هنرآنلاین : یک- دلنگرانی مردم برای اساتید مبرز شجریان و کیارستمی بیانگر اهمیت نخبگان نزد افکار عمومی ست، امری که متأسفانه آگاهانه یا شاید به جهت غفلت از خاطر برخی تصمیمسازان میرود؛ مثلاً جالب اینجاست که این دو بزرگ، سالهاست سهمی از صداوسیما هم ندارند و آوازه و محبوبیتشان را مدیون هنر، شخصیت و شیوه زندگیشان هستند؛ این البته حکایت اکثریت نسل طلایی هنر ایران در دهه چهل خورشیدی ست؛ اساتیدی که در زمره میراث معنوی ایراناند و شتاب روزگار آنها را به پیرسالی رسانده؛ در چنین هنگامههایی ست که باید پرسید آیا آنسان که شایسته است منزلت این اساتید حفظ شده است؟ و آیا آنسان که باید، اندیشه و تجارب والای این بزرگان به نسلهای بعد انتقال یافته است؟ ضربالمثلی ورد زبان مادرم است:"قدر زر، زرگر شناسد، قدر گوهر، گوهری"؛ گویا ما زرگران خوبی نبودیم، نیستیم.
دو- بدیهیترین نکته چنین مضمونی، ضرورت توجه شایسته به سلامت نخبگان است؛ امری که باید مورد مداقه جدی دستگاههای مسئول باشد؛ امید بسیار داریم با تدبیر کارآمد در این زمینه آب رفته به جوی بازگردد.
سه- آقای ایرج راد، مدیرعامل خانه تئاتر، اول اسفند ماهی که گذشت در مجمع عمومی انجمن بازیگران خانه تئاتر پرسشی طرح کردند که به موازات دو نکته بالا حائز تأمل است؛ ایشان صراحتاً با بیان اینکه از اعضا گلایه دارد گفت:" با رایزنی وزیر ارشاد، برای چکاب کامل سلامت همه هنرمندان عضو خانه تئاتر، با بیمارستانی تفاهمنامهای امضا کردیم و برای هر نفر مبلغی تعیین شد اما گلایه این است که تا به حال ۵٠٠ نفر هم برای چکاپ حضور نیافتند؛ چرا به فکر سلامتی خود نیستید؟ " به نظر میرسد خود هنرمندان هم باید مسئله سلامت را جدیتر پیگیری کنند.
این یادداشت امروز 17 فروردین در روزنامه شرق ص 14 به چاپ رسیده است.