سرویس مد و لباس هنرآنلاین: نوید فرید، حدود 15 سال است که در عرصه مد و لباس به ویژه در حیطه تبلیغات فعالیت می‌کند چرا که تبلیغات را از مهمترین بخش‌های صنایع و حرفه‌های مختلف دانسته و معتقد است اگر در هر صنعت و حرفه‌ای تبلیغات وجود نداشته باشد، تفکر و ایده‌های آن صنعت و حرفه دیده نمی‌شود.

گفت‌وگوی هنرآنلاین با نوید فرید را در ادامه بخوانید:

آقای فرید از چه زمانی وارد حوزه مد و لباس شدید و فعالیت‌تان بیشتر مربوط چه بخشی از حوزه مد و لباس است؟

من تقریباً 15-16 سال است که در حوزه مد و لباس فعالیت می‌کنم. رشته تحصیلی من در زمینه IT بوده که مرتبط با حوزه طراحی لباس و ابعاد مختلف عرصه مد نیست، اما سعی کردم در کنار تحصیل در رشته IT، دوره‌های آزاد و مکمل طراحی را بگذرانم چون علاقه‌ام بیشتر در این حوزه بود. بنابراین زمانی که در حوزه IT تحصیل و فعالیت می‌کردم هم فاصله زیادی با صنعت مد و لباس نداشتم چون تمرکز و تحقیقم در حوزه طراحی لباس بود و دانسته‌هایم در زمینه IT را هم در همین زمینه به کار می‌گرفتم. زمینه اصلی فعالیت‌هایم در حوزه تبلیغات مد و لباس بوده است و تبلیغات را از مهمترین بخش‌های صنایع و حرفه‌های مختلف می‌دانم. معتقدم اگر در هر صنعت و حرفه‌ای تبلیغات وجود نداشته باشد، تفکر و ایده‌های آن صنعت و حرفه دیده نمی‌شود و در تولید مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. به همین خاطر من به بخش تبلیغات اهمیت زیادی می‌دهم و بیشتر در حوزه تبلیغات مد و لباس فعالیت دارم.

فعالیت‌های تبلیغاتی حوزه مد و لباس را به چه صورتی انجام می‌دهد و برای افزایش دانش خودتان در این زمینه چقدر برندهای خارجی را رصد کرده‌اید؟

در این سال‌ها پیوسته سعی کرده‌ام به روز باشم و تمام اخبار و اطلاعات این حوزه را به کار بگیرم تا بتوانم در آن روال‌سازی و جریان‌سازی به وجود بیاورم. همیشه در حال مطالعه بوده‌ام و زمان‌هایی که فعالیت اجرایی نداشته‌ام هم سعی کرده‌ام با مطالعه بیشتر خودم را به روز نگه دارم و از فضای  طراحی و مدلینگ دور نشوم.

نوید فرید

ارزیابی‌تان از سیر تحولی برندینگ و تبلیغات حوزه مد و لباس در یک دهه اخیر چگونه است؟

به طور کلی حوزه مد و لباس تنها مانده و آن‌طور که بایسته و شایسته است، دیده نشد و حمایتی در این زمینه وجود ندارد. روند تبلیغاتی مد و لباس در ایران خیلی آهسته است و با سرعت لاک‌پشتی حرکت می‌کند. حدوداً 10-12 سال پیش یک سری برند‌ها در ایران با تجربه و سرمایه شخصی خودشان پیشرفت کردند که معمولاً از آدم‌هایی استفاده می‌کردند که تجربیات و مطالعاتی در خارج از کشور داشتند. اتاق فکر آن برندها را افرادی تشکیل می‌داد که نیم‌نگاهی به اتفاقات روز صنعت مد و لباس در دنیا داشتند و در این زمینه مطالعه می‌کردند. آن برندها هنوز هم حضور پررنگ دارند که دلیلش مشخص و طبیعی به نظر می‌رسد. آن‌ها آغازکننده این مسیر بودند و در طول این مدت از افرادی استفاده کردند که دانش‌محور بودند و از دانش روز استفاده می‌کردند. این روند ادامه پیدا کرد و از وقتی که دولت متولی این صنعت شد، سرعت پیشرفت برندها بیشتر شد یا حداقل این‌که این عزم در دولت وجود دارد که سرعت پیشرفت برندینگ بیشتر شود. همه دارند به نوعی تلاش و رایزنی می‌کنند تا این اتفاق بیفتد ولی باز هم سرعت ما آهسته است و ما با استانداردهای لازم و شکوفایی فاصله زیادی داریم. ما هنوز در زمینه پارچه، ماشین‌ آلات، طراحی و تولید ضعف داریم. اکثر مجموعه‌هایی که وجود دارد، یک طرحی که خیلی مورد استقبال قرار گرفته را کپی می‌کنند یا شبیه به آن را به تولید انبوه می‌رسانند و در اختیار مخاطب قرار می‌دهند. در زمینه تبلیغات هم مشکل داریم که اگر بخواهیم به شرایط استاندارد نزدیک شویم، همه این مشکلات را باید رفع کنیم.  

