کامبیز صبری درباره ویژگی‌های سمپوزیوم به خبرنگار تجسمی ‌هنرآنلاین گفت: سمپوزیوم حرکتی است که در آن انرژی مثبت و موثر وجود دارد. به همین دلیل می‌تواند بسیار سازنده باشد. اساسا همیشه روحیه و فیزیک بدن در تاثیر متقابل هستند. فیزیک خوب روحیه خوب هم به دنبال دارد و برعکس. در مورد کار هنری هم این موضوع صدق می‌کند. برپایی سمپوزیوم باعث می‌شود عده‌ای انگیزه داشته باشند تا اثری متفاوت را خلق کنند و در ادامه شور و نشاط به وجود می‌آورد. در حقیقت سمپوزیوم احساسات و انرژی‌های مثبتی برای گروه به وجود می‌آورد. وی در ادامه افزود: همچنین در مدت برگزاری سمپوزیوم هنرمندان به زندگی و حرفه‌شان امیدوارتر می‌شوند. ولی در کنار این نگاه می‌کنیم سمپوزیوم در ایران با توجه به اینکه جوانان بسیاری حضور دارند انگیزه بسیاری ایجاد می‌کند. اینکه در آینده شغلش هنر شود، در گالری بنشیند، سفارش بگیرد و از این طریق امرار معاش کند. وی درباره حضور جوانان در سمپوزیوم سوم مجسمه‌سازی تهران گفت: کشور ما کشور جوانی است و این مسئله شرایط مختلفی را به وجود آورده است. هنرمندان مجسمه‌ساز اگر بخواهند در سمپوزیوم‌های خارج از کشور حضور پیدا کنند باید هزار و یک جور شرایط داشته باشند اما در کشور ما یک دانشجوی مجسمه‌سازی هم می‌تواند در سمپوزیوم شرکت کند. این مسئله در حال حاضر نه نقطه ضعف است و نه نقطه قوت. فقط باید به آن نگاه کرد ؛چرا که پاسخ برخی مسائل گذشت زمان نشان می‌دهد. در مورد این مسئله ۱۰ سال دیگر می‌توان اظهار نظر کرد. این هنرمند مجسمه ساز گفت: به طور کلی جسارت حضور جوان‌ها یک نقطه مثبت دارد. چرا که جوان‌ها نیرو و انگیزه دارند و سریع یاد می‌گیرند و هماهنگ می‌شوند. وقتی در جوانی این امکان در اختیارش قرار داده می‌شود خودش سال بعد در سمپوزیوم‌های خارج از کشور حضور پیدا می‌کند و می‌تواند نماینده شایسته‌ای برای کشورمان شود. اما از سوی دیگر بی‌تجربگی و خامی‌می‌تواند خطر ساز باشد و مشکلاتی را در پی داشته باشد. بی‌تجربگی برخی از هنرمندان گاهی سطح تئوریک و معنوی قضیه را پایین می‌آورد در حقیقت وقتی ساده یک امتیاز را در اختیار کسی بگذاریم باعث می‌شود که ارزشش را درک نکند و سهل انگاری کند. صبری در مورد امکانات سمپوزیوم‌های که تا کنون در کشور ارائه شده است اظهار داشت: سمپوزیوم‌هایی که در کشور ما برگزار می‌شود اگر از نظر امکانات از بقیه کشورها بالاتر نباشد به طور حتم پایین تر هم نخواهد بود. به خصوص سمپوزیوم اولی که برگزار شد در دنیا بی سابقه بود. وی با ابراز خرسندی از اینکه نگاه به مجسمه در میان عموم تغییر کرده است گفت: خوشبختانه با برگزاری سمپوزیوم‌ها و دوسالانه‌ها فرهنگ عموی مجسمه بسیار رشد پیدا کرده و مجسمه کم کم به فرهنگی پذیرفته شده تبدیل می‌شود و دیگر به آن به عنوان تجمل و تزیین نمود پیدا نمی‌کند. اما اینکه تصور کنیم برگزاری سمپوزیوم‌ها به تنهایی سواد بصری مخاطب را افزایش دهد درست نیست. مجموعه‌ای عوامل باعث ارتقا فهم فرهنگی جامعه می‌شود. وقتی به مقوله هنر از خردسالی اهمیت داده شود این فرد در بزرگسالی درک متفاوتی از هنر دارد و هنر برایش به یک دغدغه تبدیل می‌شود. صبری در پایان با تایید اینکه سواد بصری مخاطبان در حال افزایش است، گفت: ما باید به روند آن نگاه کنیم. روند این کار نسبت به ۱۰ سال پیش مثبت بوده است. در حقیقت شهروند نسبت به ۱۰ سال پیش مجسمه را بیشتر می‌شناسد. اکنون در بسیاری از پروژه‌های معماری تلاش می‌شود تا از مجسمه‌ساز هم استفاده شود. در صورتی که ۲۰ سال پیش این کار صرفا جنبه تزیینی و تجملی داشت. این نشان‌دهنده این است که این فرهنگ رو به رشد است اما به کار فرهنگی گسترده‌ای نیاز دارد. اگر شخصیت‌های مهم کشور مانند رئیس‌جمهور و وزرا به مقوله هنر اهمیت دهند می‌توان امیدوار بود که اتفاق خوبی در حال رخ دادن است و هنر پیشرفت می‌کند. انتهای پیام/۳۱/۳۴