سرویس سینما و تلویزیون هنرآنلاین//

اکران فیلم‌های خارجی قابل پخش در کشور ما می‌تواند یک راهکار بسیار مناسب و قابل قبول برای علاقمندان به سینما برای آشتی دوباره با سالن های سینما باشد. این اتفاق هر زمان که بیفتد، خوب است به شرطی که فیلم مناسب در زمان مناسبی اکران شود. طرح اکران فیلم‌های خارجی در سینماها بسیار خوب محسوب می شود، اما متاسفانه فیلم های مناسبی برای اکران انتخاب نشده است.

سالن های سینمای کشور همواره در طول چند دوره زمانی بدون مخاطب یا با کاهش جدی و شدید مخاطب مواجه می شوند. ماه‌های محرم، رمضان، هفته پایانی اسفند ماه و گاه فروردین، خرداد ماه که فصل امتحانات است و ... شرایطی را فراهم می آورد که مردم کمتر سینما می‌روند و به همین خاطر آثار روی پرده خوب و کامل دیده نمی شوند و این موضوع همواره مورد اعتراض سینماگران و سرمایه‌گذاران قرار داشته است.

طی چند سال گذشته متولیان فرهنگی برای برخی از مناسبت ها چاره اندیشی‌هایی کرده اند. یکی از این تدبیرها برای ماه مبارک رمضان، فروش بلیت نیم بها پس از افطار است که می تواند راه بسیار خوبی برای جذب مخاطب باشد. مخاطبی که به هر حال در ماه رمضان به دلیل تعطیلی زودتر از موعد اداره ها شاید مجالی برای تماشای آثار سینمایی به دست بیاورند.

طرح دیگری که این روزها از آن رونمایی شد، اکران فیلم های سینمایی خارجی است. البته بدون شک در این زمان که فضای شهر و کشور روحانی می شود و مردم به مسایل معنوی توجه بیشتری دارند و به رعایت آن تمایل بیشتری نشان می دهند، باید فیلم های خارجی نیز با توجه به همین فضا انتخاب شود تا هم مخاطبان مومن و روزه دار بتواند بهره بیشتری از این ماه ببرند و هم فیلم تاثیرگذاری بهتر و بیشتری روی آنها داشته باشد، اما نگاهی گذرا و سطحی به فیلم های خارجی که قرار است در ماه مبارک رمضان روی پرده سینماها بروند، نشان می دهد که این انتخاب چندان هم صحیح نبوده است.

در این طرح که از 28 تیرماه امسال آغاز شده و تا 17 مردادماه ادامه خواهد داشت، هفت فیلم سینمایی خارجی در سینماهای آزادی، فرهنگ، برج میلاد، پردیس ملت و شکوفه شهر تهران و سینماهای سپاهان و ساحل شهر اصفهان به نمایش درمی‌آید.

فیلم‌های سینمایی‌ "درخت زندگی" ساخته ترنس مالیک، "پسرکی با دوچرخه" ساخته جان پیر داردن و لوک داردن، "عقاب" ساخته کوین مک دونالد، "جرم هنری" ساخته مالکوم ون وایلی، "ما یک پاپ داریم" ساخته نانی مورتی، "النا" ساخته آندری زویاگنیتسف و "اسب تورین" ساخته بلاتار بر پرده خواهند رفت. پس از پایان جشنواره و از روز 22 مردادماه اکران عمومی فیلم سینمایی "انسان‌های آزاد" به کارگردانی مه‌مت تانریسور محصول ترکیه نیز آغاز می‌شود.

فیلم "درخت زندگی" جایزه نخل طلای کن را برده است و "ما یک پاپ داریم" با آنکه از فضایی به نسبت طنزگونه برخوردار است و برخی از مناسبات کلیسایی را به شوخی می گیرد، جوایزی نیز نصیب خود کرده است. اما این دو فیلم به خصوص "درخت زندگی" فضایی کاملا" کلیسایی با خواندن جملاتی از کتاب مقدس و ارایه آموزه های مسیحی دارد.

دیگر اینکه "درخت جان" فیلمی مستند - داستانی است. یعنی با آنکه قصه ای کلی و روایت‌گرانه دارد، اما فضا آن شبیه آثار جریان سیال ذهن است که مخاطب عام کمتر می تواند با چنین اثری ارتباط برقرار کند. در صورتی که مخاطبی نیز بتواند این ارتباط را برقرار نماید، آنچه به جهت معنوی نصیبش می شود، به هیچ وجه با فضای ذهنی و فرهنگ ایرانی همخوانی چندانی ندارد.

دیگر فیلم این فهرست "اسب تورین" اثر به شدت انتزاعی و خاص پسند با فضایی کسل کننده که حتی طرفداران و دوستداران این نوع فیلم ها را نیز خسته می کند. سکانس پلان هایی طولانی، فضایی آرام و سرد و تکراری که در آن نه از معنویت می توان سراغی گرفت نه از آموزه های دینی و نه حتی انتقال حسی آرام بخش که بتواند مخاطب را در انجام سایر اعمال دینی اش کمک کند! انتخاب چنین آثاری هیچ کمکی نمی تواند به جذب انبوه مخاطبان کند.

زمانی عزت الله انتظامی پیشنهاد کرده بود در ماه محرم به جای بستن سینماها فیلم هایی به نمایش در بیایند که با حال و هوای این ماه هماهنگی دارند. وی در آن زمان "روز واقعه" را پیشنهاد کرده بود. که البته پیشنهاد خوب و درستی نیز محسوب می شود. چون تلویزیون بر اساس همین الگو سال ها است هنگام فرا رسیدن مناسبت های اسلامی و ملی اقدام به پخش فیلم هایی با توجه به همین فضا می‌کند که گاه برخی از این آثار بارها و بارها پخش شده اند، اما مخاطبان را در سطح قابل قبولی جذب می کند.

شاید در چنین مواقعی بد نباشد که مدیران سینمایی با مدیران تلویزیون مشورتی انجام دهند و از تجربه آنها طی این سه دهه بهره‌مند شوند. هر چه باشد تلویزیون هر روز بیش از 5 فیلم از شبکه های مختلف خود در طول شبانه روز پخش می کند که بسیاری از آنها نیز خارجی هستند. بنابراین مدیران تلویزیون در این بخش می توانند مشاوران خوبی باشد. اگر هم مدیران سینما هیچ تمایل یا اعتقادی به چنین مشورتی نداشته باشند، بهتر است با کارشناسان سینمایی و فعالان عرصه روانشناسی مشورت داشته باشند تا فهرست بهتری از فیلم های خارجی در اختیار آنها قرار بدهد که مناسب اکران در ماه مبارک رمضان باشد. چون بدون شک مدیران سینمایی قصد ندارند فقط کارنامه فعالیت های خود را پر کنند و در اندیشه خدمت به سینما و آشتی دادن هر چه بهتر و بیشتر مخاطبان سینما در کشور هستند.

مازیار شیبانی‌فر