برای این‌که عرصه مد و لباس به سطح جهانی نزدیک‌تر شود، دولت، بخش‌ خصوصی و مردم چه وظایفی بر عهده دارند و نقش کدام یک پررنگ‌تر است؟

مطمئناً همه بخش‌ها اهمیت دارند و باید عزم خودشان را برای پیشرفت این عرصه انجام بدهند ولی فکر می‌کنم در نهایت مهمترین اصل موفقیت ما این است که مدیران بالایی ما انگیزه موفقیت در این عرصه را داشته باشند. الآن هیچ موضعی در مورد این‌که از طراحان ایرانی استفاده شود و طرح‌های ایرانی کم کم جای طرح‌ها و لباس‌های را غربی بگیرند وجود ندارد که دلیلش را باید در حلقه‌های بالاتر جست. مردم وقتی محصول با کیفیت با قیمت مناسب به دست‌شان برسد، صد درصد از آن استفاده می‌کنند. ما خودمان در عرصه‌های مختلفی همچون فرش‌بافی در دنیا برند هستیم و کارهای خوبی ارائه کرده‌ایم. بعید می‌دانم کسی فرش ایرانی را رها کند و فرش آلمانی بخرد چون طراحان و تولیدکنندگان حوزه فرش در ایران حرفی برای گفتن دارند. در این سال‌ها حضور دولت و کارگروه ساماندهی مد و لباس در این صنعت کارساز بوده ودر طرح‌ها تنوع ایجاد کرده ولی همانطور که گفتم سرعت این پیشرفت آهسته است و باید تسریع شود. بیشتر بار این مسئولیت روی شانه عوامل و دست‌اندرکاران دولتی است ولی بخش خصوصی، خود هنرمندان و مردم به عنوان مصرف‌کننده‌های نهایی هم در این زمینه مسئول هستند و موفقیت در این زمینه به یک اراده قوی ملی احتیاج دارد. طراحان ما باید نهایت همت و انرژی‌شان را در زمینه خلق طرح‌های جدید به کار بگیرند و باید به روز و دانش‌محور باشند. وقتی در موسیقی آقای شجریان را با عنوان استاد شجریان می‌شناسند، دلیلش به خاطر سال‌ها زحمت، تلاش، مطالعه و خلاقیت ایشان در زمینه آواز است. همه دوست دارند با عنوان "استاد" شناخته شوند ولی برای این کار باید زحمت بکشند و استاد شدن به همین سادگی اتفاق نمی‌افتد. بنابراین طراحان باید خودشان را باور کنند و از ایده‌ها و خلاقیت خودشان استفاده نمایند. دولت هم باید حامی و هادی این ماجرا باشد و در این زمینه سرمایه‌گذاری کند. الآن نهایت سعی و تلاشی که طراح می‌کند این است که دوخت را آموزش می‌بیند و بعد با یک تعداد آدم شروع به فعالیت در این زمینه می‌کند، در حالی‌که در همه جای دنیا طراح‌ها در برندها فعالیت می‌کنند و مستقیماً به خط تولید ارتباط دارند. طراحان در همه جای دنیا جزو اتاق فکر برندها محسوب می‌شوند و برندها از دانش آنان استفاده می‌کنند.

