سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: فردا-11 نوامبر- سالروز درگذشت فیلسوف و شاعر بزرگ قرن نوزدهم، سورن کییرکگور در سال 1885 است.
کییرکگور در ۵ مه، ۱۸۱۳ در کپنهاگ متولد شد. کییرکگورالهیات و فلسفه را در دانشگاه کپنهاک آموخت، و تا مدتی پیرو فلسفه هگل بود تا زمانی که فلسفه هگل را ساحلی امن برای فرد و جایگاه فرد ندانست. او به شدت معتقد بود که هگل نظام فلسفی محکمی را بنا کردهاست که خود هگل در آن جایی ندارد و علیه آن عکس العمل نشان داد. زمانیکه که در دانشگاه بود، از انجام تکالیف دینی لوتری دست کشید و برای مدتی یک زندگی اجتماعی افراطی را برگزید، و تبدیل به یک شخصیت آشنا در جامعه نمایشی و قهوهخانهای کپنهاک شد. اگرچه، بعد از مرگ پدرش در سال ۱۸۳۸ تصمیم گرفت تا مطالعات یزدانشناسیاش را از سر بگیرد. در سال ۱۸۴۰ با دختری هفده ساله به نام رگینه اولسن پیمان نامزدی بست، اما پس از مدتی از ازدواج خود پشیمان شد، و همین امر سبب شد تا فرصت و توانایی بیشتری برای مطالعه بیابد. او ناگهان پیمان نامزدیاش را در سال ۱۸۴۱ از هم گسست. در همان زمان، او فهمید که دیگر نمیخواهد که یک کشیش لوتری بشود. ارثیه پدریاش به او این اجازه را داد که کاملا خودش را وقف نوشتن کند، و در چهارده سال از باقیمانده زندگیاش بیش از بیست اثر را ایجاد کند.
آثار کییرکگور تعمدا بی نظام است و مشتمل بر مقالات، سخنان کوتاه، گفتارهای حکیمانه، نامههای ساختگی، روزنامهها، و دیگر اشکال ادبی است. بیشتر آثار او اصلا تحت نام مستعار منتشر شدند. او اصطلاح وجودی (اگزیستانس) را برای فلسفهاش برگزید زیرا او فلسفه را به عنوان بیانی از یک زندگی فردی شدیدا آزمون شده ملاحظه کرده بود، نه به عنوان ساختاری از یک نظام یکپارچه .
این فیلسوف دانمارکی ذیل مفهوم اضطراب مینویسد: "تعقل هرچه کمتر، اضطراب نیز کمتر." کییرکگور ادعا کرده که فلسفه نظاممند نه تنها یک دیدگاه غلط از زندگی آدمی ارائه میکند بلکه اغلب با بیان کردن زندگی در اصطلاحات ضروری منطقی، به روش پنهان کردن انتخاب و حس مسئولیت در افراد تبدیل میگردد. وی معتقد است افراد طبیعت خود را از طریق انتخابشان ایجاد میکنند؛ آنچه که باید در غیبت از عمومیت، و معیارهای برونذهنی صورت پذیرد. ارزش یک انتخاب تنها میتواند به صورت فردی تعیین شود.
در کتاب "ترس و لرز" کییرکگور بر این فرمان خداوند که ابراهیم پسرش اسحاق را قربانی میکند تمرکز میکند؛ عملی که اعتقادات اخلاقی ابراهیم را نقض میکند. ابراهیم ایماناش را به شکلی ثابت قدم با عازم شدن برای اطاعت از فرمان خداوند اثبات میکند. این "تعلیق حکم اخلاقی"، چنانچه کییرکگور اعلام میکند، به ابراهیم اجازه میدهد تا به یک سرسپردگی صحیح نسبت به خداوند نائل شود. برای اجتناب از نومیدی نهایی، فرد باید یک چیزی مانند "جَست (جهش) ایمانی" را به یک زندگی دینی انجام دهد، آنچه که ذاتا متناقض، مبهم، و پر از خطر است.
کییرکگور در روزهای پایانی زندگیاش درگیر مجادلات گزندهای شد، خصوصا با بنیان نهاده شدن کلیسای لوتری دانمارک، که او آن را به عنوان یک امر مادی و فاسد ملاحظه میکرد. آثار پایانیاش، به مانند کتاب "بیماری تا پای مرگ" به شکلی بالارونده بینشی غمناک و تاریک را از مسیحیت منعکس میکند، و بر رنج به عنوان ماهیت ایمان راستین تأکید میکند.
تأثیر کییرکگور در ابتدا به اسکاندیناوی و اروپای آلمانی زبان محدود شده بود، جاییکه آثار او تماس سختی با یزدانشناسی پروتستانی داشت و همچنین روی نویسندگانی، از جمله فرانتس کافکا. همچنان که فلسفه وجودی به عنوان یک جنبش اروپایی همهگیر بعد از جنگ جهانی اول ظاهر شد، آثار کییرکگور به شکل وسیعی ترجمه شد، و او به عنوان یکی از چهرههای اصلی فرهنگ نو شناخته شد.
از سورن کییرکگور کتابهای بسیاری به زبان فارسی برگردانده شده است. مهمترین کتاب او "ترس و لرز" را میتوانید از نشر نی بخواهید. این کتاب را عبدالکریم رشیدیان ترجمه کرده است.