بهنام کامرانی در گفتگو با هنرآنلاین افزود: غنای تصویری و تاریخی نقاشی همیشه باعث شده سینماگران به تصاویر بازگشت کنند و این صرفا به این معنا نیست که فیلم‌ها برگرفته از نقاشی هستند، بلکه تاریخ هنر و نقاشی تاثیر خود را روی سینما داشته است و در دوره‌ای این تاثیر بسیار چشمگیر بوده است. در سینمای معاصر به خاطر استفاده از جنبه‌های دیجیتال به راحتی یک بازگشت به نقاشی را مشاهده می‌کنیم چرا که حالا دیگر به راحتی جنبه‌های تخیلی و فانتزی که درنقاشی وجود دارد در سینما ساخته می‌شود.

این هنرمند نقاش با اشاره به آشنایی سینماگران با هنرهای تجسمی اظهار کرد: فکر می‌کنم هر هنرمندی لازم است با رسانه‌های دیگری غیر از رسانه خود آشنا باشد. هنرمندان تجسمی هم از رسانه های مختلف استفاده می‌کنند. امروزه بسیاری از سینماگران در دنیا هستند که کار تصویری انجام می‌دهند و به هنرهای تجسمی نیز آشنا هستند مانند فلینی، کوروساوا، کیارستمی و سینماگران بزرگی مثل دیوید لینچ که اخیرا نمایشگاهی از آثار خود برپا کرده بود و یا تیم برتون که علاوه بر فعالیت سینمایی در هنرهای تجسمی فعالیت می‌کنند. در واقع این هنرمندان خیلی از ایده‌هایشان را از هنرهای تجسمی به دلیل سادگی رسانه دریافت می‌کنند. کامرانی ادامه داد: خیلی از سینماگران هم از افراد متخصص این حوزه کمک می‌گیرند مثل کمک از کمیک استریپ کار . امروزه بین نقاشی و سینما حتی ارتباطی تازه و بینابینی ایجاد شده است که به نوعی عرصه‌های تصویری جدیدی در حال کشف است. همچنان در این عرصه شاهد شکل گیری فضاهای تازه‌تری هستیم. این مدرس دانشگاه با اشاره به تاثیر نقاشی بر سینما و دیگر هنرها گفت: این رابطه بسیار متقابل است. در نمایشگاهی که در گالری محسن به نام نقاشی سینما داشتم رابطه نقاشی با سینما دیده می‌شد. سینما به خاطر قدرت خود و ماندگاری تصاویر در ثبت تاریخی می‌تواند برای نقاشان بهره داشته باشد و سینماگران هم حتما به این نقاشی‌ها رجوع می‌کنند. ما آرشیوهای قوی تصویری داریم و تخصص‌های زیادی دراین زمینه ایجاد شده است. . وی در پایان گفت: در عین اینکه هر چه جلوتر می‌رویم استقلال رسانه‌ها بیشتر می‌شود اما بده بستان و تاثیرگذاری آنها بیشتر شده و مثل خواهر و برادری هستند که به خاطر انباشته شدن تصاویر و آرشیو دیجیتال این تاثیرگذاری و تاثیرپذیری بر روی هم قطعا در آنها بیشتر خواهد بود.

انتهای پیام/۳۲/۳۱