هنرآنلاین: ١- پنج ماه دیگر شهردارى محمد باقر قالیباف در تهران ١٠ ساله مى شود و این در حالى است که سازمان فرهنگى هنرى شهردارى تهران، ششمین رئیس را هم به خود دیده است؛ به طور متوسط هر یک ٢١ ماه، آمدهاند و رفتهاند؛ گویى فرمانده اسبق نیروى انتظامى، دوره ریاست سازمان مزبور را در زمره دوره خدمت سربازى مىبیند! ٢- على عسگرى، احمد نوریان، جواد شوشترى، امیر خوراکیان، شهاب مرادى و اکنون محمود صلاحى، روساى این ده ساله سازمان فرهنگى هنرى شهردارى تهران، چهرههاى آشنایى براى جامعه فرهنگى هنرى نبودهاند؛ لذا پایگاهى در استراتژیکترین طیفى که باید با سازمان همراهى کنند نداشتند؛ چرا شهردارى به چنین انتصابهایى اصرار دارد محل سوال است. ٣- تعریف و کارکرد سازمان مذکور براى شهروندان تهرانى گم است؛ فرهنگسراها و خانههاى فرهنگ، فاقد جذابیتهاى فرهنگى هنرى هستند و این در حالى است که نامهاى بزرگ هنر ایران در محله هاى همین شهر سکنى دارند، اما به جهت فقدان کیفیت در برنامهها و رویکردهاى این مکانها، از ارائه کار در آنها فاصله گرفتهاند؛ حال آنکه هر یک از این فرهنگسراها مىتواند با حضور هنرمندان ساکن در همان منطقه، در قالب شورایى یا هیات امنایى بهتر اداره شوند؛ راست مىگویند منقدینى که مى گویند اگر همین امروز درب سازمان فرهنگى هنرى شهردارى تهران بسته شود، کدام شهروند تهرانى خلا آن را احساس خواهد کرد؟! ٣- در دولت نهم و دهم، به جهت نگاه خاص وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، بخشى از نخبگان هنرى کشور از همراهى با متولى اصلى هنر کشور فاصله گرفتند و فرصتى طلایى نصیب شهردارى و سازمان فرهنگىاش شد تا بتواند پیوندهاى خود با جامعه هنرى را تعمیق بخشد؛ اما نبود نگاه کارشناسى در بدنه "کارتمندى" این سازمان و عدم ارائه پیشنهادات حرفهاى سبب شد چنین سرمایهاى نیامده، فرار کند. ۴- این گمانه که این سازمان تنها حیاط خلوت شهردارى تهران شده و به جاى تحقق برنامههایى که افکار عمومى شهروندان تهرانى مىپسندند، گوش به منویات مناسبتى شهردارى دارد، قوت گرفته است؛ و انتقادها از شوراى شهر تهران که چهرههاى شناختهشده فرهنگى دارد را هم افزایش داده است؛ این همه در حالى است که این روزها در کشورهاى مشابه ما، شهردارىها طلایهداران فرهنگ و هنر شهرهاى خویشاند و نقش دولتها به نظارت و تامین زیرساختها تقلیل یافته است. -این یادداشت امروز سه شنبه اول اردیبهشت در روزنامه شرق صفحه ١۴ به چاپ رسیده است.