التحصیلان و هنرجویان در کنار یکدیگر قرار می گیرند این تفاوت را می توان در پایه های آموزش و آموخته های طرفین، نوع برداشت ها و طرح ها به وضوح دید.
این طراح لباس تاکید کرد: طراحی لباس رشته ای است که بسیار نیاز پشتکار و علاقه و انگیزه در آن احساس می شود اما متاسفانه شرایط نا به سامان آموزش به نحوی است که حتی برای بازار کار این افراد هیچ برنامه ریزی را انجام نداده است و عملا پس از فارغ التحصیلی دانشجو باید به دوره کارورزی یا پادویی در تولیدی ها فکر کند که این اصلا درست نیست و به صورت مستقیم بر عملکرد افراد تاثیر می گذارد.
خرمی نبود درس بازاریابی و شناخت مخاطب را مشکل دانست و بیان کرد: نیاز به شناخت بازار و بازاریابی اصل مهمی در رشته طراحی لباس است که در کنار دروسی نظیر روانشناسی و صد البته کارورزی به آن توجه نشده است و مسئولین تنها با ارائه برخی از مسائل جزئی از کنار آن گذشته اند.
وی افزود: قرار است که مقطع کارشناسی ارشد رشته طراحی لباس در دانشگاه ها راه اندازی شود اما با توجه به کیفیت پایین آموزش در مقطع کارشناسی به نظر نمی رسد که کسی حاضر به ادامه تحصیل در این رشته شود چرا که هنوز دستوری برای پیشبرد اهداف مقطع کارشناسی مشخص نشده است.
خرمی با تاکید بر اینکه برخی از دروس و گرایشات ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند، اظهار کرد: گرایش هایی نظیر طراحی پارچه و طراحی لباس ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند چرا که یک طراح لباس بدون داشتن آگاهی از طراحی پارچه نمی تواند کار خوبی ارائه دهد ضمن اینکه با آگاهی از طراحی پارچه قطعا یک طراح می تواند فراتر از نمونه های موجود در بازار حرکت کند و تنوع بیشتری را به دست آورد در غیر اینصورت بسیاری از طرح ها عقیم می مانند.
وی بیان کرد:رنگ شناسی و اشکال بصری دروس مشترک کلیه رشته های هنری هستند که برای رشته ای نظیر طراحی لباس نقشی اساسی دارند و باید به صورت تخصصی تر و آنهم نه صرفا نظری به آن پرداخت.
این طراح لباس گفت: برگزار ی ورک شاپ های مربوط به این رشته بسیار محدود است اما به طور حتم گسترش این کارگاه ها اتفاق بسیار خوبی است.
خرمی شاخه ای شدن این رشته در مقطع کنکور را نادرست خواند و گفت: برای تعیین گرایشاتی نظیر طراحی پارچه و یا طراحی لباس تئاتر و سینما باید به دانشجو فرصت داد تا بتواند این رشته و سپس استعدادهای خود را بیابد و انتخاب گرایش در ترم های اول و دوم کاملا خطاست.
انتهای پیام/61