مهتاب شریفیان طراح و مدرس دانشگاه درباره نحوه استفاده از طرح های ایرانی در پارچه و لباس داخلی به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: استفاده از نقوشی که در معماری ها و نگاره های اسلامی- ایرانی ما موجود است می تواند طرح های مفید و زیبایی را در تولید لباس های روزمره کشور ایجاد کند اما استفاده به عینه از لباس های محلی چنین ویژگی را ندارد.

وی ادامه داد: لباس های محلی ایران سرشار از زیبایی و ذوق و هنر ایرانی است ضمن اینکه از تمامی ویژگی های اسلامی نیز برخوردار است اما نمی توان انتظار داشت که همان لباس به جز در مناطق خاص قابلیت استفاده را در بین اقشار مختلف داشته باشد.

مدرس دانشگاه پیام نور تصریح کرد: پژوهش درباره نقوش و طرح های ایرانی موجود در لباس های سنتی می تواند سبب شود که لباس هایی با ویژگی های این نوع آثار وارد بازار شود که هم کاربردی است و هم هویت تاریخی خود را حفظ کرده است.

شریفیان درباره پارچه های موجود در بازار اظهار کرد: نقوشی که بر روی پارچه های وارداتی وجود دارد عمدتا به صورت بین المللی هستند که قابلیت استفاده در چارچوب های ایرانی را نیز دارند چرا که به نظر من بیشترین مانور طراحی بر روی برش و نوع الگوی کار است.

وی با اظهار ناراحتی از تعطیلی نساجی های داخلی بیان کرد: متاسفانه نساجی های ایران طی دهه اخیر با مشکلات اقتصادی رو به رو شدند که منجر به تعطیلی بخش عمده ای از این صنعت کاربردی در کشور شد که تا امروز نیز ظاهرا اقدامی برای تاسیس و راه اندازی مجدد این بخش انجام نشده است.

این طراح لباس افزود: جدای از مسائل فرهنگی لباس زن و مرد ایرانی حتی در نقوش قدیمی نیز هرگز خالی از حیا و دارای عدم پوشیدگی نبوده است به همین خاطر نمی توانیم فرهنگ خود را با پوشش های نامناسب هماهنگ کنیم بلکه باید از ویژگی های لباس مناطق مختلف کشور چون کردستان، لرستان، ترکمن ها و غیره بهره مند شویم ضمن اینکه در زمینه واردات و قاچاق محصولات مربوط به حوزه پوشش نیز تمهیداتی را در نظر داشته باشیم تا کمتر شاهد واردات طرح لباس های اروپایی و رسیدن به تولید انبوه اینگونه محصولات باشیم.

انتهای پیام/61