گروه فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: سریا داودیحموله در سه حوزه تخصصی شعر سپید، نقد ادبی و پژوهشهای مردمشناسی فعالیت دارد. بیست مجموعه شعر سپید، هفت جلد نقد ادیبات معاصر و سهگانههای پژوهشی «دانشنامه قوم بختیاری» (تحلیل آیین، سنت و آداب)، «ادبیات قوم بختیاری» (تحلیل ادبیات بومی) و «موسیقی قوم بختیاری» (تحلیل آوا و نواهای شادی و ناشادی) از آثار اوست.
گزیده مجموعه شعر کوتاه «ایون در سریانهها» سال ۱۴۰۱ در انتشارات هرمز به چاپ رسیده است. این گزیده اشعار انتخابی از مجموعههای منتشر شده در سالهای پیشین با عناوین «نان و نمک میان گیسوان تهمینه»، «آسمان حرفی از گیسوان لیلی بود»، «همه کلمات در میدان ونک پیاده میشوند»، «ازهای است» و «سرنادهای میترائیک» است.
شاعر در این کتاب بیشتر به مفاهیم و رویکردهای عام بشری نظر دارد. برای عمق دادن به زبان از حسهای چندگانه بهره گرفته است و سعی کرده در این گزیده مضامین و مفاهیم نزدیک به هم باشند، تا آنجا که مخاطبان به حسهای مشترک برسند. از ویژگیهای بارز مجموعه «ایون در سریانهها» تجلی زبان در گستره ادبیات مدرن و فرمی که متناسب با محتوا است. مضامینی نظیر مرگ، عشق، انسان، زیست بوم، با موتیفهایی عاشقانه، اجتماعی، تاریخی، اسطورهای، فلسفی، انسانمداری و طبیعتگرایی، رخداد و اتفاقهای جهانی همراه است.
چهره شاعری داودیحموله در اشعار منتشر شده مشهود است. در این سالهای سرایش سعی کرده ظرفیتی به زبان پارسی اضافه کند و در هر مجموعه دو سه تکنیک را به بسامد میرساند. بهطوری که ساختار اشعار دارای بدعت و نوآوری ساختاری هستند. اشعار دارای پتانسل زبانی است و ذهن مخاطب را به چالش میکشد. علاوهبر هنجارشکنی در ساختار، به هنجارشکنی در مضامین اسطورهای و تاریخی شاهنامه هم پرداخته است.
سه شعر کوتاه از «ایون در سریانهها» را با هم میخوانیم:
آیینه را
به خود اضافه میکنم
تا باد را بر ضد باد بشورانم
آنچه میبینم
نمیبینی
***
به رنگهای زمین
عادت نمیکنم
میان خوابهای گندم خوابیدهام
تا تو از تو برگردد
***
کفشی
که ما را تعقیب میکند
نمیداند
کلمات هر کجا بخواهند
ما را میبرند