هنرآنلاین: از انتقادهاى دلواپسان پیداست هنرى بىبو و خاصیت مىخواهند که ویترین گنجه ایران باشد و بس؛ نه اینکه نباشد اما چندان هم بودنش به چشم نیاید؛ اتفاقا گمانم این است که آنها مىدانند هنر همان سوزنى است که اگر به خود نزنى، جوالدوز به دیگران، شرط عقل نیست؛ مىدانند یک ساحت بىانکار هنر، نقد است، نقد دیروز، نقد امروز تا فردا روى دیوار کج بالا نرود؛ اتفاقا مىدانند هنر بدون نیشتر، بدون اعتراض گزنده و دردآور مثال قرصهاى استامینفن امروزىست که فقط شکل قرص دارند و تنها چیزى که ندارند درمان است؛ یک مشتش را هم که مىخورید افاقهاى در سر دردتان پیدا نمىشود.
دلواپسان عزیز با علم و اطلاع، هنرى خلع سلاح شده را خواهانند و از همین رو یکى از کم سابقهترین رویارویىها با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى را تدارک دیدهاند؛ زیرا مىپندارند این دولت در پى دوباره بالا بردن پرچم هنرىست که هنرمند از ارائهاش به لکنت و خودسانسورى دچار نشود؛ آنها بر سر فیلم و کتاب و نمایش به مرگ گرفتهاند که جامعه هنرى به تب، به درهاى نیمه باز و به خرده هوایى تازه راضى باشند؛ راستش دلواپسان مىهراسند هنر متعهد معترض منتقد، آب در خوابگه مورچگان ریزد و پردهها بر افتد؛ از همین روست که وزیر فرهنگ، کارت زرد مىبیند و رسانههاى دلواپس نقل قولهاى دل نگران مىسازند.
با تعبیر دوست روزنامهنگارم ، پرویز براتى هم نظرم که یکشنبهاى که رفت در همین شرق نوشت: "فرهنگ، چشم اسفندیار دولت تدبیر و امید است" و توقعهاى جامعه از وزارت فرهنگ براى ایستادگى در برابر موج فزاینده تمامیت خواهان بسیار بالاست؛ اما در عین حال یادمان نرود از دولت اعتدالى باید رفتار اعتدالى توقع داشت؛ با طعم تدبیر و البته آرامش فضا؛ التهاب و فضاى پرتنش بهترین اتمسفر براى ماهىگیران دلواپس است که گاه دستشان از قوه مجریه هم بازتر است.
- این یادداشت امروز سه شنبه ٩دى در صفحه ١٤ روزنامه شرق به چاپ رسیده است.