سرویس تجسمی هنرآنلاین: علیخان عبداللهی مجسمهساز خودآموخته که مجموعه آثار او اکنون در گالری کبیری در حال نمایش است درباره این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: در این نمایشگاه 40 اثر به نمایش گذاشته شده است، بخشی از آثار شیرها و بزهایی است که قبلا هم به نمایش گذاشته شده بود و بخش دیگر آثارم کبوترهایی هستند که تازه آنها را ساختهام.
این هنرمند با اشاره به اینکه کارهای من با آنکه یک موضوع دارند اما هیچیک از آنها قابل کپی کردن و دوباره ساختن نیستند ادامه داد: زمانی که کار میکنم هیچ نمیدانم حاصل کارم چه شکلی خواهد داشت یا به چه چیزی تبدیل خواهد شد، این شکلها تخیلات درونی من هستند که با علاقه من ساخته میشوند. همه آدمها تخیل درونی دارند اما اینکه چه زمانی این تخیل جرقه بخورد و پیدا شود معلوم نیست.
عبداللهی درباره روی آوردن خود به هنر نیز گفت: من از سال 67 تاکنون سرایدار یک ساختمان هستم، سالها پیش یک روز با پیرمردی مواجه شدم که روی پله این ساختمان نشسته بود و روی مقوایی نقاشی میکرد، چند بار دیگر هم او را دیدم، از کارش پرسیدم و کم کم با هم دوست شدیم، او به نقاشی وابستگی بسیاری داشت و هرچیز که به ذهنش میرسید را میکشید. او حسن حاضر مشار بود که بعدها شناخته شد.
وی افزود: استاد حسن همیشه به من میگفت: "هیچ وقت نگو یک کار نمیشود" این جمله باعث شد من هم فکر کنم چه چیزی را دوست دارم، رفتم مقداری تیر و تخته و میخ پیدا کردم تا با آنها چیزی بسازم. برای شکل دادن به آنها از خمیر نان استفاده میکردم، که دو تا از این مجسمهها را آقای کامبیز درمبخش خرید. روزها و سالها گذشت و من همچنان به دنبال مادهای بودم که قابل شکلپذیری باشد. یک روز در جوی آب مقوای تخم مرغی را دیدم که خیس شده بود، با پا به آن ضربه زدم و متوجه شدم که خمیر شد، بسیار خوشحال شدم، شانه تخم مرغ را برداشتم و به استاد حسن نشان دادم، برای شکل دادن باید به آن چسب اضافه میشد، ابتدا چسب چوب را امتحان کردم که فایده نداشت و بعد سریش را اضافه کردم، این ترکیبی بود که همیشه به دنبال آن میگشتم و از آن پس مجسمههایم را با ترکیب شانه تخم مرغ و سریش ساختم.
این هنرمند با بیان اینکه موقع کار اصلا نمیفهمم کجا هستم اظهار کرد: ساختن مجسمه روح مرا آرام میکند، اینها خواست خداوند است، او بندههایش را دوست دارد اگر ما حرکتی کنیم نتیجه خواهیم گرفت. در ذهن من تصاویر بسیاری وجود دارد، نمیدانم این تصویرها از کجا میآیند و هیچ وقت برنامهای برای درست کردن مجسمههایم ندارم، کارم را شروع میکنم تا ببینم در نهایت چه خواهم ساخت.
علیخان ادامه داد: وقتی به کارهایم نگاه میکنم متوجه میشوم که هنرمند مانند یک دزد حرفهای است، او از هرچه میبینند بهترین را برداشته و از نگاه خود میسازد. من در هرچیزی یک دنیا میبینم و هرگاه در کارم به مشکلی برمیخورم تنها از خودم کمک میگیرم و آنقدر تمرکز میکنم تا راه حل درست را بیابم.
نمایشگاه آثار علیخان عبداللهی تا 9 دی ماه در گالری کبیری به نشانی خیابان دیباجی جنوبی، بالاتراز پارک ارغوان، پلاک 60 ادامه دارد.
انتهای پیام/