به گزارش خبرنگار سینمایی هنرآنلاین، ریما رامین‌فر، با بیان اینکه بین بازیگری در تئاتر، تلویزیون، سینما و حتی بازیگری در رادیو، تفاوت زیادی قائل نیست، گفت: من معتقدم یک‌جور بازیگری داریم و فقط باید به کاری که انجام می‌دهیم باور داشته باشیم. این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، ادامه داد: من فقط بلدم یک جور بازی کنم، به این معنی که سعی می‌کنم زندگی کنم و واقعی باشم. یک بازیگر و یک آرتیست واقعی هم خود به خود این را فرامی‌گیرد که چگونه حس خودش را با نقشی که در هر مدیومی، چه تئاتر، چه سینما و چه رادیو و تلویزیون، به عهده گرفته، آداپته کند. رامین‌فر افزود: حتی نمی‌توانم بگویم که بازیگری یکسری تکنیک است که باید یاد گرفت، نه اینکه بخواهم تحصیلات را انکار کنم، اما به نظرم حس غریزی بازیگر به او خواهد آموخت که چگونه نقش را باور کند و آن را به بهترین حالت ممکن بازی کند. این بازیگر همچنین با رد اینکه بعضی معتقدند بازیگران تئاتر غلو شده و اغراق‌آمیز بازی می‌کنند، گفت: اصلا اینگونه نیست که یک بازیگر روی صحنه قطعا اغراق دارد و باید جلوی دوربین از این اغراق کم کند. البته ممکن است که در سینما از شما بخواهند نقش‌هایی به غیر از زندگی کردن را بازی کنید که این جزو زیرشاخه‌های کار بازیگری است. وی با تاکید بر اینکه بازیگران جوان تئاتر برای ارائه کار موفق در حوزه تصویر حتما باید سعی کنند خودشان را پویا نگه داشته و مطالعه روی خود و متدهای جدید بازیگری را فراموش نکنند، خاطر نشان کرد: بسیار مسجل و بدیهی است که بازیگران تئاتری به خاطر تمام آن تمرین‌های و ممارست‌هایی که روی بدن، بیان و حرکت خود به طور روزانه انجام می‌دهد، قاعدتا بهتر می‌توانند از عهده نقش‌هایشان برآیند. چرا که مانند این است که فردی اردو بزند. بازیگری که خودش را در شرایط اردو نگه می‌دارد به طبع از گنجینه درونش هم بهتر استفاده می‌کند. رامین‌فر در ادامه درباره برخورد تولیدکنندگان و تهیه‌کننده‌های حوزه تصویر با اهالی تئاتر و پیشنهادهای حداقلی به آنها نیز گفت: متاسفانه سینمای ما این معضل را دارد و شاید بتوانیم بگوییم که در سینمای دنیا این معضل وجود دارد؛ اما همان‌طور که در کشور ما گونه‌های مختلف فیلم در ژانرهای مختلف تولید می‌شود، روی همین حساب چند دسته تهیه‌کننده نیز داریم. آندسته از تهیه‌کننده‌هایی که نگاهی از بالا به پایین به بازیگرهای تئاتر دارند مطمئنا تهیه‌کنند‌گانی هستند که فقط گیشه برایشان اهمیت دارد و چیزهای دیگری به جز کار خوب هنری، مثل نامدار بودن، چشم و ابرو داشتن یا فیگوراتیو بودن برایشان مهم است. برای شخص من واقعا مهم نیست که آنها چگونه نگاه می‌کنند، مطمئنم که تئاتری‌ها هم با بازی در آثار اینجور تهیه‌کننده‌ها اصلا اغنا نمی‌شوند. ولی در کل به نظرم نباید کلی قضاوت کرد چون تهیه‌کنندگانی هم هستند که کار هنری می‌خواهند و با توجه به اینکه تئاتری‌ها در طی دهه گذشته بارها خودشان را ثابت کرده‌اند هر تهیه‌کننده‌ای که کار خوب می‌خواهد حتما آن نقش را به یک بازیگر تئاتر می‌دهد. وی در پایان درباره آخرین فعالیت‌های هنری خود نیز گفت: فعلا در حال حاضر فقط در تئاتر مشغول‌ هستم و نزدیک ۲ ماه است که منتظر جواب شورای حمایت هستیم تا نمایش "پرواز ۳۵۴به زمین رسید" را اجرا کنیم که هنوز جواب ندادند.