مصطفی محمودی درباره وضعیت نشر آثار ادبیات نمایشی به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: قبل از پرداخت به مسائل پیش روی هنرمندان در راستای چاپ نمایشنامه، ذکر این نکته لازم و ضروری است که مشکل فرهنگی عمده در کشور، پایین بودن سرانه مطالعه بوده و با نبود مخاطب کافی، تیراژ آثار نیز کاهش یافته و طبیعی است که چاپ نمایشنامه نمی تواند بازده مناسب اقتصادی برای ناشران داشته باشد.

وی در ادامه افزود: هر اثری که در قالب کتاب چاپ می شود، علاوه بر تأثیرگذاری‌های فرهنگی و ماندگاری اثر، برای ناشر و پدید آورنده نیز باید دارای بازده مالی مطلوب باشد و در زمانی که این عمل میسر نشود، جریان نشر با چالش عمده مواجه می شود.

عضو کانون منتقدان تئاتر جمهوری اسلامی ایران، وجود دلایل مذکور را از عوامل سرباز زدن ناشران از چاپ آثار ادبیات نمایشی برشمرد و بیان کرد: در چنین شرایطی، بخش دولتی باید وارد عمل شده که البته منظورم از این بخش تنها معاونت هنری و فرهنگی ارشاد نبود و سازمان ها و نهادهایی چون شهرداری و صدا و سیما نیز باید در راستای حمایت از نمایشنامه نویسان و ناشران وارد عمل شوند.

محمودی با اشاره به لزوم همراهی سایر نهادهای دولتی در ترویج فرهنگ نمایشنامه خوانی و ورود این مهم به سبد خرید خانوار تصریح کرد: متأسفانه نهادهایی همچون صدا و سیما و شهرداری با وجود تشکیلات عریض و طویل و صرف بودجه های کلان در راستای اجرای طرح های بی فایده، هیچگونه اقدام عملی و مفید در راستای چاپ، نشر و تبلیغ تولیدات ادبیات نمایشی نداشته اند و عملکرد ضعیفی از خود برجای گذاشته اند.

آثار روز تئاتر ایران و جهان، وارد کتابخانه ها شوند

این پژوهشگر و منتقد تئاتر گفت: به دلیل ارتباط مستمر سالیانه با هنرمندان در شهرهای مختلف، شاهد این امر هستم که در شهرستان ها، نمایشنامه های منتشر یافته داخلی و ترجمه شده خارجی، تأثیر شگرفی در راستای ایجاد اشتیاق و علاقه برای تولید آثار تئاتری داشته که البته در تهران وضع اندکی متفاوت است.

وی در پایان گفت: در تهران که به نوعی پایگاه تئاتر کشور محسوب می شود، این ارتباط به درست یا غلط کمرنگ شده و خوراک مناسب برای هنرمندان در کتابخانه های شهر موجود نیست؛ در این راستا توقع آن می رود که آثار روز تئاتر ایران و جهان، وارد کتابخانه ها شوند تا کمتر شاهد اجرای ترجمه های قدیمی با گونه های مختلف باشیم.

انتهای پیام/۵۲/۵۳