سرویس سینمایی هنرآنلاین:  پیام مهدی کاشی از جمله جوانانی است که در سینما سال‌هاست فعالیت کرده و حالا پا به عرصه فیلم‌سازی گذاشته است. او نخستین فیلم کوتاه خود را در مقام کارگردان با عنوان "ساعت 19" تولید کرده است، هرچند این فیلم در جشنواره‌های بین‌المللی (به طور مثال در جشنواره میامی امریکا از بین ۱۸۰۰ فیلم در دنیا به عنوان فینالیست جشنواره انتخاب شده است.) همچنین از دید منتقدان داخلی و خارجی نیز با استقبال خوبی مواجه شده اما متأسفانه در ایران از سوی مدیران با بی‌مهری‌های زیادی روبه‌رو شد.

مهدی کاشی در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره دلایل و چرایی انتخاب سوژه این فیلم بیان کرد: همیشه این دغدغه را داشتم که چرا بچه‌های تئاتر خوب دیده نمی‌شوند و آن‌طور که باید به آن‌ها بها داده نمی‌شود. درحالی‌که ریشه آثار نمایشی، تئاتر است؛ بنابراین با تعدادی از دوستانم که هم فکر و عقیده روی این موضوع بودیم دورهم جمع شدیم و فیلم "ساعت 19" شکل گرفت. قصدم تنها فیلم ساختن نبود می‌خواستم با تمام وجود آنچه را که در این چند سال حضورم در عرصه نمایش دیدم و تبدیل به‌نوعی دغدغه برایم شده بود را به نمایش بگذارم.

 وی ادامه داد: داستان فیلم درباره یک کارگردان به نام عرصه تئاتر است که آخرین کارش مورد توجه واقع نمی‌شود و او به‌ ناچار مجبور به ترک فضای نمایش می‌شود و به کار در یک گاوداری می‌پردازد، اما چون عشقش هنر بوده در طی این سال‌ها مشغول نگارش می‌شود تا این‌که بعد از گذشت چند سال از او یادی کرده و مورد تقدیر قرار می‌گیرد و این درحالی‌ است که ساعت 19 همان روز او از دنیا می‌رود.

مهدی کاشی در ادامه افزود: پایان‌بندی این فیلم برداشتی بود از صحبت‌های اکبر عبدی که سیمرغ را پس از گذشت 30 سال از فعالیت هنری به او دادند و او گفت بالاخره بعد از این مدت کار ما دیده شد. دوست داشتم این بازتاب در کارم باشد که چرا عمدتاً خیلی دیر از افراد یاد می‌کنیم و آن‌ها را مورد تقدیر قرار می‌دهیم.

این هنرمند جوان درباره انتخاب عنوان "ساعت 19" برای فیلمش نیز اظهار کرد: "ساعت 19" در تئاتر زمان مهمی است و اکثر آثار نمایشی در این زمان به روی صحنه می‌روند و به همین دلیل ترجیح دادم این عنوان را برای کار انتخاب کنم.

وی با اشاره به اینکه از بازیگران تئاتری در کار استفاده کرده است، بیان کرد: سعی کردیم از بچه‌های تئاتر استفاده کنیم تا حس و حالی را که می‌خواهم درباره تئاتر به نمایش بگذارم بتوانند به‌درستی نشان دهند.

مهدی کاشی همچنین درباره نمایش فیلم در داخل کشور نیز گفت: تا جایی که در توانم بود تلاش کردم بهترین اثر را به تصویر بکشم. فیلمی ساختم که دوست دارم اول در کشور خودم مورد توجه واقع شود درحالی‌که این اتفاق رخ نداد و در خارج از مرزها بیش از داخل کشور از آن استقبال کردند. وقتی با مدیران این عرصه در این زمینه صحبت می‌کنیم تنها شعار حمایت می‌دهند در حالی‌ که در واقع حمایتی صورت نمی‌گیرد.

وی ادامه داد: امیدوارم این آخرین کارم نباشد و در فیلم‌های بعدی حداقل بتوانم راحت‌تر کارکنم و دغدغه نمایش نداشته باشم. وقتی کاری ساخته می‌شود صاحب اثر دوست دارد که اثرش دیده شود و بزرگان این عرصه نیز همواره با معضل عدم  نمایش آثارشان مواجه هستند، در حالی‌که تمرکز کارگردان باید روی تولید اثر باشد نه بخش نمایش آن.

مهدی کاشی در ادامه به‌سختی تولید فیلم کوتاه پرداخت و عنوان کرد: فیلم کوتاه ساختن کار بسیار سختی است و حتی از ساخت یک فیلم بلند سینمایی سخت‌تر است، چرا که شما باید در یک‌زمان کوتاه همه آنچه را که در یک تایم بلند می‌توانید نشان دهید را به نمایش بگذارید. ما سعی کردیم در این زمان اندک همه آنچه را که دلمشغولی‌مان بود نشان دهیم.

وی در خاتمه به تولید محتوای خوب در آثار سینمایی اشاره کرد و گفت: بسیاری از کارگردان‌های امروز سینمای حرفه‌ای و بدنه با استفاده از چهره‌ها فیلم‌شان را اکران می‌کنند و بر اساس نام چهره‌ها و نه محتوا کار می‌کنند. در تلاشم تا این‌گونه کار نکنم سینما خاص است و مخاطب خودش را دارد، ضمن اینکه مخاطب امروز بسیار فهیم است. سعی می‌کنم محتوا برایم نسبت به استفاده از بازیگران چهره در اولویت باشد. انکار نمی‌کنم که حضور بازیگران نامدار در فروش یک اثر و دیده شدن آن بی‌تأثیر نیست، اما امیدوارم سینما به‌گونه‌ای پیش برود که تنها به خاطر چهره‌ها، فیلم‌ها دیده نشوند بلکه محتوا اهمیت یافته و با دیدن فیلم بتوان یک نکته آموزشی را در آن درک کرد و چیزی یاد گرفت. امیدوارم روزی برسد که فیلم کوتاه جایگاه خودش را در سینما پیدا کند.