با توجه به پیشرفت تکنولوژی و ورود شبکه‌های اجتماعی به بحث تبلیغات و مدلینگ، فکر می‌کنید شیوه‌های تبلیغاتی برندها باید چگونه باشد تا موفقیت بیشتری عاید آن‌ها شود؟

توصیه اول من به برندها این است که همه یک مشاور تبلیغاتی که با دانش روز آشنا است را در کنار خودشان داشته باشند. یکی از بزرگترین مشکلات ما این است که هنوز مراکز قوی و خوبی نداریم که کارشان ارائه مشاوره تخصصی در حوزه مد و لباس باشد. شما وقتی می‌خواهید برای محصولی تبلیغات انجام بدهید، باید به مشاور تبلیغاتی مراجعه کنید تا راهنمایی‌تان کند ولی متأسفانه ما در این زمینه ضعیف عمل کرده‌ایم و به آن پرداخته نشده است. شما باید تمامی اطلاعات راجع به فعالیت‌تان را در اختیار مشاور تبلیغاتی بگذارید و چشم‌انداز و بازار هدف‌تان را به او بگویید تا بهترین تصمیم را در زمینه تبلیغات برای شما اتخاذ نماید. برندهایی که آمار خوبی از بازار ندارند می‌توانند به یک مشاور تبلیغاتی مراجعه کنند تا مشاور به آن‌ها بهترین مسیر را برای ورود به بازار پیشنهاد کند. نداشتن مراکز مشاوره تخصصی یکی از مشکلات اساسی در این حوزه است که باید به آن توجه شود.

نوید فرید

شما فکر می‌کنید که وجود کارگروه ساماندهی مد و لباس برای پیشرفت این حوزه کافی است یا نیاز به حمایت نهادهای دیگر هم احساس می‌شود؟

در سال‌های اخیر همه انتظارات از کارگروه ساماندهی مد و لباس بوده که مشکلات این عرصه را رفع و رجوع کند، در حالی‌که خود کارگروه ساماندهی مد و لباس چندان از حمایت مادی برخوردار نیست که بخواهد همه مشکلات را حل کند. چندی پیش صحبتی مبنی بر یک رایزنی با سوپراستارها مطرح شده بود که آن‌ها بیایند در جشنواره‌ مد و لباس فجر لباس‌ها را بپوشند ولی این اتفاقات زمانی عملی می‌شود که عزمی جدی برای آن وجود داشته باشد و بخش‌ها و حوزه‌های دیگر هم از کارگروه ساماندهی مد و لباس حمایت کنند. به هر حال وقتی قرار است یک همکاری دو جانبه صورت بگیرد، باید منافع طرف مقابل هم در نظر گرفته شود تا این همکاری به دل طرف مقابل هم بنشیند. منافع طرف مقابل ممکن است در قالب انگیزه‌های معنوی و عواید مادی تعریف شود که شاید کارگروه ساماندهی مد و لباس به تنهایی نتواند این منافع را برای سوپراستارها تأمین کند، پس حتماً نیاز به حمایت بخش‌های دیگر دولتی و بخش‌ خصوصی هم وجود دارد.

اخیراً فراخوان هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی مد و لباس فجر منتشر شد. شش دوره قبلی این جشنواره را چگونه ارزیابی کردید و فکر می‌کنید هفتمین دوره جشنواره فجر به چه ایده‌هایی نیاز دارد تا به یک جشنواره پربارتر تبدیل شود؟

به نظرم این جشنواره باید در وهله اول به نتیجه برسد که هدفش از برگزاری چیست؟ من در دوره‌های گذشته جشنواره، 3-4 شکل و شیوه مختلف از برگزاری آن را دیده‌ام. در واقع جشنواره مد و لباس فجر هدفش را گم کرده و دارد به دنبال آن می‌گردد و فکر می‌کنم اگر بداند که قرار است چکار کند، حتماً بهتر عمل خواهد کرد.  در دوره‌ای که آقای منصور حسینی دبیر جشنواره بود، روند برگزاری جشنواره به شکل دیگری رقم می‌خورد و حالا شکل برگزاری آن متفاوت است. جشنواره مد و لباس فجر در این سال‌ها تغییرات زیادی داشته که برخی از این تغییرات هم مثبت بوده است ولی مشکلی که دارد همچنان در زمینه تبلیغات و اطلاع‌رسانی است چون این جشنواره هنوز به قدر کفی مخاطب ندارد. یکی از مشکلات بزرگی که در جشنواره مد و لباس فجر احساس می‌شود این است که غرفه‌های فروش در کنار غرفه‌های مؤسسات قرار می‌گیرند. به نظرم باید این‌ها را تفکیک کرد چون حضورشان در کنار همدیگر موضوعیت ندارد. ضمناً معتقدم که بهتر است خروجی فعالیت مؤسسات در جشنواره مد و لباس فجر بروز پیدا کند.

خودتان در دوره‌های قبلی جشنواره مد و لباس فجر حضور پیدا کرده‌اید؟

بله. من در اکثر جشنواره‌های حوزه مد و لباس حضور داشته‌ام. در دوره‌های قبلی جشنواره فجر حس کردم زحمت زیادی برای گسترش این جشنواره کشیده شده ولی همچنان آن فضایی که شایسته این جشنواره باشد، به وجود نیامده است. اگر جشنواره هدفش را مشخص کند و تعریف درستی در مورد هدف آن صورت بگیرد، با همت جمعی و در کنار هم قرار گرفتن دست‌اندرکاران به نتیجه هبتری می‌رسد. لازم است همه با هم هم‌صدا و همراه باشیم تا سیاست‌گذاری‌های جشنواره و افکار پشت آن عالمانه‌تر و با برنامه‌ریزی‌تر شود.

به عنوان یکی از فعالان حوزه تبلیغات و برندینگ، نقش رسانه‌ها را در پیشرفت عرصه مد و لباس چگونه ارزیابی می‌کنید؟

من معتقدم که فاصله عمیقی بین رسانه و مد ایجاد شده و در این زمینه خبرنگار و منتقد تخصصی و حرفه‌ای وجود ندارد. در عرصه سینما و تئاتر منتقدانی وجود دارند که این هنرها را با دانش کافی خود از این مدیاها نقد می‌کنند و حرف‌های زیادی در این زمینه برای گفتن دارند اما حوزه پوشاک از وجود چنین افرادی بی بهره است. حوزه پوشاک خبرنگار متخصص هم ندارد که بتواند اخبار این حوزه را به طور دقیق اطلاع‌رسانی کند و طراحان و برندها را به چالش بکشد. شاید اگر خبرنگارها و منتقدان بیشتری در این حوزه وجود داشت، الآن وضعیت مد و لباس در کشور بهتر بود اما متأسفانه از این خبرها نیست و ما یک گلی داریم که آن را در اتاق در بسته گذاشته‌ایم و می‌گوییم چرا مردم به این گل توجه نمی‌کنند؟ مشخص است که این گل را تا در معرض دید مردم قرار ندهید، مردم از وجود آن با خبر نمی‌شوند. رسانه نقش بسیار مهمی در دیده شدن حوزه مد و لباس دارد ولی این‌که تا چه اندازه به نقش و رسالت خودش عمل می‌کند جای سؤال است. صدا و سیما با عرصه مد و لباس قهر است و برنامه‌ای در این زمینه نمی‌سازد و در خیلی از رسانه‌های دیگر هم هر چند هفته یا چند ماه یکبار یک خبر از حوزه مد و لباس منتشر می‌شود.

نوید فرید

به نظرتان علت عدم توجه بسیاری از رسانه‌ها به حوزه مد و لباس در چیست؟

فکر می‌کنم یک حساسیتی نسبت به حوزه مد و لباس به وجود آمده که آن حساسیت به جای این‌که باعث شود بیشتر به آن بپردازیم، باعث شده از آن فاصله بگیریم و خیلی از اتفاقات خوب را از دست بدهیم. اگر توجه بیشتری به این مقوله می‌شد، ما خودمان الگوسازی و مدسازی می‌کردیم و اجازه نمی‌دادیم کشورهای دیگر برای مردم این سرزمین الگوسازی کنند. حوزه مد و لباس حوزه بسیار پول‌سازی است که اگر به آن بها داده شود، می‌تواند یکی از بزرگترین رقبای نفت در پول‌سازی باشد. کشور ترکیه الآن در حوزه فشن پیشرفت کرده و صنعتش تا حد زیادی به فشن وابسته شده است. ما هم این پتانسیل را داریم و می‌شود به شکل جدی‌تری به صنعت مد و لباس توجه کرد.

این روزها در زمینه مدلینگ و تبلیغات حوزه مد و لباس مشغول چه فعالیت‌هایی هستید؟

واقعیت این است که این روزها یک مقدار کم‌ کار شده‌ام و وقتم را بیشتر برای مطالعه می‌گذارم. وقتی فعالیت‌های اجرایی آدم کم می‌شود، بهترین فرصت ممکن به وجود می‌آید تا آدم وقت بیشتری روی مطالعه بگذارد که من همین کار را انجام دادم و این روزهایم را دارم با مطالعه و امکان‌سنجی طی می‌کنم. امیدوارم این مطالعات و آن‌چه که به صورت تئوری در ذهن ما شکل گرفته است، روزگاری فرصت اجرایی و عملی شدن پیدا کند.